افق روشن
www.ofros.com

اخبار دولتی: روزگار سیاه کارگران درایران (دی)


خبرگزاری کار ایران                                                                                                شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۸ - ۱۹ ژانویه ۲۰۲۰


بازداشت جعفر ابراهیمی تمدید شد

حسین تاج (وکیل جعفر ابراهیمی) در ارتباط با آخرین وضعیت این فعال صنفی معلمان که پنجم دی ماه در کرج بازداشت شده، به خبرنگار ایلنا گفت: قرار بازداشت وی یکبار تمدید شده و این درحالی‌ست که این معلم بازداشتی دارای بیماری گوارشی حاد بوده و داروی خاص مصرف می‌کند.
وی ادامه داد: در تاریخ 23 دی ماه، با مراجعه به شعبه 26 بازپرسی دادسرای انقلاب کرج در پرونده ایشان اعلام وکالت نمودم اما بنا بر معذورات قانونی (تبصره ماده 48 قانون آیین دادرسی کیفری) امکان مطالعه و ورود ماهیتی مقدور نشد.
وی در پایان ابراز امیدواری نمود که امکانات آزادی وی هرچه سریعتر فراهم شود.

---------------------

ز مزد توافقی تا دستمزد منطقه‌ای/ چرا مزد سندیکایی به کارِ ما نمی‌آید؟!

به گزارش خبرنگار ایلنا، مدتهاست که گفتمانِ مسلط و هژمونیکِ سرمایه‌سالاران و نئولیبرال‌های وطنی با کلیدواژه‌هایی مانندِ «اشتغال‌زایی» یا «حمایت از کارفرما» و «بهبود فضای کسب و کار» عجین شده است اما وقتی به فحوای باطنی همین کلیدواژه‌ها و معنایی که از آنها برداشت می‌شود، نگاهی بیاندازیم، چیزی نمی‌یابیم جز زدن از حق و حقوق کارگر! و کارگر هم مع‌الاسف نه صدای بلندی دارد و نه تشکل سازمان‌یافته و پرقدرتی که بتواند این حیله‌های مکررِ نئولیبرال‌های وطنی را نقش بر آب سازد! هزاران مانع بر سر راه تولید ملی وجود دارد و هزار سنگ پیش پای تولید انداخته‌اند و می‌اندازند اما باز هم تا صحبت از «اشتغال‌زایی» و «رونق کسب و کار» می‌شود؛ عده‌ای بی‌محابا چماق برمی‌دارند و بر سر قانون کار و حقوق کارگر می‌کوبند؛ تا جایی‌که خارج‌سازی‌های ریز و درشت از شمول قانون کار و «مقررات‌زدایی‌های رنگارنگ» برایشان کفایت نکرده و به آنجا رسیده‌اند که «حداقل دستمزد» (همین حداقل مزدِ ناکافی و نابسنده) را مانع اشتغال‌زایی و علت اساسی تعدیل‌های گروهی کارگران عنوان می‌کنند! جالب اینجاست آنها که حداقل مزد را نشانه گرفته‌اند، تولیدکننده‌ی واقعی و صاحبان صنایع و کارخانه‌ها نیستند؛ بلکه بخشی از خرده بورژوازی وابسته به نهادهای عمومی و یا بعضا دولتی هستند که عموماً کارگاه‌های کوچک خارج از شمول مالیات دارند و به اسم «خیریه» یا «کارآفرینی» فعالیت می‌کنند. این گروه‌ها که به ظاهر در حاشیه‌ی بازارهای سرمایه به سر می‌برند اما در عمل سودهای هنگفتی از محل قانون‌گریزی‌ها به جیب می‌زنند، دقیقاً همان افرادی هستند که چندسالی‌ست علیه حداقل دستمزد در رسانه‌های متعدد پروپاگاندا می‌کنند. اینها برای زدن حداقل دستمزد، استراتژی‌های متعددی در دستور کار قرار داده‌اند؛ خروج از شمول قانون کار، مزد توافقی، مزد منطقه‌ای یا مزد صنفی، تنها تعداد اندکی از استراتژی‌هایی هستند که این گروه‌های سودجو به نام اشتغال‌زایی اما با هدف استثمار نیروی کار، به کار می‌برند.

دستمزد توافقی

استراتژی بعدی سودجویان و خرده‌بورژوازی معاف از مالیات، دستمزد منطقه‌ای است؛ در روزهای گذشته، نظریه‌پردازان همان خیریه اصفهانی، در رسانه‌ها یک خط مشخص را در پیش گرفتند و شروع به فضاسازی کردند: اشتغال‌زایی با اجرای طرح دستمزد منطقه‌ای!
این افراد می‌گویند وقتی هزینه‌های زندگی در همه جا یکسان نیست، چرا مزد باید همه جا یکسان باشد؟ این استدلال در حالی که در همه جای کشور بدون حتی یک استثنا، حداقل دستمزد حتی یک سوم سبد معاش خانوار را هم پوشش نمی‌دهد، از اساس باطل است! علاوه بر این، نمودارهای تورمی نشان می‌دهد که در چند ماه گذشته، صعود تورم در استان‌های کم‌برخوردار بیشتر از استان‌های مرفه و در روستاها بیشتر از شهرها بوده است! حالا چطور می‌خواهند به روستایی ایلامی یا شهرستان‌نشینِ سیستان و بلوچستانی کمتر از کارگر ساکن مشهد یا اصفهان مزد بدهند، اصلاً مشخص نیست!

ارتفاع تورم در آذرماه

استراتژی بعدی سودجویان و خرده‌بورژوازی معاف از مالیات، دستمزد منطقه‌ای است؛ در روزهای گذشته، نظریه‌پردازان همان خیریه اصفهانی، در رسانه‌ها یک خط مشخص را در پیش گرفتند و شروع به فضاسازی کردند: اشتغال‌زایی با اجرای طرح دستمزد منطقه‌ای!
این افراد می‌گویند وقتی هزینه‌های زندگی در همه جا یکسان نیست، چرا مزد باید همه جا یکسان باشد؟ این استدلال در حالی که در همه جای کشور بدون حتی یک استثنا، حداقل دستمزد حتی یک سوم سبد معاش خانوار را هم پوشش نمی‌دهد، از اساس باطل است! علاوه بر این، نمودارهای تورمی نشان می‌دهد که در چند ماه گذشته، صعود تورم در استان‌های کم‌برخوردار بیشتر از استان‌های مرفه و در روستاها بیشتر از شهرها بوده است! حالا چطور می‌خواهند به روستایی ایلامی یا شهرستان‌نشینِ سیستان و بلوچستانی کمتر از کارگر ساکن مشهد یا اصفهان مزد بدهند، اصلاً مشخص نیست!

ارتفاع تورم در آذرماه

کافیست نگاهی به آمارهای تورمی و ارتفاع تورم در ۳۱ استان کشور بیاندازیم تا واهی بودن استدلالِ کمتر بودن هزینه‌ها در استان‌های حاشیه‌ای و روستاها، اثبات شود.
بررسی ارتفاع تورم در ۳۱ استان نشان می‌دهد که در آذرماه سال جاری، اختلاف ارتفاع در بهترین و بدترین استان، به ۱۳ درصد رسیده است. نرخ تورم ۱۲ماهه در استان ایلام معادل ۴۸.۶ درصد در آذر بوده که بالاترین عدد در بین استان‌های کشور است. تعقیب‌کنندگان نزدیک این استان، لرستان و خراسان جنوبی هستند. از آن سو، کمترین ارتفاع تورم در فارس و قم ثبت شده است. در این استان‌ها نرخ تورم میانگین در بازه ۳۵ درصد قرار دارد. نکته دیگری که در گزارش مرکز آمار مشهود است، سطح بالاتر تورم در روستاها نسبت به شهرهاست.
براساس گزارش تورمی آذرماه، همچنان نرخ تورم ۱۲ ماهه گروه خوراکی‌ها در سطح بالایی قرار دارد. در همه استان‌ها به جز زنجان، تورم خوراکی‌ها بالای ۵۰ درصد بوده است. حتی در استان کهگیلویه و بویراحمد نرخ تورم خوراکی‌ها، در سطح ۶۶ درصد گزارش شده است.
"باوجود این اعداد و ارقام، چطور می‌توان از استدلالی دستمزد منطقه‌ای دفاع کرد؛ کدام منطقه در کشور را می‌توان با قاطعیت گفت که هزینه‌ها مثلاً از تهران کمتر است؟!"

دستمزد صنفی یا سندیکایی

استراتژی بعدی، تاکید بر «دستمزد صنفی» یا همان «دستمزد سندیکایی» است؛ در واقع هر صنف، دستمزد را مستقلاً تعیین کند؛ این استراتژی نیز اگر پا بگیرد، بدون هیچ تردیدی، باز به زیر پا گذاشتن حقوق کارگران و ناتوانی معیشتی بیشتر می‌انجامد. اگر تعیین دستمزد را به خود گروه‌های شغلی یا اصناف بسپاریم، کدام صنف در ایران، تشکل، اتحادیه یا سندیکای قدرتمند دارد که بتواند چانه‌زنی کند و یک پیمانِ دوجانبه‌ی قدرتمند با کارفرما در ارتباط با دستمزد منعقد سازد؟!
فرامرز توفیقی (رئیس کمیته دستمزد کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور) در ارتباط با تلاش انجمن‌های خیریه و صاحبان کارگاه‌های کوچک برای مقررات‌زدایی بیشتر و استدلالات آنها در رابطه با مزد منطقه‌ای و مزد صنفی یا سندیکایی به ایلنا می‌گوید: اگر به آرشیوهای روزنامه‌ها رجوع کنیم، می‌بینیم که از سال ۱۳۲۷ بحثِ «دستمزد» و تعیین دستمزد، در جامعه جدی و عملیاتی شده است و پس از آن شروع به قانونمندشدن کرده است. قبل از انقلاب، مزد صنوفِ نزدیک به هم و مناطق مختلف را جداگانه تعیین می‌کردند و مکانیسمی برای مذاکرات مزدی هر گروه در نظر می‌گرفتند هرچند به شکلی که الان موضوع مطرح است، آن زمان مطرح نبود. در سال ۵۶، مزد منطقه‌ای را کنار گذاشتند و مزد صنوف را مدنظر قرار گرفتند. اما بعد انقلاب، قانون کار، حداقل دستمزد را یک الزامِ‌اساسی دید و بر آن تاکید کرد.

«سهم دستمزد در قیمت تمام شده کالاها و خدمات» چقدر است؟

به اعتقاد توفیقی، موضوع مهم، تعیینِ «سهم دستمزد در قیمت تمام شده کالاها و خدمات» است؛ مولفه‌ای که باید به آن پرداخته شود تا بتوان پروپاگاندای نئولیبرال‌ها و سرمایه‌سالاران در رابطه با تعدیل‌زا بودن افزایش دستمزد را با استناد به آن منتفی و بی‌اثر ساخت.
او می‌گوید: ما حتی در یک صنف با زیرگروه‌های مختلف مثلا نفت یا لاستیک یا دارویی، نمی‌توانیم سهم دستمزد را یکسان ببینیم؛ یکی از مولفه‌های تاثیرگذار در سهم دستمزد، می‌تواند دوری یا نزدیکی به مراکز صنعتی باشد. سهم دستمزد در مناطق غیربرخوردار ممکن است کم باشد اما هزینه‌های سربار بالاست اما در مناطق برخوردار، سهم دستمزد ممکن است به مراتب بیشتر باشد؛ اما در کل سهم دستمزد در قیمت تمام شده‌ی کالاها، در سراسر کشور به نسبت سهم هزینه‌های سربار پایین است و درنتیجه نمی‌تواند هیچ نوع اثر بازدارندگی یا تعدیل‌زایی داشته باشد.
به گفته‌ی توفیقی، در همه‌ی دنیا اگر به مزد سندیکایی یا صنفی یا اتحادیه‌ای ورود می‌کنند، حتماً یک حداقل سراسری برای مزد کارگران تعریف می‌کنند و سپس، بالای آن مبلغ را به اختیار چانه‌زنی صنف، سندیکا و اتحادیه می‌گذارند و البته با این پیش‌فرض اساسی که در آن کشورها مثل استرالیا یا بریتانیا یا کانادا، کارگران اتحادیه و سندیکا دارند و ما نداریم!
این فعال کارگری تاکید می‌کند: در کشوری که مثلا سبد حداقلی ۴ میلیون تومان است ولی دستمزد زیر دو میلیون تومان تعیین می‌شود، چطور می‌توان از این رقم در برخی نقاط کاست؟! هر نوع کاستن از سطح حداقلی دستمزد با قوانین و الزامات ILO، قانون کار و قانون اساسی و با لازمه‌های زندگی شرافتمندانه و شایسته‌ی مردم تعارض دارد و هر تلاشی در این زمینه، یک نوع تبلیغات برای عمل مجرمانه و ناصواب است؛ حال تلاشگر و فاعل این کنش هر کسی باشد فرقی ندارد؛ می‌خواهد موسسه خیریه باشد که دنبال مظلوم‌نمایی و خود-متشرع‌نمایی است یا یک کارفرمای کوچک و متوسط معمولی با بیست یا سی کارگر.
وقتی کارگران، آزادی عمل سندیکایی و قدرت چانه‌زنی ندارند و نمی‌توانند از حق و حقوق بدیهی و قانونی خود دفاع کنند، پافشاری بر راه‌های گریزی مانند دستمزد منطقه‌ای یا دستمزد توافقی، نوعی سرنا را از سر گشاد نواختن است؛ در واقع راهی که تئوریسین‌های سرمایه‌ی رانتی و بازوهای رسانه‌ای آنها در پیش گرفته‌اند، به ترکستانِ مقررات‌زدایی بیشتر و فقر جمعی کارگران منتهی خواهد شد!    گزارش: نسرین هزاره مقدم

---------------------

معوقات مزدی کارگران شهرداری سی سخت به ماه هشتم رسید

تعدادی از کارگران شهرداری سی سخت واقع در استان کهکیلویه و بویراحمد در تماس با خبرنگار ایلنا گفتند: حدود ۸۰ کارگر در مجموعه شهرداری سی سخت به صورت مستقیم با سوابق بالای ۱۵ سال مشغول کارند که تقریبا از خرداد ماه سال جاری پرداخت مطالبات مزدی‌شان به تاخیر افتاده است.
این کارگران با بیان اینکه در این زمینه هیچ مسئولی در شهرداری سی سخت پاسخگوی مطالبات معوقه کارگران نیست، در ادامه گفتند: سالهاست که زیر نظر شهرداری در بخش خدمات، فضای سبز، موتوری و آتش‌نشانی به سختی کار می‌کنیم و در تمامی این سال‌ها شهردارانی که به ترتیب مدیریت شهری را برعهده می‌گیرند، در مقام کارفرما به تمامی تعهدات مزدی خود عمل نکرده‌اند.
کارگران شهرداری سی سخت با بیان اینکه حدود دو ماه پیش شهردار سی سخت تغییر کرده و ما از شهردار جدید در مقام کارفرمای اصلی انتظار داریم چاره‌ای برای تامین منابع مالی شهرداری و پرداخت دستمزد نیروی کار شهرداری بیندیشد، افزود: اگر قرار است مشکلات به همان صورت قبل استمرار داشته باشد چرا اعضای شورای شهردر هر دوره مرتبا شهردار تغییر می‌دهند؟
به گفته آنها؛ در نتیجه استمرار این وضعیت دستمزد کارگران دیگر پاسخگوی هزینه‌های زندگی نیست. اخیرا نیز شهرداری بابت بخشی از معوقات مزدی آنها حدود ۸۰۰ هزار تومان به حساب کارگران واریز کرده و پیش از آن همزمان با ورود شهردار نیز یک حقوق کامل دریافت کرده‌ایم که منابع مالی آن را آن زمان استانداری (به دلیل تشدید اعتراض کارگران شهرداری) تامین کرده است. در عین حال جدا از دستمزد در خصوص بیمه تامین اجتماعی نیز مشکلاتی وجود دارد.
کارگران شهرداری سی سخت تاکید کردند: مطالبات مزدی ما به بخشی از دستمزد ماه‌های خرداد، تیر، مرداد، شهریور، مهر، آبان، آذر ماه سال جاری مربوط می‌شود و حال به پایان دی ماه نیز نزدیک می‌شویم. ما همچنین در زمینه پرداخت حقوق معوقه و سنوات ۲۰ کارگر بازنشسته شهرداری که طی سال گذشته و سال جاری بازنشسته شده‌اند، شاهد اتفاق خاصی نبوده‌ایم. علی فرد (شهردار شهر سی سخت) نیز با بیان اینکه پیگیر موضوع مطالبات کارگران شهرداری هستم، افزود: کمبود منابع مالی علت به تاخیر افتادن دستمزد کارگران است چراکه شهرداری سی سخت هیچگونه منبع درآمد پایداری ندارد.
وی با بیان اینکه حدود دو ماه است مدیریت شهری شهر سی سخت را پذیرفته‌ و در این مدت کوتاه تمام تلاش خود را برای کاهش میزان مطالبات کارگران انجام داده‌ است، افزود: در حال حاضر با تامین منابع بیش از سه ماه از معوقات مزدی کارگران پرداخت شده است.
شهردار شهر سی سخت گفت: یک ماه از این مطالبات حدود ۱۰ روز قبل از ورود من به شهرداری پرداخت شده و مابقی بعد از معرفی من به عنوان شهردار سی سخت؛ یعنی هر ماه یک حقوق به کارگران پرداخت شده است. اخیرا نیز حدود ۸۰۰ هزار تومان به عنوان علی‌الحساب دستمزد آذر ماه به کارگران پرداخت شده است. وی تاکید کرد: تا پایان سال جاری نیز دو ماه حقوق کامل به همراه عیدی پاداش به کارگران پرداخت می‌شود. در عین حال کارگران بازنشسته شهرداری نیز مطالبات مزدی عقب‌افتاده خود را در هر نوبت با شاغلین دریافت می‌کنند.
او با بیان اینکه مطالبات پرداخت شده کارگران مربوط به دو سه ماه اخیر است، افزود: موضوع مطالبات معوقه کارگران شهرداری را با برخی نهادهای دولتی مستقر در استان و سازمان همیاری‌های شهرداری‌ها پیگیری کردیم و قرار شده برای جبران طلب ۱۰ تا ۲۰ میلیونی کارگران که مربوط به گذشته است در قالب یک تعاونی به کارگران زمین مسکونی واگذار شود و این موضوع نیز به کارگران منتقل شده و آنها نیز موافقت کرده‌اند.
شهردار سی سخت همچنین اظهار داشت: کاهش درآمد شهرداری سی سخت باعث بروز مشکلات ناشی از کمبود منابع مالی است به همین دلیل چون هم‌اکنون قادر به پرداخت مطالبات گذشته کارگران نیستیم این تصمیم گرفته شده است.
به گفته وی، شهرداری سی سخت برای تامین منابع مالی خود با مشارکت در انجام برخی پروژه‌های عمرانی در منطقه و اجاره دادن برخی ماشین‌آلات و خودروهای‌های سنگین و سبک خود و همچنین از طریق سایر امکانات خود اقدام به درآمدزایی کرده و در این راه از مسئولان دولتی و قضایی استان درخواست داریم تا نگاه ویژه‌ای به این شهرداری برای رفع مشکلات داشته باشند.

---------------------

دوندگی‌های کارگران فولاد قروه شش سال پس از بستن کارخانه

به گزارش خبرنگار ایلنا، شرکت فولاد زاگرس به موجب مجمع فوق العاده‌ای که در اسفند ماه ۹۲ توسط سهامداران عمده این شرکت شامل صندوق بازنشستگی کشوری، صندوق بازنشستگی کارکنان فولاد و سازمان تامین اجتماعی برگزار شد، منحل اعلام شد.
این کارخانه تنها واحد صنعتی شهرستان قروه با بیش از ۴۰۰ کارگر بود که عدم حمایت مسئولان و تعطیلی آن، ضربه دردناکی به معاش مردم این شهر وارد کرد؛ خانواده‌های بسیاری گرفتار بی‌پولی و عسرت شدند و در نهایت بسیاری از نان‌آوران خانواده‌ها، تن به مهاجرت دادند و به دنبال مشاغل کاذب راهی شهرهای بزرگ شدند. با اینهمه، سرگردانی و بلاتکلیفی این کارگران با گذشت نزدیک به شش سال همچنان ادامه دارد.
احمد امینی (نماینده کارگران بیکار شده فولاد زاگرس) با اشاره به اجرایی نشدن آیین‌نامه‌ی مشاغل سخت‌ و زیان‌آور برای کارگران این واحد صنعتی از رفت و برگشت‌های مکرر و بی‌نتیجه به تامین اجتماعی روایت می‌کند: مجبور شدیم از تامین اجتماعی قروه شکایت کنیم؛ بعد از اخراج متوجه شدیم که پیمانکاران فولاد شغل کل پرسنل را مدت شش سال برخلاف شغل مندرج در قرارداد، در لیست ارسالی به سازمان تامین اجتماعی «کارگر ساده» عنوان کرده است؛ ما هرچه دوندگی کردیم نتیجه نداد و در نهایت، مجبور به شکایت شدیم.
او ادامه می‌دهد: هیات‌های تشخیص و حل اختلاف کارفرما را مکلف به اصلاح عنوان شغلی کرده‌اند و کارفرما لیست کارگران را اصلاح کرد ولی تامین اجتماعی نپذیرفت. می‌گویند طبق ماده ۳۹ قانون تامین اجتماعی، لیست کارگران فقط تا شش ماه پس از ارسال، قابل تغییر هست؛ درنتیجه ما از تامین اجتماعی در دیوان عدالت اداری شکایت کردیم، در شعبه بدوی رای به نفع ما کارگران صادر شد اما ازسوی تامین اجتماعی اعتراض به رای صادره صورت گرفت که در شعبه ۱۲تجدید نظر به بهانه جمعی و متفاوت بودن شغل، شکایت‌مان رد شد تا مجدد به صورت انفرادی شکایت کردیم که باز رای به نفع ما صادر کردند.
نماینده کارگران فولاد قروه با تاکید بر اجرایی نشدن حکم توسط تامین اجتماعی، از ارسال رای به اجرای احکام دیوان خبر می‌دهد و می‌گوید: باید شغل ما در لیست‌های تامین اجتماعی اصلاح شود تا بعد ما را مشمول مشاغل سخت و زیان‌آور محسوب کنند و بتوانیم از مزایای بازنشستگی پیش از موعد استفاده کنیم.
"به گفته‌ی امینی، اگر این اتفاق بیفتد، حداقل کارگران می‌توانند بازنشست شوند و مستمری بازنشستگی بگیرند؛ بیکاری ناگهانی زندگی خانواده‌های بسیاری را در قروه زیر ورو کرد؛ بازنشستگی، حداقل کاری‌ست که می‌توان برای این خانواده‌ها انجام داد.|

---------------------

عدم پاسخ اداره آب و استانداری کردستان به کارگران پروژه سد گاران

به گزارش خبرنگار ایلنا، آرمان شکری (دبیر سندیکای کارگران فصلی و ساختمانی مریوان و سروآباد و کارگر شرکت شایگان مهر آپادانا_ خط انتقال آب سد گاران شهرستان مریوان) در خصوص مشکلات اخیر کارگران گفت: ما کارگران پروژه سد گاران فقط دستمزد یک ماه از سال ۹۸ را دریافت کرده‌ایم و با تعطیلی کارگاه و شرکت و دست از کار کشیدن کارگران تقریبا ۲ ماه است بلاتکلیف مانده‌ایم.
وی تصریح کرد: قبل از تعطیلی شرکت، کارگران تمام راه‌های قانونی را جهت پیگیری مطالبات و دستمزدهای معوقه خود پیش گرفتند و از کلیه ارگان‌های زیربط جهت احقاق حقوق خود اقدام کردند. بانک‌ها و ارگان‌های مربوطه با مصادره کردن اموال و دارایی‌های شرکت به مطالبات خود از شرکت دست یافتند و در این میان تنها سر کارگران شرکت بی‌کلاه ماند و دست‌شان به جایی بند نمانده است. وی افزود: حالا کارگران دست خالی مانده‌اند و مطالبات وصول نشده از شرکت دارند و از آن طرف با شرکتی طرف هستند که هیچ مسئولیتی در قبال کارگران قبول نمی‌کند و به‌رغم چندین ماه پیگیری کارگران، دیگر ارگان‌ها هم زیر بار مسئولیت شرکت نمی‌رود‌. اداره کار، امور آب و ... تنها یک جواب مشترک دارند که باید یا صبر کنید یا به ما مربوط نیست.
دبیر سندیکای کارگران فصلی و ساختمانی مریوان بیان کرد: حقیقتا از نامه‌نگاری و جلسه گذاشتن ادارات مذکور خسته شده‌ایم از اینکه هیچ نتیجه‌ای نگرفتیم و در نهایت تصمیم گرفته‌ایم از مجرای استانداری کردستان موضوع را پیگیری کنیم.
شکری درباره تجمع روز گذشته کارگران نیز گفت: استانداری نیز طبق روال معمول، کارگران را به اداره آب منطقه کردستان ارجاع دادند.
وی تصریح کرد: با برخورد ناپسندانه‌ای که اداره آب منطقه کردستان با کارگران داشتند به این نتیجه رسیدیم که ظاهراً مدیران استانی زیر بار مسئولیتشان نمی‌روند و ادارات مربوطه نیز یکی پس از دیگری خود را از مسئولیت‌پذیری تبرئه می‌کنند.
موضوعی که برای ما کارگران روشن نیست این است که چرا ادارات دولتی و مسئول و نهادهای صدور مجوز به شرکت‌ها، ضمانت‌نامه و تضمین تمام امور را از شرکت‌ها می‌گیرند جز ضمانت حقوق کارگران را؟ تنها دلیل وضع موجود عدم انسجام و اتحاد جدی کارگران و نبود تشکل مستقل برای پیگیری و تحقق حقوق از دست رفته آنهاست.

---------------------

شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۸ - ۱۸ ژانویه ۲۰۲۰

اعتراض کارگران پروژه آبرسانی سد گاران مقابل استانداری سنندج

۶ ماه حقوق معوقه داریم

به گزارش خبرنگار ایلنا، کارگران پروژه آبرسانی سد گاران در سنندج، در اعتراض عدم پرداخت معوقات مزدی مقابل استانداری این شهر، اعتراض کردند.
کارگران می‌گویند: ما نزدیک به ۱۰۰ نفر هستیم که برای شرکت شایگان مهر آپادانا در پروژه آبرسانی سد گاران کار می‌کردیم اما نزدیک به سه ماه است که شرکت تعطیل و معوقات مزدی کارگران پرداخت نشده است.
طبق اظهارات کارگران؛ معوقات مزدی کارگران بین ۴ تا ۶ ماه است که بعد از سه ماه تعطیلیِ شرکت، هنوز پرداخت نشده است.
کارگران پروژه آبرسانی سد گاران می‌گویند: کارگران چند ماه است که نتوانسته‌اند دستمزد کارشان را دریافت کنند.
آنان می‌افزایند: در شرایط گرانی و مشکلات معیشتی چطور می‌توان با چند ماه حقوق معوقه یک خانواده را اداره کرد؟

---------------------

وقوع ۳۲ حادثه کار در ۹ ماه/حوادث منجر به فوت ۵۰ درصد افزایش داشتند

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان خراسان جنوبی، غلامرضا اشرفی افزود: از ابتدای سال تا پایان آذرماه تعداد ۳۲ مورد حادثه کار در استان اتفاق افتاده است که این آمار در ۹ ماهه سال گذشته ۴۰مورد گزارش شده است.
اشرفی ادامه داد: تعداد حوادث فوتی در ۹ماهه سال ۹۸، ۶ مورد بوده است و در ۹ ماهه سال گذشته ۴ مورد که متاسفانه حوادث منجر به فوت در این مدت ۵۰درصد افزایش داشته است.
وی افزود: در راستای تحقق اهداف فصل چهارم قانون کار (حفاظت فنی و بهداشت کار) و بمنظور نظارت برحسن اجرای قانون کار و ضوابط مربوط به حفاظت فنی و آیین‌نامه‌های ایمنی مرتبط ، ۳۴۱۴ مورد بازرسی از کارگاه‌های مشمول قانون کار استان در سال ۹ماهه سال ۹۸ انجام گرفته است که از این تعداد ۱۸۹۹مورد بازرسی ادواری و ۱۵۱۵ مورد بازرسی موردی بوده است.
غلامرضا اشرفی خاطرنشان کرد: با توجه به ضرورت موضوع در زمینه ارتقای ایمنی در دو بخش ساختمان و معدن برنامه زمانبندی بازرسی از کارگاه‌ها گنجانده شد به طوری که از مجموع بازرسی‌های انجام شده ؛ ۹۷۱ مورد بازرسی مربوط به کارگاه‌های پرخطر استان بوده است.
وی از حضور ۷۵ مسئول ایمنی در کارگاه ها و ۸ بازرس کار در سطح استان خبر داد و گفت: با توجه به پراکندگی کارگاه‌ها و فعالیت ۱۱۷ هزار و ۷۰ کارگاه در سطح استان و محدودیت بازرسان کار به لحاظ بعد کمی بایستی کارگران و کارفرمایان به مقوله ایمنی در کارگاه‌ها توجه ویژه داشته باشند.

---------------------

جمعه ۲۷ دی ۱۳۹۸ - ۱۷ ژانویه ۲۰۲۰

کارگرانِ آب معدنی داماش ماه‌هاست حقوق نگرفته‌اند

گرفتاری هر روزه کارگران در برف و کولاک

به گزارش خبرنگار ایلنا، جمعی از کارگران کارخانه آب معدنی داماش از مطالبات مزدی پرداخت نشده خود خبر دادند.
یکی از کارگران شاغل در کارخانه «آب معدنی داماش» در استان گیلان از چهار ماه تأخیر در پرداخت حقوق ۲۷ کارگر قراردادی این کارخانه خبر داد و گفت: حدود ۲۷ نفر از کارگران آب معدنی داماش که متعلق به هلدینگ گروه ملی است، حقوق و مزایای ماه‌های مهر، آبان، آذر و دی ماه سال جاری را دریافت نکرده‌اند. او گفت: آخرین پولی که دریافت کرده‌اند حقوق شهریور ماه بود که کارفرما آن را در طول یک ماه به تدریج به کارگران پرداخت کرد اما تا این لحظه در خصوص پرداخت حقوق باقیمانده کارگران در این واحد تولیدی اقدامی صورت نداده است.
او در ارتباط با وضعیت فعلی کارخانه آب معدنی داماش گفت: از ابتدای سال جاری تا آذر ماه وضعیت تولید در این واحد تولیدی خوب بود و همه انبارهای کارخانه پر از بطری‌های تولید شده آب معدنی بود با این حال به نظر نمی‌رسید این واحد تولیدی با کمبود نقدینگی مواجه باشد، اما در ماه گذشته حدود ۲۴ روز کارگران در واکنش به معوقات مزدی خود در اعتراض بودند تا اینکه دیروز پنجشنبه (۲۶ دی ماه) رئیس جدید هلدینگ گروه ملی به محل کارخانه آمد و با گفتگو با کارگران وعده پرداخت مطالبات آنها در یک هفته آینده داد.
این کارگر در ادامه اضافه کرد: علی‌رغم پیگیری‌هایی که انجام دادیم مسئولان کارخانه می‌گویند که منابع مالی کافی برای پرداخت حقوق ندارند این در حالیست که مرتبا برای کارخانه هزینه‌های غیرضروری انجام می‌شود.
وی گفت: متاسفانه تا دیروز پیگیری‌هایمان از سوی کارفرمای اصلی به نتیجه‌ای نمی‌رسید و مسئولان کارخانه، هیچ واکنشی برای پرداخت بدهی و معوقات ما کارگران نمی‌کردند. وی با بیان اینکه مشکلات معیشتی این ۲۷کارگر به تبع عدم دریافت حقوق روز به روز بیشتر می‌شود، تصریح کرد: این شرکت که در دل جنگل‌های روستای توریستی داماش واقع شده حدودا ۲۰ کیلومتر با محل سکونت کارگران فاصله دارد. کارگران در این فصل سرد سال که همه راه‌ها منتهی به محل کارشان به دلیل بارش برف مسدود شده روزانه این مسافت را در روزهای تعطیل و غیرتعطیل برای تولید و محافظت از کارخانه پیاده‌روی می‌کنند که این نشان دهندهٔ تعهد کارگران به کارخانه و محل کارشان است، بنابراین درست نیست که برای دریافت قانونی‌ترین خواسته‌هایشان با بی‌اعتنایی کارفرما مواجه شوند.
وی ادامه داد: بدون تردید بی‌توجهی کارفرما به مشکلات کارگران در کیفیت محصولات اثرگذار نیست. در عین حال نباید کارگرانی که به امید آینده در زمان تعطیل و غیرتعطیل کارخانه ازاموال آن محافظت می‌کنند، امروز دچار بلاتکلیفی در تامین معاش‌شان شوند.
تلاش خبرنگار ایلنا برای برقراری تماس با هلدینگ گروه ملی و مدیرعامل شرکت آب معدنی داماش جهت پیگیری و دریافت اطلاعات دقیق‌تر تا ساعت مخابره این خبر بی‌نتیجه ماند.

---------------------

سه کارگر در دو حادثه جداگانه کشته شدند

به گزارش ایلنا به نقل از رسانه‌ها، در حادثه اول که روز گذشته (۲۶ دی ماه) در منطقه اصطلک شهرستان دماوند تهران رخ داد، دو کارگر مقنی حین کار در یک ساختمان از ارتفاع ۳۸ متری به عمق چاه سقوط کردند و جان خود را از دست دادند.
محمد علیپور (جانشین مسئول و سخنگوی آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری دماوند) با تشریح این حادثه گفت: در پی این اتفاق که در منطقه اصطلک بدنبال رعایت نشدن موارد ایمنی در محیط کار رخ داده، بلافاصله گروه عملیات نجات آتش نشانی دماوند متشکل از ۶ نفر به محل حادثه اعزام شدند.
علیپور افزود: متاسفانه با وجود تلاش‌های بسیار و عملکرد به موقع عوامل اورژانس ۱۱۵، به دلیل جراحت سنگین و ضربه شدید وارد شده، هر دو کارگران در بیمارستان جان خود را از دست دادند. اما در حادثه دیگر که زمان آن به روز گذشته (۲۶ دی ماه ماه) مربوط می‌شود، کارگر دیگری حین انجام کار در یکی از کوره‌های آهکی در بخش کردیان از توابع شهرستان جهرم دچار مسمومیت ناشی از استنشاق گاز مونوکسیدکربن شدن وبلافاصله جان باخت.
محمد رحمانیان (مسوول روابط عمومی اورژانس شهرستان جهرم) درباره این حادثه که برای یک کارگر ۵۰ ساله اتفاق افتاده، گفت: کارگری حدودا ۵۰ساله حین استراحت به دلیل سوخت بد بخاری گازسوز دچار گاز گرفتگی با گاز مونوکسیدکربن شد و جان باخت.
وی با بیان اینکه علت اصلی این حادثه از سوی کارشناسان در دست بررسی است، افزود: شهروندان باید با توجه به کاهش دما و سردی هوا در استفاده از وسایل گرمازا نکات ایمنی را با دقت رعایت کنند.

---------------------

پنجشنبه ۲۶ دی ۱۳۹۸ - ۱۶ ژانویه ۲۰۲۰

کارگران شهرداری مریوان حقوق تیرماه را گرفتند/ شش ماه معوقات مزدی بلاتکلیف

کارگران شهرداری مریوان در تماس با خبرنگار ایلنا از دریافت حقوق پایه تیرماه خود خبر دادند.
این کارگران با بیان اینکه هم‌اکنون شش ماه دیگر معوقات مزدی پرداخت نشده دارند، می‌گویند: امیدواریم هرچه زودتر باقی مطالبات مزدی ما پرداخت شود؛ ما به همه کس از صاحبخانه گرفته تا مغازه‌داران شهر بدهکاریم و دیگر نمی‌توانیم از هیچ کس ریالی قرض بگیریم.
این کارگران در هفته‌های گذشته به استانداری کردستان مراجعه کردند و در نهایت قرار شد که مطالبات مزدی آنها پرداخت شود اما تا کنون فقط دو پایه حقوق (خرداد و تیر) پرداخت شده و منتظرند باقی مطالبات پرداخت شود.
این کارگران پیش از این از نداشتن وسایل کار انتقاد کردند و گفتند: شهرداری به ما بادگیر و پوتین مناسب نمی‌دهد و بدون تجهیزات در گل و لای زمستان کار می‌کنیم.
شهرداری مریوان کمبود نقدینگی را دلیل عدم پرداخت مطالبات مزدی کارگران عنوان می‌کند و اعلام کرده به محض تامین نقدینگی، مطالبات واریز خواهد شد.

---------------------

مرگ کارگر ساختمانی که در عراق دچار حادثه شده بود

به گزارش خبرنگار ایلنا، جمشید ایزدی، کارگر ساختمانی(داربست بند) اهل روستای کولیج کردستان که دو روز پیش در کردستان عراق دچار حادثه ساختمانی شده بود، امروز در بیمارستانی در ایران جان باخت.
از قرار معلوم، این کارگر در کردستان عراق دچار برق‌گرفتگی شده بود. او را بعد حادثه به ایران منتقل کرده بودند.

