افق روشن
www.ofros.com

هزینه­های بالای عینک و دستمزدهای ناچیز کارگران...


تیروژ آزاد                                                                                                       یکشنبه ٣ مهرماه ١٣٩٠

بنا بر گزارش یکی از درمانگاه‌های اطراف تهران، ظرف چند ماه اخیر حدود ٣٠% از مراجعه کنندگان به این درمانگاه افرادی بودند که به دلیل گران بودن هزینه­های پزشکی و نیز بالا بودن قیمت عینک، با وجود داشتن مشکلات بینایی شدید در طول سالیان گذشته از مراجعه به پزشک و تهیه‌ی عینک خودداری کرده‌اند. به گزارش این درمانگاه درصد بالایی از این افراد را کارگران ساختمانی تشکیل می­دهند.
در ایران حوزه‌ی چشم پزشکی و عینک به دلیل سودآور بودن به حوزه­ای برای سرمایه­گذاری تبدیل شده است و بیش‌تر به عنوان یک بخش سودآور برای سرمایه­گذاری مطرح است تا به عنوان یک بخش پزشکی. در نتیجه خدمات چشم پزشکی از جمله عینک و لنز به صورت یک کالای لوکس و گران قیمت درآمده است و این امر باعث شده است بسیاری از کارگران کم درآمد توان مراجعه به چشم پزشکی و تهیه‌ی عینک را نداشته نباشند. هم‌چنین رقابت بین صاحبان عینک‌سازی‌های مختلف برای رسیدن به سود بیش‌تر، باعث شده است که کیفیت خدمات ارائه شده به مراجعه‌کنندگان کاهش یابد.
از طرفی با وجود بالا بودن قیمت­ عینک، بیمه‌ی تامین اجتماعی تنها هر ١٠ سال یک بار مبلغ ناچیزی را به عنوان پول عینک به کارگران پرداخت می­کند و همه‌ی این شرایط دست به دست هم می­دهد تا کارگران با توجه دستمزدهای پایین‌شان، توان تهیه‌ی عینک و در نتیجه درصدی از بینایی خود را از دست بدهند!
یکی از سازمان‌‌هایی که بر ساز و کارهای مراکز خدمات بهداشتی– درمانی نظارت دارد، سازمان نظام پزشکی است و یکی از وظایف این سازمان، نظارت بر تعرفه‌های پزشکی است. اما در عمل این سازمان زمانی بر تعرفه­های مراکز مختلف پزشکی نظارت می­کند که مراکز مربوطه خدمات خود را با قیمت­هایی پایین‌تر از تعرفه­های موجود ارائه دهند و در این صورت هم‌کاران‌شان در این رشته از آنان شکایت خواهند کرد و این جاست که سازمان نظام پزشکی وارد عمل می‌شود و آن هم برای برخورد با مراکزی که خدمات خود را با قیمت‌های پایین­تری به مردم ارائه کرده‌اند و مانع ادامه این کار می­شوند! سازمان نظام پزشکی به جای این که در خدمت سلامت و بهداشت انسان­ها باشد، در بسیاری از موارد به عنوان حامی منافع سرمایه­ها عمل می­کند و نیازهای بهداشتی و پزشکی را فدای سود پزشکان و سایر افرادی می­کند که در این حوزه سرمایه­گذاری کرده‌اند. این سازمان درکنار دیگر نهادها و ارگان­های سرمایه­داری، در استثمار کارگران و بازتولید مناسبات سرمایه­داری نقش دارد.
استثمار کارگران تنها از طریق محل­های کار خودشان صورت نمی­گیرد. بل‌که تمام نهادها و ارگان­های سرمایه­داری به طور مستقیم و یا غیر‌مستقیم در این استثمار شریک‌اند. در نتیجه مبارزه‌ی کارگران برای احقاق حقوق طبقاتی خود، بدون هدف گرفتن کلیت مناسبات سرمایه­داری ره به جایی نمی­برد.

تیروز آزاد - شهریور ١٣٩٠

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری