اطلاعیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست به مناسبت روز کارگر
بازیابی جنبش کارگری پس از جنگ
در آستانه اول ماه مه، روز جهانی کارگر هستیم. اگر سال جنبش کارگری را فاصله دو روز کارگر بدانیم، نه سال تقویمی که در جهان یکسان نیست، صدها میلیون کارگر در سراسر جهان فقیرتر از سال قبل شدهاند. جنگ دولتهای آمریکا و اسرائیل و جمهوری اسلامی و بسته شدن تنگه هرمز علاوه بر تأثیرات منفی بر اقتصاد جهانی، افزایش قیمت انرژی و پیامدهای گسترده آن بر گرانی سایر کالاها، به تأثیرات خانمانبرانداز بحران اقتصادی جهانی بر زندگی میلیونها کارگر نیز افزوده است.
در آستانه روز کارگر، در بیم و امیدِ توقف یا ادامه جنگ قرار داریم. ادامه جنگ و افزایش بهای انرژی، علاوه بر گرانی عمومی، در برخی رشتهها باعث تعطیلی و اخراج گسترده کارگران خواهد شد. هرچند بخشهای کوچکی از کارگران جهان که متشکل هستند کمتر آسیب خواهند دید، اما میلیونها کارگر در کشورهای دیکتاتوری که فاقد تشکل هستند، بیشترین آسیب را خواهند دید.
در ایران، طبقه کارگر بیشترین صدمات را از جنگدیده است. در مبارزه با جمهوری اسلامی در دیماه ۱۴۰۴، برای اولین بار اعتراضات و اعتصابات کارگری در مواجهه با یک جنبش عمومی نهتنها قطع نشد، بلکه در حمایت از آن اطلاعیه هم صادر کرد. شواهد بسیاری وجود داشت که پس از خیزش دیماه ۹۶، برای اولین بار تظاهرات خیابانی میرفت تا با اعتصابات کارگری توأم شود و یک جنبش گسترده در خیابان و کارخانه علیه جمهوری اسلامی شکل بگیرد که مغایر با منافع و اهداف نتانیاهو، ترامپ و رضا پهلوی بود. فراخوان رضا پهلوی و وعده "کمک در راه است" ترامپ به جمهوری اسلامی کمک کرد تا با کشتار چند هزار نفر از تودههای معترض، حرکت انقلابی دیماه ۱۴۰۴ را سرکوب کند. سرکوب و کشتاری که منفعت مشترک طبقاتی همهٔ آنها را در برداشت.
در جنگ ۴۰ روزه، آمریکا و اسرائیل به صنایع ایران حمله کردند، دهها کارگر را در حین کار کشتند و هزاران نفر را مستقیم و غیرمستقیم به لشکر بیکاران افزودند؛ آنهم در کشوری که فاقد بیمه بیکاری مکفی است و شامل کارگران قرارداد موقت و سفید امضا نمیشود. جنگ، سازماندهی اعتراضی بیکاران را بیش از گذشته مبرم ساخته است. با استفاده از پیامدهای جنگ برای صاحبان سرمایه و صنایع، آنان پس از ۳۳ سال، حداقل دستمزد سالانه را بدون هیچ مانعی به نزدیک ۲۲ میلیون تومان رساندند؛ درحالیکه پیش از جنگ، عوامل رژیم برای کنترل اعتراضات کارگری از رقم هفتاد میلیون تومان سخن میگفتند. با نابودی صنایع بزرگ که رضا پهلوی و فاشیستهای سلطنتطلب با رقص و پایکوبی از آن دفاع کردند، طبقه کارگر ایران از بسیاری از فرصتهای اعتراضی در صنایع مهم و اهرمهای تولیدی کلیدی علیه کل طبقه سرمایهدار، اعم از لیبرال، اسلامی و پادشاهیخواه محروم شد.
ویرانیها و صدمات جنگ، بحران اقتصادی و فساد ساختاری را که زیربنای نارضایتی، خیزشها و جنبشهای انقلابی علیه کلیت نظام حاکم بوده را تشدید کرده است. جنبش کارگری ایران برای انطباق خود با اوضاع پس از جنگ آماده میشود تا مؤثرتر از قبل برای اتحاد، ایجاد تشکلهای تودهای و حزبی خود بکوشد و مبارزه خود را برای دستیابی به مطالبات و نظام شورایی موردنظرش ادامه دهد.
جنبش کارگری ایران همراه با جنبش کارگری جهانی، روز کارگر امسال را روز جهانی مخالفت با جنگ ارتجاعی و روز عزم و اراده برای مقابله با پیامدهای جنگ بر زندگی میلیونها کارگر در سراسر جهان میداند.
زنده باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر
سرنگون باد رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
۳۰ فروردین ۱۴۰۵ - ۱۹ آوریل ۲۰۲۶
امضاها:
اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران،
حزب کمونیست کارگری ایران - حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت