صدها زندانی غیرسیاسی با قرار وثیقه به صورت موقت آزاد شدند
شبکه حقوق بشر کردستان اعلام کرده در شهرهای مریوان، ارومیه، نقده، سلماس و کامیاران صدها زندانی با قرار وثیقه به صورت موقت آزاد شدند.
گویا این آزادی شامل حال زندانیان سیاسی نشده چون شبکه حقوقبشر کردستان از قول منابعی نوشته با وجود «تعطیلی ادارات دولتی، مسئولان دادگاه در این شهرها به صورت ویژه به خانواده زندانیان اعلام کردهاند که زندانیان غیرسیاسی میتوانند با سپردن وثیقه تا اطلاع ثانوی به مرخصی اعزام شوند.
از روز گذشته، صدها زندانی در این زندانها با قرار وثیقه به صورت موقت آزاد شدهاند.»
بحران غذا و بلاتکلیفی زندانیان در اوین
همسر مصطفی محمدحسن با اشاره به وضعیت زندان اوین میگوید: «زندان اوین در اختیار نیروهای نوپو قرار دارد و مسئولان زندان آنجا را ترک کردهاند. تهیه غذا بسیار دشوار شده و فروشگاه زندان نیز فعالیتی ندارد.» او از مردم خواسته است صدای زندانیان در بند باشند.
مصطفی محمدحسن، رتبه ۷ کنکور کارشناسی ارشد و دانشجوی رشته فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف، از اوایل بهمنماه در بازداشت بهسر میبرد.
***************
خبر فوری توسط ههنگاو: تمامی زندانیان زندان مرکزی مریوان آزاد شدند
خبر فوری توسط ههنگاو: پس از بمباران مراکز نظامی و اطلاعاتی حکومت ایران در مریوان توسط جنگندههای اسرائیل و آمریکا، دقایقی پیش تمامی زندانیان زندان مرکزی مریوان آزاد شدند.
***************
هدف قرار گرفتن بخش اداری زندان تهران بزرگ؛ جان زندانیان در خطر است
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران با ابراز نگرانی شدید نسبت به گزارشهای منتشرشده درباره هدف قرار گرفتن بخش اداری زندان تهران بزرگ (فشافویه) در جنوب تهران، اعلام میکند که جان صدها زندانی در این مجموعه در معرض خطر جدی قرار گرفته است.
بر اساس گزارشهای دریافتی، امروز دوشنبه ۱۱ اسفند، بخش اداری این زندان در جریان حملات هوایی بهشدت تخریب شده است. هرچند هدف اعلامشده بخش اداری بوده، اما بر اثر شدت انفجار، تعدادی از بندهای عمومی نیز آسیب دیده و زندانیان از نظر جانی و روانی متحمل خسارت شدهاند.
در پی این رویداد:
برخی از بندهای عمومی دچار تخریب سازهای شدهاند؛
دسترسی زندانیان به خدمات درمانی با اختلال جدی مواجه است؛
وضعیت توزیع غذا و آب آشامیدنی نامشخص گزارش شده؛
ارتباط زندانیان با خانوادههایشان قطع یا بهشدت محدود شده است.
مسئولیت کامل حفظ جان و امنیت تمامی زندانیان، مطابق قوانین داخلی و تعهدات بینالمللی، بر عهده مقامات جمهوری اسلامی ایران است.
۱۱ اسفند ۱۴۰۴
***************
فراخوان اقدام فوری برای حفاظت از جان زندانیان در شرایط جنگی
بنیاد نرگس محمدی با انتشار «فراخوان اقدام فوری برای حفاظت از جان زندانیان در شرایط جنگی» اعلام کرد آزادی زندانیان سیاسی یا دستکم اعطای مرخصی موقت به آنان در شرایط جنگی، حق آنان است.
در این بیانیه آمده است: گزارشهایی نیز از حمله به یک مدرسه دخترانه در میناب منتشر شده که بنا بر آن، دهها دانشآموز کشته و زخمی شدهاند؛ رخدادی که بار دیگر نشان میدهد غیرنظامیان، از کودکان تا زندانیان، در این درگیریها بهطور مستقیم در معرض خطر قرار گرفتهاند. در این میان، گزارش وقوع انفجارها در محدوده محله اوین تهران و نزدیک زندان اوین و نیز در حوالی زنجان و نزدیک زندان این شهر، نگرانیهای عمیقی برانگیخته است؛ چرا که این حملات نظامی جان هزاران زندانی را در معرض خطری جدی قرار میدهد.
همزمان روز یکشنبه ویدئوهایی در شبکههای اجتماعی منتشر شد که گروهی از زندانیان از زندان به پایگاههای بسیج در سطح شهر منتقل میشوند و شهروند خبرنگاری توضیح میدهد اینها بازداشت شدگان اخیر هستند و جمهوری اسلامی سعی دارد آنها را به عنوان سپر انسانی در مقرهای حکومتی قرار دهد تا مانع حمله شود.
***************
بیانیه کمیته آزادی زندانیان سیاسی ایران
در رابطه با وضعیت بحرانی و اضطراری در زندان اوین
مردم گرامی، نهادهای حقوق بشری و افکار عمومی بینالمللی؛
گزارشهای دریافتی از زندان اوین حاکی از وقوع یک فاجعه انسانی و وضعیت اضطراری است. بر اساس اخبار موثق، نظم اداری زندان فروپاشیده است، پرسنل زندان محل را ترک کردهاند و درها به روی زندانیان بسته شده است. قطع توزیع غذا، تعطیلی فروشگاهها و قطع ارتباط زندانیان با دنیای خارج، جان هزاران زندانی را در معرض خطر جدی قرار داده است.
رها کردن زندانیان در محیطی بسته، بدون دسترسی به غذا، آب و امنیت، مصداق بارز رفتار غیرانسانی و شکنجه جمعی است. مسئولیت مستقیم جان و سلامت تکتک زندانیان بر عهده مقامات قضایی و سازمان زندانهاست.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی ایران ضمن اعلام هشدار جدی، خواهان مطالبات فوری زیر است:
• تأمین فوری و مستمر غذا، آب و خدمات درمانی برای تمامی زندانیان؛
• برقراری فوری امکان تماس و اطلاعرسانی به خانوادهها؛
• حضور نهادهای نظارتی مستقل برای بررسی وضعیت زندان؛
• تضمین امنیت جانی همه زندانیان و جلوگیری از هرگونه خشونت یا بیتوجهی.
خانوادههای نگران حق دارند بیدرنگ و بهصورت شفاف از وضعیت سلامت، شرایط نگهداری و سرنوشت نزدیکان خود مطلع شوند.سکوت خبری و بستن مسیرهای ارتباطی، نگرانیها نسبت به وقوع یک فاجعه انسانی را تشدید میکند.
ما از مردم ایران، بهویژه خانوادههای زندانیان، میخواهیم صدای زندانیان اوین باشند. همچنین از صلیب سرخ جهانی و گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل میخواهیم برای بازرسی از وضعیت اوین و جلوگیری از وقوع یک فاجعه انسانی، اقدام فوری و مؤثر انجام دهند.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران خواستار
آزادی فوری همه زندانیان سیاسی، بدون هیچ قید و شرطی است!
کمیته آزادی زندانیان سیاسی ایران
شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴
***************
متن مشترک زینب جلالیان، وریشه مرادی، گلرخ ایرایی و مریم یحیوی
وجدان جمعی، اگر بیدار بماند، هیچ رگباری توان خاموش کردنش را ندارد
«چهل روز گذشت
از روزی که مردم برای زیستن برخاستند
و با مرگ پاسخ گرفتند
این سطرها نه مرثیهاند
و نه روایت رنج فردی
شهادتیاند بر حقیقتی که سالها در گلو ماند
و هر بار با سایهی تهدید به سکوت رانده شد
در این سرزمین، آزادی بیان همیشه در حاشیه نفس کشیده است
کلمهها پیش از تولد، محاکمه شدند
و پرسش، پیش از آنکه بر زبان آید
اتهام شد
اینجا خیابانها بوی خون میدهند
پژواک سفرههای خالی
پژواک شکافهای عمیق طبقاتی
و پژواک نسلی که آیندهاش زیر بار گرانی، بیکاری و تبعیض فرسوده میشود
این صداها ناگهانی نبودند
حاصل سالها نادیده گرفتناند
سفرههایی که هر روز کوچکتر شدند
پدرانی که شرمندگی را در سکوت بلعیدند
و دانشآموزانی که رویاهایشان پیش از آغاز با رگبار خاموش شدند
همه اینها فریادی شد که در چهاردیواریها نمیگنجید
و این بود روایت ما
تنهایی ایستاده با دستانی خالی
به نام مطالبهی عدالت و کرامت
با رگبار پاسخ گرفتیم
رگباری که بیش از هر چیز
نشانهی هراس قدرت بود از صدایی که دیگر نمیشد نشنیدش
گلولهها بدنها را شکافتند
بیاعتمادی عمیقتر شد
ستم، تنها در لحظه شلیک رخ نداد
سالها پیش آغاز شد
آنجا که نقد، تهدید نام گرفت
و عدالت، وعدهای بیسرانجام شد
چهل روز گذشت
اما پرسش هنوز پا بر جاست
چرا مطالبهی حق، باید چنین بهایی بدهد؟
یادشان صرفا خاطره نیست
معیار است
معیار سنجش فاصلهی ما تا جامعهای که در آن
بیان آزاد جرم نباشد
اعتراض پاسخی از جنس گلوله نگیرد
و قدرت، خود را در برابر مردم پاسخگو بداند
چهلم، پایان سوگ نیست
آغاز تعهد است
تعهد به ادامه پرسش
به پافشاری بر عدالت
به ساختن جامعهای که آزادی در آن امتیاز نباشد
بلکه بنیان آن باشد
وجدان جمعی، اگر بیدار بماند
هیچ رگباری توان خاموش کردنش را ندارد»
زینب جلالیان، زندان یزد -
وریشه مرادی، زندان اوین -
گلرخ ایرایی، زندان اوین -
مریم یحیوی، تهران»
***************
اعتصاب غذای خشک مریم دریس در زندان عادلآباد
اعتصاب غذای خشک مریم دریس در زندان عادلآباد؛ هشدار درباره خطر جانی و تداوم فشار بر بازداشتشدگان.
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۶ اسفندماه ۱۴۰۴ - وضعیت مریم دریس، زندانی سیاسی در زندان عادلآباد شیراز، بحرانی گزارش شده است. او که روز جمعه ۲۴ بهمن در کازرون بازداشت شد، از ۴ اسفند در اعتراض به بازداشت و عدم پذیرش وثیقه تعیینشده، اعتصاب غذای خشک را آغاز کرده است؛ اقدامی که با توجه به ماهیت آن میتواند خطرات جدی و فوری برای جان وی در پی داشته باشد. همزمان، گزارشها حاکی از آن است که مسئولان زندان از انتقال او به بیمارستان خودداری کردهاند.
زندانی سیاسی آزاد باید گرد
***************
پیام مسعود فرهیخته معلم زندانی و زرتشت احمدی راغب از زندان مرکزی کرج
با همبستگی و همدلی، ضربه آخر را به دیکتاتوری وارد کنیم
درود بر هممیهنان گرامی،
میدانیم حکومتی که تفنگ و سلاح را به سوی مردم بگیرد و پاسخ اعتراض و حقخواهی آنان را با شلیک گلوله بدهد، بیتردید در چنبره استبداد و دیکتاتوری گرفتار است. این رفتارهای غیرانسانی و ناقض حقوق بشر که حاکمان ستمگر علیه مردم روا میدارند، نشان از مطلقگرایی و تکصدایی دارد؛ تفکری ضحاکگونه که در برابر خردورزی، دانش و اتحاد مردم ایستاده است.
شوربختانه همانگونه که در پنجشنبه و جمعه سیاه دیماه شاهد نسلکشی حاکمان جمهوری اسلامی علیه مردم بودیم و اخیراً نیز سرکوب مطالبات برحق دانشجویان توسط نیروهای شبهنظامی بسیج در دانشگاهها را دیدیم، هنوز حاکمان ظالم با خشونت و بیشرمی هرچه تمامتر در پی بستن دهان جوانان، دانشجویان و تمامی اقشار جامعه هستند. اما صدای حقخواهی آنان در همهجا شنیده شد.
ما نیز در زندان مرکزی کرج از هرگونه خیزش و ایستادگی مردم حمایت کرده و خواهان به زیر کشیده شدن ضحاکان خردستیز و خونخوار جمهوری اسلامی هستیم. ما یک هدف داریم و برای رسیدن به آن هدف که رهایی ایران عزیز است، باید اختلافها را کنار بگذاریم و با همدلی و پذیرش افکار گوناگون براندازانه، ضربه آخر را محکمتر به دیکتاتوری آخوندی وارد کنیم.
بیتردید با اتحاد، ائتلاف و همدلی مردم ایران، بهزودی شاهد پیروزی، جشن آزادی و میهمانی آفتاب خواهیم بود.
در پایان تأکید میکنیم چنین دستگاه ظالمی که بر پایه سرکوب، خشونت، اعدام، سانسور و کشتار بنا شده، نماینده مردم ایران نیست و هرگونه مذاکره با این رژیم فاشیستی مشروع نیست.
***************
تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته صدونهم در پنجاه و شش زندان
مراسم چهلم جانباختگان خیزش دیماه ۱۴۰۴ که در نقاط مختلف کشور برگزار شد، به نمادی از تداوم قیام و همبستگی عمومی تبدیل گردید. این گردهماییها که با شعارهای ضدحکومتی و نفی دیکتاتوری همراه بود، نشان داد که یاد و نام قربانیان سرکوب، به نیرویی الهامبخش برای تحقق سرنگونی و بر کرسی نشستن عدالت، آزادی و برابری تبدیل شدهاست.
ما اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در همراهی با مردم ایران و خانوادههای کشتهشدگان با آنان اعلام همبستگی میکنیم و به دانشجویان از دانشگاه شریف، تهران، امیرکبیر، هنر و ملی تا دانشگاه مشهد درود میفرستیم. آنان که شجاعانه در مقابل سرکوبگران در دانشگاهها ایستادگی میکنند و از عموم مردم میخواهیم با همراهی و حمایت از دانشجویان مبارز و انقلابی همچنان دانشگاه را به عنوان سنگر ایستادگی و مقاومت با هر نوع دیکتاتوری و بنیادگرایی حفظ نمایند و نسبت به سرکوب دانشجویان هشدار میدهیم.
حکومت اعدامی در روزهای اخیر اقدام به برگزاری دادگاههای شتابزده و پروندهسازیهای مجعول برای بازداشتشدگان جنبش اخیر کرده است و در حالی که آنان از حق تعیین وکیل انتخابی و دفاع از خود محروم بوده و زیر شکنجه های فوق طاقت انسانی قرار دارند، شماری از آنان با اتهام واهی "محاربه" در معرض حکم اعدام قرار داده است؛ از جمله میتوان به محمدامین بیگلری ۱۹ ساله که توسط قاضی صلواتی در شعبه ۱۵ بیدادگاه رژیم در تهران و محمد عباسی ۵۵ ساله توسط همین شعبه به اعدام محکوم شدهاند، اشاره نمود. علاوه بر این عبدالله پرکی که چند روز پیش توسط اطلاعات شهرستان مهرستان بازداشت شده بود در بازداشتگاه به طور مشکوکی جان باخت.
در ادامه این سرکوبها حکم اعدام مهراب عبداللهزاده از بازداشتشدگان خیزش ۱۴۰۱ در زندان ارومیه تایید شده و جانش در خطر است.
حکومت مستبد «ولایت فقیه» در بهمن ماه بیش از ۳۵۰ تن را اعدام کرده که در مقایسه با بهمن ماه سال گذشته آمار اعدامها رشد پنج برابری را نشان می دهد. در روزهای آغازین اسفندماه تا کنون نیز ۳۳ زندانی اعدام شده اند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از جوامع بینالمللی و حقوق بشری و وجدانهای بیدار انسانی میخواهد تا صدای اسیران در بند و مردم ایران باشند و اجازه ندهند که جان فرزندان این آبوخاک به دست ستمگران جنایتکار گرفته شود. ما عموم خانوادههای بازداشتشدگان را به اطلاعرسانی گسترده در مورد وضعیت فرزندان زندانیشان فرا میخوانیم. صدایتان را بلند کنید این تنها راه مقابله با فشارهای این حاکمیت دیکتاتور است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» روز سهشنبه ۵ اسفند ۱۴۰۴ در هفته صدونهم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشد:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیلآباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
هفته صدونهم
سهشنبه ۵ اسفند ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام
***************
نهمین روز اعتصاب غذای سیروس (فواد) فتحی
در زندان اوین؛ افزایش نگرانیها درباره وضعیت جسمانی
اعتصاب غذای سیروس (فواد) فتحی، زندانی سیاسی و فعال کارگری محبوس در زندان اوین، امروز وارد نهمین روز خود شد؛ وضعیتی که بنا بر گزارشهای دریافتی، با تشدید نگرانیها نسبت به سلامت او همراه است.
بە گزارش کولبرنیوز، فواد فتحی در حالی نهمین روز اعتصاب غذای خود را پشت سر میگذارد که وضعیت جسمانیاش بهصورت تدریجی رو به وخامت گذاشته است. کاهش محسوس توان جسمی، ضعف عمومی و افت وضعیت بدنی از جمله مواردی است که درباره شرایط فعلی او مطرح شده است. ادامه اعتصاب غذا در این شرایط، حساسیت موضوع را افزایش داده و نگرانی خانواده و نزدیکان وی را دوچندان کرده است.
همزمان، گزارشها حاکی از آن است که حمید محمودی، رئیس اندرزگاه بند ۷ زندان اوین، در دیداری با این زندانی سیاسی از او خواسته است اعتصاب غذای خود را متوقف کند تا امکان رسیدگی به خواستههایش فراهم شود. با این حال، به گفته منابع آگاه، تاکنون اقدام عملی مشخصی در جهت پاسخگویی به مطالبات وی صورت نگرفته و در این دیدار نیز بر پایان دادن به اعتصاب بهعنوان پیششرط هرگونه رسیدگی تأکید شده است.
با گذشت ۹ روز از آغاز این اعتصاب، شرایط به مرحلهای رسیده که هرگونه تأخیر در حلوفصل موضوع میتواند پیامدهای جدیتری به دنبال داشته باشد. نگرانیها درباره تبعات جسمی احتمالی ادامه این روند رو به افزایش است و خانواده فتحی همچنان در پی دریافت اطلاعات دقیق و تضمینهای روشن درباره وضعیت سلامت او هستند
***************
تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته صدوهشتم در ۵۶ زندان مختلف
در چهلمین روز جانباختگان قیام دیماه و با صمیمانهترین همدردیها با خانوادهها و مردم دلیری که در مراسم چهلم عزیزانشان با ارادهایی قوی یاد آن شهیدان را گرامی میدارند و به جای ماتم، عزمشان را برای ادامه مسیر تا پیروزی جزم کردهاند، اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نیز همراهی و حمایت بیدریغ خود را از قیام مردم ایران و همچنین خانوادههای جانباختگان اعلام میدارد.
اسناد، فیلم و عکسهایی که در این روزها به تدریج منتشر شده و گوشههایی از جنایت بزرگ دیماه توسط حکومت ستمکار را فاش میکند، تأیید کننده این گفته شوم خامنهای است که «خدای الان همان خدای دهه شصت است»، و این سطح از جنایت یک بار دیگر به ما یادآور میشود که ابعاد جنایت علیه بشریت و کشتارهای مخفیانه دهه ۶۰ و سال ۶۷ در زندانها که از دید دوربینها مخفی بودند تا چه حد وحشتناک و بزرگ بوده است. جنایاتی که هنوز پرده از تمام ابعاد آن برداشته نشدهاست.
آری اکنون دههاهزار بازداشتی اعتراضات اخیر زیر فشار و شکنجه قرار دارند و برای صدور احکام اعدام و زندانهای سنگین برای آنها برنامهریزی میشود. ما به همه مجامع بینالمللی برای اقدام فوری برای نجات این زندانیان فراخوان میدهیم. در همین حال از ابتدای بهمن ماه تا کنون بیش از ۳۰۰ زندانی شامل ۳ زن به دار آویخته شدهاند.
بنا به خبرهای منتشر شده صالح محمدی کشتیگیر ۱۸ ساله که در اعتراضات دی ماه دستگیر شده در زندان قم در برابر حکم اعدام قرار گرفته و جانش در معرض خطر جدی است.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از عموم مردم ایران بهویژه خانواده بازداشت شدگان، میخواهد که سکوت نکنند و اخبار و اسامی عزیزانشان را اطلاعرسانی کنند و صدای آنها باشند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» روز سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ در هفته صدوهشتم در ۵۶ زندان مختلف در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیلآباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴
هفته صدوهشتم
کارزار سهشنبههای نه به اعدام
***************
معلمان و مسئولیت دادخواهی خونهای به ناحق ریخته
نامهی مشترک مسعود فرهیخته و عزیز قاسم زاده
مسعود فرهیخته معلم زندانی محبوس در زندان مرکزی کرج و عزیز قاسم زاده فعال صنفی معلمان و زندانی سابق در متنی مشترک دادخواهی خونهای به ناحق ریخته را که با هزاران آرزو و امید و با بی رحمی تمام به دست دژخیمان حاکم به خاکی سرد سپرده شدند، وظیفه اخلاقی و معلمانه و مهمترین رسالت صنفی امروز معلمان نامیدهاند.
متن کامل این نامه به شرح ذیل است:
صمیمانه با اعضای محترم شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران و معلمان آزادیخواه:
کنشگران صنفی در طول بیش از دو دهه فعالیت خود بیش از همه بر حقوق دانش آموزان تأکید کردهاند و دانش آموز را همواره خط قرمز خود دانستهاند. این خط قرمز در راستای دفاع از حقوقی چون آموزش رایگان، امکانات تحصیلی مناسب و برابر برای همهی کودکان و نوجوانان این سرزمین، تلاش برای برچیده شدن مدارس کپری در مناطق حاشیهای، دغدغهی سرنوشت کودکان کار و کولبر و کودکان با سو تغذیه و مواردی از این دست را شامل میشد. شاید آن روز که ما میگفتیم دانش آموزان ما خط قرمز ما هستند، هرگز گمان نمیکردیم در این سرزمین روزهای شومی از راه برسند که در طی چند ساعت در دو شبانه روز در کنار اقشار به جان آمده از آحاد ملت، اعم از زنان و مردان و ورزشکاران و هنرمندان و کارگران و محرومان، بی شمار جوانان و بالای دویست دانش آموز نوجوان و کودک هم با گلولههای بی رحمانهی دژخیمان حاکم، به خاک و خون کشیده شوند و در کمال مظلومیت بسیاری از خانوادههای این فرزندان شجاع و مظلوم وطن، حتی از حق سوگواری و برگزاری مراسم برای عزیزانشان هم محروم باشند.
بی تردید اقدام شایستهی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران در مستند کردن دانش آموزان و معلمان جاوید نام شده در خیزش خونین ۱۴۰۴ ملت به پا خاستهی ایران، در خور تقدیر و تشکر است اما آنچه که حیاتی و ضروری است، دادخواهی خون به ناحق ریختهی این فرزندان عزیز ماست که با هزاران آرزو و امید، با بی رحمی تمام به دست شقیترینها به خاکی سرد سپرده شدند. با کمال تأسف در کنار جوانان و ورزشکاران و هنرمندان و مردم محروم و کارگران ستمدیده که در این دی ماه خونین جان نازنین خود را از دست دادند، شماری از معلمان آزادیخواه هم در راه آزادی و آبادی این ملک،به خاک و خون کشیده شدند.
بی تردید خانوادههای مظلوم جان باخته از همهی وجدانهای بیدار و به ویژه ما معلمان کنشگر توقع دارند در مسیر دادخواهی عزیزانشان، کنارشان باشیم. بر آورده ساختن این خواسته بی توقع و منتی باید هم وظیفهی اخلاقی و معلمانهی ما و هم مهمترین رسالت صنفی امروز ما تعریف شود.
مردم ما شاهد بودهاند که ما برای مطالبات معیشتی و شغلی خود و حقوق مادی و معنوی دانش آموزان ما کلاسهای درس را به طنین پرخروش حمایت از آنها مبدل کردهایم و خیابانها را فریاد و خروش دفاع از آموزش رایگان و همگانی ساختیم. همان خیابانهایی که دی ماه امسال خون پاک جوانان و فرزندان این خاک را رنگین و خونین کرد.
امید میرود در شرایطی که آموزش و پرورش ویران ایران تمام قد در کنار نیروهای سرکوب علیه آینده سازان این کشور، سیاهترین کارنامهی خود را در همهی ادوار تاریخ رقم میزند، شورای هماهنگی و تمامی تشکلهای صنفی و همهی معلمان آزاده و مبارز ایران در این روزهای سخت و اندوهناک سرزمین ما، حق خواهی و به ویژه دادخواهی خونهای مظلومان و اقشار مختلف این سرزمین به ویژه دانش آموزان جا مانده از پشت میزهای کلاس درس را در دستور کار خود قرار دهند.
در این مسیر ضروری است یک کمیته حقیقت یاب مستقل برای مشخص شدن ابعاد مختلف این جنایت وحشتناک و شناسایی آمران و عاملان این کشتار با همراهی شورا ی هماهنگی و سایر داغدیدگان دی ماه خونین شکل گیرد.
مسعود فرهیخته، فعال صنفی معلمان، زندان مرکزی کرج
عزیز قاسمزاده، فعال صنفی معلمان و زندانی سابق
سه شنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴
***************
اعتصاب غذای مسعود فرهیخته و زرتشت احمدی راغب
بنا بر اخبار واصله مسعود فرهیخته معلم زندانی و زرتشت احمدی راغب دو زندانی محبوس در زندان مرکزی کرج در نامهای مشترک در اعتراض به کشتار مردم در اعتراضات دی ماه از روز پنج شنبه ۲۳ بهمن به مدت یک هفته به اعتصاب غذا دست زده اند متن نامه این دو زندانی چنین است:
اینجانب مسعود فرهیخته به همراه دوستم جناب زرتشت احمدی راغب به مدت یک هفته از تاریخ ۲۳ بهمن با نام و یاد همهی کسانی که در اعتراضات دیماه به گلوله بسته شدند، دست به اعتصاب غذا خواهیم زد و اعلام بیزاری و انزجار خود را علیه دستگاه جنایت و دیکتاتوری ابراز میداریم که با سازماندهی نیروهای سرکوب، آتش افروزی و کشتار مردم را به فجیعترین حالت صورت دادند و مردم جان به لب آمده و معترض و مخالف را در خیابان ها به گلوله بستند.
ما همچنان خواهان انتخابات آزاد طبق قانون اساسی جدید و پایان خشونت، اعدام، کشتار، سانسور، استبداد و دیکتاتوری و همین طور رعایت حقوق بشر و کرامت تمامی انسانها با هر علقه و عقیدهای هستیم.
مردم ایران لیاقت آزادی و دموکراسی فراگیر دارند. ما (مسعود فرهیخته و زرتشت احمدی راغب) همبستگی و اتحاد مردم سرزمینمان از درون و بیرون را تنها راه رهایی در مسیر درست تاریخی برای آزادی و عدالت میشماریم.
***************
انتقال سپیده قلیان به زندان وکیلآباد مشهد
طبق گزارشها، روز جمعه ۲۴ بهمن ۱۴۰۴، سپیده قلیان، فعال سیاسی زندانی، به زندان وکیلآباد مشهد منتقل شده است. خانواده او طی هفتههای گذشته از بیخبری کامل و عدم اطلاعرسانی درباره وضعیتش خبر داده بودند.
سپیده قلیان در مراسم یادبود وکیل مستقل خسرو علیکردی در مشهد بازداشت شد.
مهدی قلیان، برادرش، اعلام کرده بود که او با ضربوشتم بازداشت شده و پس از آن هیچ تماسی با خانواده نداشته است.
***************
حمایت خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام از کارزار سهشنبههای نه به اعدام
همزمان با صدوهفتمین هفته کارزار سهشنبههای نه به اعدام در ۵۶ زندان کشور، خانوادههای زندانیان سیاسی محکوم به اعدام، وحید بنیعامریان و پویا قبادی از این کارزار حمایت کردند. آنها با در دست گرفتن تصاویر زندانیان خواستار حمایت از کارزار شدند.
اینجا کلیک کنید.
تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۵۶ زندان مختلف در صدوهفتمین هفته
بنا بر اخبار و اطلاعات به دست آمده در جریان خیزش افتخار آفرین دیماه، ماموران سرکوبگر حکومت ولایت فقیه علاوه بر هزاران انسان بیگناهی که قتل عام کردند، دهها هزار تن از مردم و جوانان ایران را بازداشت کرده و شمار زیادی از آنها را تحت فشارهای جسمی و روحی برای گرفتن اعترافات اجباری قرار دادهاند.
بنا بر همین خبرها، در راستای افزایش جو سرکوب و ارعاب عمومی حکومت اعدامی اقدام به دستگیری تعدادی از وکلا و پزشکان و کادر درمان کرده که بیان.گر وحشت فزایندهاش از قیام دلیرانه مردم در دیماه گذشته است.
حکومت مستبد حاکم در ۳ هفته ابتدایی بهمن ماه تا کنون بیش از ۲۰۷ تن شامل ۲ زن را اعدام کرده است و علاوه بر صدها و هزاران زندانی بازداشتی که بینامونشان در خطر حکم قرون وسطایی اعدام هستند؛ در چند روز گذشته زندانی سیاسی کُرد ناصر بکرزاده برای سومین بار به اعدام محکوم شده و در خطر جدی اجرای حکم اعدام قرار دارد.
در همین جا از مردم شجاع و دلیر ایران میخواهیم که صدای بازداشتشدگان و زندانیان سیاسی باشند و از خانوادههای بازداشتشدگان می.خواهیم که فریاد اعتراضشان را علیه ستم و بیعدالتی و دستگیریهای گسترده و فراقانونی بلند کرده و از عزیزانشان حمایت کنند.
آری! هموطنان در این شرایط سکوت گزینه نیست. تنها گزینه و راه نجات، فریاد و اعتراض است. در این شرایط حساس آرزوی رسیدن به ایرانی آزاد و برابر به دور از خشونت و اعدام و «حق تعیین سرنوشت» توسط مردم را داریم.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» روز سهشنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ در صدوهفتمین هفته در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیلآباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
صدوهفتمین هفته
سهشنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام
***************
وضعیت نرگس محمدی و سپیده قلیان در زندان مشهد
نرگس و سپیده، دو ماه است که در سلول اطلاعات مشهد هستند. سلولهایی بسته و خفه، بدون آفتاب و با چراغی دائم روشن در بالای سر. با طنین مداوم باز و بسته شدن درهای فولادی با قفلهایی سنگین که هر چه هم بگذرد، صدایش برایت عادی نمیشود و هر بار باعث میشود یکه بخوری چرا که علامت این است که زندانی دیگری از زندانیان پرتعداد این روزها که اکثرا دختران جوانی هستند بدون توان تحمل این سلولهای سرد و خالی از هر جلوه ای از آنچه که انسان نامیده میشود را برای بازجویی میبرند.
نرگس از بیماریهای مختلفی رنج میبرد که نتیجه تحمل سالها زندان هستند. ضرب و شتم و آزارهای وحشیانه در هنگام بازداشت و تحمل اینهمه روز سلول انفرادی و اعتصاب غذای این چند روز را هم که به آن اضافه کنیم، باعث نگرانی بسیار میشود.
سپیده، که بعد از سالها زندان و فقط چند ماه پس از آزادی، با وضعیتی مشابه بازداشت شده نیز شرایط جسمی مناسبی ندارد. او در مدت زمان کمی که بیرون بود، حتی فرصت لازم برای مداوای بیماریهای این همه سال، زندان را نیافت. سپیده با زخم معده ای که به درمان سریع نیاز دارد در اعتراض به بی توجهی به شرایط ما در بازداشت، چندین روز از خوردن غذا و گرفتن دارو امتناع کرده.
چه بسیار بازداشتی و زندانی که در شرایطی سخت تر قرار دارند بی آنکه نامشان را بدانیم. زندانیانی که تنها جرمشان، خواست «زندگی» و «آزادی» است.
***************
اعلام همراهی پنج زندانی سیاسی؛ با خیزش مردمی دیماه و ابراز خشم و انزجار از قتل عام مردم
تاریخ حماسی و اسطورهای ایران نشانه ها ی بسیاری از ایستادگی مردم آزادی خواه در مقابل حکومتهای استبدادی از جمله ضحاک خِردستیز و خون آشام دارد.
ملت ایران مطالبات معیشتی،آزادی خواهی و حقوق انسانی خود در دهه ی شصت - هفتاد(کوی دانشگاه) - اعتراضات سال ۱۳٨٨- خیزش های دی ماه ۱۳٩٦ - آبان ۱۳٩٨ - شهریور ١۴٠١ و به ویژه قیام خونین پنج شنبه و جمعه سیاه (۱٨و ۱۹) دی ماه ١۴٠۴ درمقابل اختلاس گران رانت خوار حکومتی که عصاره ی همه پلیدی ها در ایران و جهان هستند. ایستادگی کرده تا به تمامی ملتهای دنیا ثابت کنند حکومتی که با حمایت از تروریسم - جنگ افروزی - ماجراجویی های هسته ای و موشکی میلیاردها دلار از منابع کشور را چپاول کرده به هیچ وجه نماینده ملت ایران در داخل و خارج از کشور نیست.
متاسفانه سیستم سرکوبگر حاکم در دی ماه ١۴٠۴ مطالبات معیشتی و آزادی خواهی مردم را همانند سال های پیش با خشونت و سرکوب_ پرونده سازی و زندان - اعدام و گلوله - پاسخ داد و نان شد قیمت جان.
دریغ و درد که مستبدان با وقاحت و بی شرمی مردم معترض را تروریسم - آشوبگر و اغتشاشگر نامیده، تا دستان پلیدشان در سرکوب مردم بیشتر باز باشد.
در پایان ما زندانیان سیاسی امضا کننده این بیانیه از پشت میله های زندان مرکزی کرج همراهی خود را با ملت ایران به صورت تمام قد در مقابل حکومت استبدادی اعلام کرده و خشم و انزجار خود از کشتار مردم بی گناه توسط آمران و عاملان حکومتی اعلام میداریم.
ضمناً همدردی خود را با خانواده های این جاویدنامان ابراز داشته ودر همراهی با ملت ایران همگام خواهیم بود.
و اعلام میداریم که عوامل دستگاه دیکتاتوری و نهادهای سرکوبگرش از (صَدرتا ذیل) باید برکنار وبه زیر کشیده و طبق قانون محاکمه گردند.
کشورهای جهانی بهتر است بدانند که حکومت تروریسم نسل کش جمهوری اسلامی نماینده اکثریت مردم ایران نیست و هرگونه مذاکره با آنان بی اعتنایی به حقوق ملت ایران و پایمال کردن خون ده ها هزار کشته ی راه آزادی است.
گفت و گو و مذاکره فقط با معتمدان راستین و برگزیده مردم ایران تعهد آور است.و نباید با حکومت گروگان گیر و فاسد مذاکره نمایند.
مردم ایران حق دارند سرنوشت خود را به دست گیرند و از حق زندگی - آزادی - عدالت و صلح با سایر مردم دنیا بر پایه اعلامیه ی جهانی حقوق بشر بهره مند گردنند.
امضا کنندگان:
۱- محسن پریش
۲- مهرداد بختیاری
۳- مسعود فرهیخته
۴- زرتشت احمدی راغب
۵- محمد حسنی
***************
نرگس محمدی به ۷,۵ سال زندان محکوم شد
صدور حکم سنگین برای نرگس محمدی در حالی ابلاغ شده که او وضعیت جسمانی مناسبی ندارد و در اعتراض به ادامه بازداشت و محدودیتهای ارتباطی، دست به اعتصاب غذا زده بود.
دادگاه انقلاب مشهد نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه نوبل صلح، را به ۷ سال و ۶ ماه حبس، ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور و ۲ سال تبعید به شهرستان خوسف محکوم کرد.
مصطفی نیلی، وکیل دادگستری، یکشنبه ۱۹ بهمن با انتشار مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که نرگس محمدی پس از ۵۹ روز بازداشت، صبح امروز از بازداشتگاه امنیتی مشهد تماس گرفته و خبر داده است که روز گذشته برای رسیدگی به پرونده اخیرش به شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد منتقل شده...
بر اساس این حکم، این فعال حقوق بشر به اتهام «اجتماع و تبانی» به ۶ سال حبس و به اتهام «فعالیت تبلیغی» به یک سال و نیم حبس محکوم شده و مجازاتهای تکمیلی شامل ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور و ۲ سال تبعید به شهرستان خوسف برای او در نظر گرفته شده است.
***************
حمایت خانوادههای زندانیان سیاسی محکوم به اعدام از کارزار سهشنبههای نه به اعدام
همزمان با صدوششمین هفته کارزار سهشنبههای نه به اعدام، خانوادههای زندانیان سیاسی وحید بنیعامریان و پویا قبادی با در دست گرفتن تصاویر و پلاکاردهایی، از این کارزار حمایت کردند.
اینجا و
اینجا کلیک کنید.
تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۵۶ زندان مختلف در هفته صدوششم
با گذشت بیش از سه هفته از کشتار وحشیانه مردم در کوی و برزن و خیابانهای ایران و بازداشت دهها هزار شهروند بیپناه، همچنان اقشار وسیعی از مردم ایران در بیخبری کامل از سرنوشت و وضعیت عزیزانشان بسر میبرند. این اقدامات حکومت سرکوبگر، مصداق قتل حکومتی و ناپدیدسازی قهری و مسئول اصلی آن ولی وفقیه است.
بسیاری از بازداشتیها، بدون حق دادرسی منصفانه مخفیانه محاکمه و در خطر احکام سنگین و اعدام قرار دارند. نهادهای امنیتی بسیاری از وکلای مستقل را تهدید کردهاند که حق ندارند وکالت بازداشتیهای قیام دی ماه را به عهده بگیرند.
ما اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از تمام خانواده بازداشتیها و جانباختگان میخواهیم که صدایشان را بلند کرده و اسامی عزیزانشان را رسانهای و منتشر کنند و از تمامی مردم شرافتمند و فعالان حقوق بشر، صنفی، مدنی و سیاسی میخواهیم بیش از همیشه صدای زندانیان و بازداشتیهای اخیر باشند.
حکومت مستبد بیپروا و بطور هستریک در حال اعدام است به طوری که در بهمن ماه تاکنون ۱۲۳ تن و از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا امروز نیز بیش از ۲۳۵۰ تن را به دار آویختهاست.
اعتراض به حق مردم ایران و هزاران گُل پرپرشده از دختران و پسران و کودکانی که با تیر و تبر سرکوبگران فاشیست مذهبی حاکم خونشان به ناحق ریخته شده، در نهایت باعث شد که عامل اصلی این جنایت یعنی سپاه پاسداران توسط اتحادیه اروپا در لیست تروریستی قرار بگیرد که یک قدم بزرگ در مبارزات مردم ایران است. امری که نه تنها خواسته اعضای این کارزار و همه زندانیان سیاسی بلکه از سالها پیش خواسته تمام مردم آزادیخواه و برابریطلب ایران نیز بوده است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» روز سهشنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ در هفته صدوششم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیلآباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
هفته صدوششم
۱۴ بهمن ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام
***************
دو هفته است که از بازداشتگاه اطلاعات مشهد، بیرون آمدهام
(کلمه آزادی نسبتی با وضع فعلی ندارد).
و الان به سختی موفق شدم که وصل شوم.
در شوکم از این قتل عام فجیع،
و کشتارِ وحشیانه مردمی که با دستان خالی، فقط، فریاد آزادی سر دادند…
همه جا بوی خون گرفته.
خشم و بغض راه نفس را بسته
و ناباورانه تصاویر را مرور میکنم
و روایتها را میشنوم.
همه خشمگین و در شوک این فاجعه هستند، هستیم!
بوی خون، بوی مرگ در همه جا پیچیده…
شرم بر شما،
این ننگ در تاریخ حکمرانیتان حک شد و خواهد ماند.
ما همه فهمیدهایم این حکومت
نه خطا میکند
نه منحرف میشود
بلکه دقیق به آنچه که میخواهد عمل میکند.
آنچه در خیابانها اتفاق افتاد
نه بحران بود
نه کنترل از دسترفته.
این سیاستِ عریان بود؛
آنگاه که حکومت تصمیم میگیرد
برای ماندن
بکشد.
شما فقط برای خاموشکردن اعتراض مردم را نکشتید، شما کشتید تا بگویید
زندگی کردن در این سرزمین
امتیازی ویژه است و نه حق.
من بارها زندان را دیدهام،
اما آنچه اینروزها در بیرون میبینم از هر سلولی تنگتر است؛
شهری که به گورستان تبدیل شده،
خانوادههایی که حتی حق سوگواری ندارند،
و قدرتی که هنوز
با وقاحت
از قانون حرف میزند.
این نظام با گلوله حکومت میکند
و با دروغ مشروعیت میسازد.
اما خون،
برخلاف دروغ،
پاک نمیشود.
آنچه این ها ساختند
حکمرانی نیست،
نظم نیست،
اقتدار نیست.
یک صحنه جرم است
که هر روز
وسیعتر میشود.
شما شکست خوردید
چون نشان دادید
برای ماندن
هیچ حدی ندارید.
و این پایان شما است!
عالیه مطلب زاده
***************
نامهی رضا خندان از زندان در اعتراض به قتل عام معترضان
ما همه بهتزدهایم، این روزها در زندان توسط تنها روزنهی کوچک و محدودی که داریم از طریق تماس تلفنی با خانواده، ذره ذره خبرهای هولناکی از قتل عام بسیار بسیار گستردهی مردم در خیابانهای شهرها و روستاهای کشور به گوشمان میرسد.
تا به خود بیاییم و بزرگی و وسعت جنایات را درک و هضم کنیم، خبرهای هولناکتر و دهشتناکتری بر سرمان آوار میشود که قابل هضم نیستند. سانسور کامل و محدودیت کامل خبری موجب شده است همه، کم کم به عمق فاجعه پی ببرند. با هر خبر جدید شوک بزرگی به زندانیان وارد میشود.
اکنون هم که این یادداشت را مینویسم، هنوز از ابعاد کامل جنایات رخ داده دراعتراضات هفتههای اخیر خبر دقیقی نداریم. اما آنچه که تا اینجا به طور قطع مشخص شده است یکی از بیرحمانهترین، سهمگین ترین و خونبارترین کشتارها و سرکوب های تاریخ اعتراضات جهان در مدت کوتاهي بوده است. واژه ها و کلمات به هیچ عنوان گویای شدت و وسعت جنایت رخ داده نیست. ما همه در بهت و شوک عظیم ناشی از قتل وسیع و سیستماتیک در ایران هستیم.
در همدردی و همراهی با مجروحان ناشی از شلیک بیامان بر سر و صورت و چشمان مردمی هستیم که آسیبهای شدیدی دیدهاند. در بهت از دست دادن نسلی هستیم که قرار بود آیندهی کشورمان را رقم بزنند. نسلی که هیچ امیدی به آینده نداشت. نسلی که تحقیر شده بود. نسلی که به دنبال کرامت انسانی و یک زندگی معمولی بود.
جنایاتی که ظرف مدت کوتاهی رخ داد، حتی بسیار فراتر از سرکوب اعتراضاتی بود که در حال انجام بود. این، سرکوب نبود، بلکه تلاش برای خم کردن کمر ملت و برجا گذاشتن "زمین سوخته" بود که پیشتر وعده داده شده بود. ملتی که به دنبال زندگی سعادتمند است.
ما و تمام شهروندان و فعالان حقوق بشر و وکلا باید خواستار تشکیل دادگاه ویژه رسیدگی به جنایات علیه بشریت و تحقیق و رسیدگی و محاکمهی تمام کسانی باشیم که در این کشتار و سرکوب دست داشته اند.
در آخر همدردیام را با خانوادههایی که داغدار فرزندان و عزیزانشان هستند و هزاران هموطنی که آسیبهای جبران ناپذیری را متحمل شدهاند، اعلام میکنم و برای مردم عزیزمان روزهای شکوهمند توام با آزادی و کرامت انسانی آرزو میکنم.
رضا خندان
۵/بهمن/ ۱۴۰۴ -
زندان اوین
***************
تداوم کارزار"سهشنبه های نه به اعدام" در هفته صدوپنجم در ۵۶ زندان مختلف با پیوستن زندان گرگان
با اعلام همبستگی با جانباختگان قیام دی ۱۴۰۴
در آستانه ورود به سومین سال کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" ضمن صمیمانهترین همدردیها با خانواده جانباختگان راه آزادی و مردم دلیر ایران، هزاران درود میفرستیم به جانباختگان قیام دی ۱۴۰۴ که بنیاد حاکمیت فاشیست را به لرزه درآوردند و با درود به مردم قهرمان ایران که در این خیزش سراسری، برگ زرین دیگری از تاریخ مبارزات مردم ایران برای آزادی را رقم زدند و چنان حکومت را به وحشت انداختند که دست به یک کشتار وحشیانه زد و ماهیت فاشیستی خود را به عیان ترین وجه در ایران و جهان نمایان کرد و اکنون به یمن آن خونهای به ناحق ریخته شده، نه تنها مردم ایران بلکه دنیا به جوش و خروش آمده و انزجار جهانی از این رژیم به اوج رسیده است، تا آنجا که خانم مای ساتو (گزارشگر ویژه سازمان ملل) کشتار انجام گرفته توسط حکومت را «جنایت علیه بشریت» خوانده و خواستار محاکمه سران حکومت ولایت فقیه شده و پارلمان اروپا و شورای حقوق بشر سازمان ملل نیز به گونهای بیسابقه علیه این جنایت موضع گرفتند.
در این ایام، حکومت سرکوب و اعدام تنها در دی ماه بیش از ۳۵۵ تن را اعدام کرد. در روزهای آغازین بهمن ماه نیز بیش از ۵۰ زندانی از جمله دو زندانی عقیدتی آمانج کاروانچی و ارسلان شیخی اعدام شده اند. بنابراین نهتنها از اعدامها دست برنداشته بلکه موج کشتار و اعدام را به خیابانها، بیمارستانها، بازداشتگاهها و حتی خانههای مردم نیز کشانده است.
اخبار زندانهای مختلف از انتقال دستگیرشدگان خیابانی و حتی زخمیها به زندانهای مختلف حکایت دارند:
۱.ساختمان و بندهای تازه ساخته شده در زندان شیبان اهواز که برای کاهش تراکم زندان بود، به قرنطینه صدها بازداشتی جدید اختصاص یافته است.
۲.در زندان مرکزی کرج سالنهای مختلف را تخلیه و به دستگیری های جدید اختصاص دادهاند.
۳.در زندان قزلحصار سالنهایی را تخلیه و زندانیهای جدید و تعدادی زندانی دیگر از زندان تهرانبزرگ را به آنجا انتقال داده اند تا جا برای بازداشتیهای جدید باز شود.
۴.بازداشتگاههایی مثل مقداد مملو از جوانان دستگیر شده است.
بنابراین ما اعضای کارزرار"سهشنبههای نه به اعدام" نسبت به هرگونه احکام سنگین علیه بازداشت شدگان اعتراضات اخیر و اذیت و آزار و کشتار آنان هشدار میدهیم.
هشدار و هشدار!
با توجه به عدم اعلام رسمی اسامی کشته شدگان، دستگیرشدگان و مجروحین، گفته میشود که حکومت قصد دارد بسیاری از بازداشتیها و زخمیها را کشته و به سردخانههایی مثل کهریزک و ... منتقل نموده و جزو کشتهشدگان خیابانی اعلام کنند.
بر همین اساس ما زندانیان اعضای کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" در هفته صدوپنجم در ۵۶ زندان زیر روز سه شنبه ۷بهمن ۱۴۰۴ علیه احکام اعدام و در همراهی با قیام مردم ایران، در اعتصاب خواهیم بود:
زندان اوین(بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار(واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و زندان گرگان
سهشنبه ۷ بهمن۱۴۰۴
هفته صدوپنجم
کارزار سهشنبههای نه به اعدام
***************
تداوم «سهشنبههای نه به اعدام» در چهارمین هفته اعتراضات
با ورود اعتراضات سراسری ایران به چهارمین هفته، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» علیرغم سرکوب، بازداشتها و قطع گسترده اینترنت همچنان ادامه دارد و پیوند زندان و خیابان را قطع کرده است.
مبر اساس گزارشهای میدانی و منابع حقوق بشری، کارزار سراسری «سهشنبههای نه به اعدام» در روز سهشنبه ۳۰ دیماه ۱۴۰۴ نیز در زندانها و بخشهایی از جامعه تداوم یافته است. این حرکت اعتراضی در شرایطی ادامه دارد که رژیم ایران همزمان با سرکوب اعتراضات مردمی، محدودیتهای گستردهای بر اینترنت و ارتباطات اعمال کرده است.
فعالان حقوق بشر میگویند قطع و اختلال شدید اینترنت با هدف جلوگیری از انتشار اخبار سرکوب و خاموشکردن صدای معترضان صورت گرفته، اما این سیاست نتوانسته مانع از استمرار کارزار «نه به اعدام» شود. به گفته آنان، صدای مخالفت با مجازات مرگ همچنان از درون زندانها به بیرون منتقل میشود و بازتاب آن در شعارها و مطالبات خیابانی قابل مشاهده است.
در هفتههای اخیر، این کارزار با اعتراضات سراسری پیوندی آشکار یافته و به یکی از شاخصترین نمادهای مخالفت عمومی با سیاست اعدام در ایران تبدیل شده است. معترضان در شهرهای مختلف، خواستههای خود را در امتداد همان مطالبهای مطرح میکنند که کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نمایندگی میکند؛ اعتراض به احکام مرگ و سیاستهایی که جان زندانیان و معترضان را تهدید میکند.
همزمان با گسترش این همافزایی، گزارشها از تشدید سرکوب حکایت دارد. منابع حقوق بشری از بازداشت گسترده معترضان در شهرهای مختلف خبر میدهند و اعلام کردهاند دهها هزار نفر در جریان اعتراضات بازداشت شدهاند که شمار زیادی از آنان همچنان در بازداشت بهسر میبرند. به گفته این منابع، بخشی از بازداشتشدگان با اتهامات سنگین روبهرو شده و برخی از آنان در معرض صدور یا اجرای حکم اعدام قرار دارند؛ موضوعی که نگرانیها درباره آغاز موج تازهای از اعدامها را افزایش داده است.
درواقع ورود اعتراضات سراسری به چهارمین هفته، نشانهای روشن از عبور بحران از مرحله نارضایتی مقطعی به یک وضعیت پایدار سیاسی است. تداوم همزمان اعتراضات خیابانی و کارزارهایی چون «سهشنبههای نه به اعدام» نشان میدهد که مطالبات اجتماعی نهتنها سرکوب نشده، بلکه بهتدریج در حال همگرا شدن حول محورهای مشخصتری چون حق حیات، مخالفت با خشونت دولتی و نفی مجازات اعدام است.
سیاستهای امنیتی رژیم ایران از قطع اینترنت و حضور گسترده نیروهای سرکوب تا بازداشتهای انبوه، بیش از آنکه بیانگر اقتدار باشد، نشانه هراس ساختاری حاکمیت از تداوم پیوند میان جامعه و زندانهاست.
تجربه هفتههای اخیر نشان داده که قطع ارتباطات نتوانسته این پیوند را از میان ببرد و حتی در مواردی، به رادیکالتر شدن مطالبات و افزایش همبستگی اجتماعی انجامیده است.
در این چارچوب، خطر استفاده ابزاری از اعدام بهعنوان ابزار ارعاب سیاسی بیش از پیش جدی است؛ ابزاری که در گذشته نیز برای مهار بحرانهای سیاسی به کار گرفته شده، اما همواره هزینههای سنگین داخلی و بینالمللی برای حاکمیت به همراه داشته است. تداوم اعتراضات در هفته چهارم، در کنار ایستادگی زندانیان و فعالان حقوق بشر، نشان میدهد که بحران کنونی نه صرفاً یک اعتراض خیابانی، بلکه چالشی عمیق برای مشروعیت و توان سرکوب نظام سیاسی ایران است.
***************
سهیلا حجاب، زندانی سیاسی، در زندان کچویی:
صدها نوجوان معترض ۱۰ تا ۱۲ ساله در زندان تحت شکنجه هستند.
سهیلا حجاب که بهدلیل اعتراض بازداشت شده و اکنون در زندان کچویی کرج نگهداری میشود، در پیامی به کایلی مورگیلبرت، زندانی سیاسی سابق وگروگان سابق جمهوری اسلامی گفته:
«به کسانی که از من میپرسند بگویید من مهم نیستم.
به جهان بگویید که در این زندان تعداد زیادی دختران جوان برخی تنها ده یا دوازده ساله، احتمالاً حدود صد نفر بازداشت شدهاند.
آنها توان تحمل این مکان شکنجه را ندارند.حتی اجازه ندارند به خانوادههایشان اطلاع دهند که بازداشت شدهاند.»
کایلی مورگیلبرت، پژوهشگر استرالیایی مطالعات خاورمیانه و اسلامشناسی و استاد پیشین دانشگاه ملبورن، در سال ۲۰۱۸ هنگام سفر پژوهشی به ایران بازداشت و به اتهام جاسوسی به ۱۰ سال زندان محکوم شد، تا اینکه در سال ۲۰۲۰ در قالب یک تبادل زندانیان آزاد شد. تجربهٔ او از بازداشت، شکنجه روانی، و مقاومت، او را به یکی از چهرههای شناختهشدهٔ مدافع حقوق زندانیان سیاسی و قربانیان گروگانگیری دولتی تبدیل کرده است.
دوشنبه ۲۲ دیماه ۱۴۰۴
***************
اعتصاب غذای پنج زندانی سیاسی همزمان با اعتصاب عمومی در کردستان
بنا بر گزارش منابع حقوق بشری، وریشه مرادی، زینب جلالیان، سکینه پروانه، مطلب احمدیان و پریسا کمالی، از زندانیان سیاسی محبوس در زندانهای مختلف ایران، اعلام کردهاند که روز پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، همزمان با اعتصاب عمومی در کوردستان، دست به اعتصاب غذا خواهند زد.
بر اساس این گزارش، این اقدام اعتراضی در محکومیت وضعیت زندانیان سیاسی و در اعلام همبستگی با اعتراضات سراسری مردم ایران صورت میگیرد.
***************
کارزار سهشنبه های نه به اعدام، همراه با جنبش اعتراضی مردم علیه حکومت سرکوب.
حمایت خانواده زندانی سیاسی محکوم به اعدام وحید بنیعامریان، از کارزار سهشنبههای نه به اعدام
اینجا کلیک کنید.
اعتراض خانوادههای زندانیان سیاسی محکوم به اعدام به صدور و اجرای احکام اعدام
اینجا کلیک کنید.
تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته صد و دوم در ۵۵ زندان مختلف
در صدودومین هفته از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی هستیم که حکومت اعدامی در یک سال گذشته [٢٠٢٥]بیش از ۲۲۰۰ تن از شهروندان هموطنمان را تنها با چوبههای دار حلق آویز کرده است که ۱۹ تن از آنها زندانیان سیاسی عقیدتی بودهاند. در این هفته نیز زندانی سیاسی سید محمد موسوی اهل شادگان در زندان شیبان اهواز محکوم به اعدام شده و به لیست دهها زندانی سیاسی دیگر اضافه شد که هر کدام از این عزیزان جانشان در خطر میباشد.
حکومت فاشیست دینی حاکم بر ایران از ابتدای دی ماه تا کنون نیز ۱۶۷ تن شامل یک زن را اعدام کرده است.
ما در این هفته در حالی در اعتصاب هستیم که مردم ایران در اعتراض به شرایط فاجعه بار اقتصادی و سیاسی برای دهمین روز پیاپی دست به اعتراض و تجمع و اعتصاب زدهاند و خواسته اصلی آنها تغییر این حکومت مستبد است. حکومتی که ۴۷ سال است مردم را مورد ظلم و ستم قرار داده و به جان و زندگی آنان تعرض کرده است. ما اعضای این کارزار ضمن درود و گرامیداشت یاد جانباختگان این خیزش سراسری، همبستگی خود را با مردم قهرمان و آزادیخواه اعلام کرده و کنار آنها تا آخر ایستادهایم؛ نه شلیک مستقیم به جوانان و نه بازداشت دانش آموزان و نه شکنجه و گرفتن اعتراف اجباری از معترضان، نمی تواند صدای عدالت خواهی را خاموش کند. بی شک انتهای این مبارزات بعد از سالها ظلم و ستم ِ دیکتاتوری، تحقق آزادی، برابری و دموکراسی برای تمام ایرانیان است.
کارزار سهشنبههای نه به اعدام» روز سهشنبه ۱۶ دی ماه ۱۴۰۴ در هفته صدو دوم در ۵۵ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین ، زندان اهر، زندان اراک ، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسد آباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروز آباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبد کاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
هفته ۱۰۲
سهشنبه ۱۶ دی ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام
***************
پیام مسعود فرهیخته معلم زندانی از زندان مرکزی کرج خطاب به«حاکمان بیدادگر
اسلامی:
زمان پاسخگویی حاکمان ستمگر نزدیک است.
مسعود فرهیخته فعال صنفی معلمان در پیامی از زندان مرکزی کرج ضمن حمایت از اعتراضات و اعتصابات مردم مبارز ایران خطاب به نیروهای نظامی و انتظامی و ارتشی یقین بدانند که حکومت ظلم و ستم در پایان کار است و به زودی شاهد فروپاشی آن هستیم.
پس بهتر است آنان بین نبرد ملت ایران و حاکمان ستمگر اسلامی سمت درست تاریخ را انتخاب کنند و همراهی با مردم ستمدیده را انتخاب کنند و از خشونت و سرکوب مردم پرهیز کنند.
مسعود فرهیخته در پیام خود از درون زندان کرج تاکید کرده است که
«همراهی خود را با کارگران، معلمان، دانشجویان، بازاریان و مطالبات به حق مردم اعلام داشته و یقین بدانند در کنار آنها تا پای جان ایستاده ایم.»
***************
همزمان با صدویکمین هفته کارزار سهشنبههای نه به اعدام خانواده زندانیان سیاسی محکوم به اعدام از این کارزار حمایت کردند.
اینجا کلیک کنید.
اعتراض خانوادههای زندانیان سیاسی محکوم به اعدام به صدور و اجرای احکام اعدام
اینجا کلیک کنید.
تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته صدویکم
در ۵۵ زندان مختلف همزمان با اعتصاب و اعتراض بازار تهران
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» با شادباش میلاد مسیح، سال نو میلادی را به عموم مسیحیان، تبریک می گوید و برای عموم هموطنانمان که مورد سرکوب و ستم دیکتاتوری دینی حاکم بر کشورمان هستند؛ آرزوی آزادی و رهایی دارد. به قول عیسی مسیح: «از کسانی که جسم را میکشند اما قادر به کشتن جان نیستند، نترسید.»
ما در حالی وارد صدویکمین سهشنبه نه به اعدام میشویم که بازاریان تهران از روز یکشنبه علیه ظلم و ستم حکومت دست به اعتصاب و اعتراض زده اند، این اعتراضات ابعاد وسیعی به خود گرفت و به برخی از شهرهای دیگر نیز کشیده شد.
در این روزهای بحرانی حکومت اعدامی جهت پیشگیری از بالاگرفتن خیزشهای مردمی روند سرکوب و اعدام را تشدید میکند، به طوری که در روزهای اخیر به دو زندانی سیاسی کُرد مهراب عبداللهزاده در زندان ارومیه و یونس بخشی در زندان مهاباد حکم ضدانسانی اعدام را ابلاغ کردند و از اوایل دی ماه تا کنون بیش از ۹۶ تن از جمله یک زن زندانی در زندان وکیلآباد مشهد را اعدام کرده است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» ضمن سپاس و قدردانی از تمامی خانوادهها و عموم یارانی که از صدمین هفته این کارزار حمایت کردند، خواهان پشتیبانی بیشتر از کارزار «نه به اعدام» میباشد تا تیغ سرکوب و اعدام را کُند و کُندتر کرده و زمینه لغو حکم غیرانسانی اعدام فراهم شود.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سهشنبه ۹ دی ماه ۱۴۰۴ در هفته صدویکم در ۵۵ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
هفته صد و یکم
سهشنبه ۹ دی ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام
***************
در اعتراض به شرایط بد زندان حمید قره حسنلو دست به اعتصاب غذا زد
حمید قرهحسنلو، از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، از روز پنجشنبه ۴ دیماه دست به اعتصاب زده است. این زندانی سیاسی، اعتصاب خود را در اعتراض به شرایط نامناسب نگهداری در زندان یزد آغاز کرده است.
این زندانی سیاسی با انتشار پیامی از زندان یزد اعلام کرد که علیرغم گذشت بیش از دو سال از دوران حبس خود در این زندان، انتقال او به بند زندانیان سیاسی و اجرای اصل تفکیک جرائم همچنان صورت نگرفته است.
حمید قرهحسنلو افزود که طی این مدت از حقوق اولیه زندانیان، امکانات رفاهی و شرایط نگهداری مناسب محروم بوده و گاه با تهدید جانی نیز مواجه شده است. وی همچنین از قرار گرفتن در معرض بیماریهای متعدد، محرومیت طولانیمدت از نور و گرمای آفتاب و بیتوجهی مسئولان زندان به درخواستهای مکرر خود خبر داده و اعلام کرده است که در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتش، از روز پنجشنبه ۴ دیماه دست به اعتصاب غذا زده است.
***************
در هفته صدم: گسترش کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» با پیوستن بند زنان زندان یزد
صد هفته نبرد بیامان با ماشین کشتار و طنابدار
با تبریک شب یلدا به تمامی هموطنان و زندانیان اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و یکایک زندانیان محکوم به اعدام و با آرزوی برچیدن حکم اعدام در ایران آزاد و آباد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته صدم با وجود فراز و نشیبهای فراوان و شجاعتها و غمانگیزترین شبها با اعدام یاران و همبندیان خود، همچنان پرشتاب به راه خود ادامه میدهد.
صد هفته نه به اعدام،
صد هفته نبرد بیامان با ماشین کشتار و طناب دار،
صد هفته ایستادن در مقابل شقاوت و بی رحمی،
صد هفته شکستن هیمنه دار و زندان،
صد هفته دعوت به پایداری توسط خانوادهی زندانیان.
صد هفته ایستادگی در برابر دیکتاتوری که تلاش میکند با اعدام و جوخههای مرگ هر صدای اعتراضی را خاموش کند و خود را به جامعه تحمیل نماید. حکومت نامشروعی که بر اساس هفتادو دومین قطعنامه سازمان ملل مصوبه هفته اخیر تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی تاکنون بیش از ۲۰۰۰ تن (یعنی بیش از دو برابر سال ۲۰۲۴) را با هدف ارعاب و سرکوب روانه چوبههای دار کرده است؛ این کارزار بدون توقف ادامه داشته و تا لغو حکم ضد انسانی اعدام ادامه خواهد یافت.
مطلع شدیم که همزمان با صدمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» بند زنان زندان یزد نیز اعلام پیوستگی کردند. ضمن درود و سپاس از این عزیزان امیدواریم دیگر زندانهای کشور نیز در آینده به این کارزار بپیوندند و در ادامه راه به روزی برسیم که کارزار «نه به اعدام» در سراسر کشور گسترش یافته و زمینه برچیدن حکم غیرانسانی اعدام فراهم آید.
آمار اعدامها در آذر ماه به رقمی بالغ بر ۳۵۷ تن رسیده است.
این موج کشتار و اعدام زندانیان، بیانگر وضعیت فوق العاده بحرانی حکومتی است که در میان گرداب بحرانهای لاعلاج سیاسی، اجتماعی و اقتصادی که زندگی معمولی روزمره را نیز برای مردم ناممکن کرده است؛ به کشتار زندانیان روی آورده تا در ارزیابی سراسر غلطی که از جامعه ایران دارند، با نشاندادن این سبعیت و بیرحمی در اعدام جوانان این سرزمین از اعتراضات در تقدیر پیشگیری کنند؛ اما این سبعیت افسارگسیخته، دیگر دردی را از استبداد دوا نکرده و نمیکند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته صدم سهشنبه ۲ دی ۱۴۰۴ در ۵۵ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج ، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان) ،زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام
هفته صدم
۲ دی ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام
صد هفته نه به اعدام
___________________________
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب پائیز ۱۴۰۴
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب تابستان ۱۴۰۴
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب بهار ۱۴۰۴
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب زمستان ۱۴۰۳
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب پائیز ۱۴۰۳
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب از اول بهمن ۱۴۰۲ تا ۲٨ شهریور ۱۴۰۳
اینجا کلیک کنید.