---------------------

چهارشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۸ - ۱۵ ژانویه ۲۰۲۰

آزادی ۲ کارگر هپکو با قید وثیقه

به گزارش ایلنا، منابع کارگری در شرکت تولید تجهیزات سنگین هپکو از آزادی ۲ نفر از همکارانشان که اخیراً بازداشت شده بودند، خبر دادند. به گفته آنان؛ چند روزی است که ۲ نفر از کارگران هپکو که اخیراً بازداشت شده بودند، آزاد شده‌اند. از قرار معلوم پرونده این دو کارگر همچنان مفتوح است.

---------------------

پخش گاز در یک شهرک صنعتی 24 کارگر را مسموم کرد

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی اورژانس کشور، پخش گاز مونوکسیدکربن در یک شهرک صنعتی واقع در در جاده ماکو - بازرگان، در استان آذربایجان‌غربی، به مسمومیت 24 کارگر انجامید. سه دستگاه آمبولانس به محله اعزام شده‌اند. اخبار تکمیلی ارسال می‌شود.

---------------------

سه شنبه ۲۴ دی ۱۳۹۸ - ۱۴ ژانویه ۲۰۲۰

انفجار کپسول باعث کشته و زخمی شدن چهار کارگر در گرگان شد

به گزارش ایلنا، در این حادثه که ظهر امروز سه‌شنبه (۲۴ دی ماه ) رخ داد، کارگری که در حال استفاده از دستگاه برش بود به دلیل نزدیکی به محل انفجار جان خود را از دست داد و سه مصدوم دیگر حادثه توسط نیروهای اورژانس به بیمارستان منتقل شدند. این انفجار موجب وارد شدن خسارت به ساختمان‌های اطراف شد اما آتش‌سوزی زیادی به همراه نداشت.

---------------------

دوشنبه ۲۳ دی ۱۳۹۸ - ۱۳ ژانویه ۲۰۲۰

کارگران شهرداری مریوان دست از کار کشیدند/ زباله‌ها جمع‌آوری نشد

کارگران شهرداری مریوان در تماس با خبرنگار ایلنا، از عدم پرداخت دستمزدها علیرغم وعده‌های مکرر مسئولان خبر دادند.
این کارگران می‌گویند: در اعتراض به عدم پرداخت هفت ماه دستمزد، دست از کار کشیدیم و زباله‌های شهری را جمع نکردیم.
کارگران مریوان هفته گذشته با حضور در استانداری کردستان خواستار توجه به وضعیت نامناسب خود شدند و استاندار وعده داد که دستمزدها ظرف روزهای آینده پرداخت شود. کارگران می‌گویند فقط یک ماه پایه حقوق گرفتیم و بعد از آن دیگر خبری از پرداخت نشد.
از قرار معلوم، حقوق کارمندان شهرداری مریوان نیز عقب افتاده است و آنها نزدیک به شش ماه حقوق دریافت نکرده‌اند.
این کارگران می‌گویند نمی‌دانیم به کجا مراجعه کنیم؛ درمانده شده‌ایم و دیگر با این شرایط قادر به کار کردن نیستیم.

---------------------

بیانیه کانون صنفی معلمان ایران در همدردی با بازماندگان حادثه سقوط هواپیما

به گزارش خبرنگار ایلنا، کانون صنفی معلمان ایران با صدور بیانیه‌ای حادثه‌ی مرگبار سقوط هواپیمای تهران- کی‌یف را تسلیت گفت.
در این بیانیه می‌خوانیم: اگر آنچه در روزهای اخیر بر مردم ایران گذشت را بخشی از دردناک‌ترین، پراضطراب‌ترین و فاجعه‌بارترین روزهای تاریخ این ملت بدانیم؛ سخن به گزافه نگفته‌ایم. در این معرکه دهشت‌بار اما، آنچه فاجعه را عمیق‌تر می‌کند و زخم را کاری‌تر، سقوط حقیقت است و فروپاشی باورها.
در پایان کانون صنفی معلمان اظهار داشته است: جان باختن هموطنان در وقایع اخیر به ویژه جان‌باختگان در واقعه ساقط شدن هواپیمای مسافری را به ملت ایران و نیز مردم کشورهایی که اتباع آنها در این سانحه جان باخته‌اند، به خصوص بازماندگان این عزیزان تسلیت عرض می‌نماییم و برای تمامی ایرانیان بردباری، درایت در امور و رهایی از دروغ و بی‌اخلاقی را آرزو می‌‌کنیم.

---------------------

رانندگان ماشین‌آلات راهسازی پروژه توره به بروجرد مطالبات معوقه طلبکارند

یکی از رانندگان استیجاری ماشین‌آلات راهسازی پروژه ساخت باند دوم توره به بروجرد در تماس با خبرنگار ایلنا، گفت: برخی رانندگان استیجاری ماشین‌آلات راهسازی و چند پیمانکار جزء که در پروژه ساخت باند دوم توره به بروجرد مشغول به کار بودند، هنوز موفق به دریافت مطالبات مزدی معوقه خود نشده‌اند.
وی گفت: حدود ۱۳ نفر به عنوان راننده کامیون، لودر، بولدزر، میکسر و غلتک که مسئولیت جابجایی ‌حمل بار، هموار کردن جاده و ساخت و ساز را در پروژه ساخت باند دوم توره به بروجرد برعهده دارند، طی۴ سال گذشته موفق به دریافت همه صورت وضعیت‌های مالی خود نشده‌اند.
او با بیان اینکه قرارداد این ماشین‌آلات سنگین از آبان ماه سال جاری همزمان با متوقف شدن این پروژه عمرانی تمدید نشده و آنها در این پروژه کاری برای انجام دادن ندارند، افزود: هنوز کارفرما‌ی شرکت که از شرکت‌های زیرمجموعه بنیاد مستضعفان است، مطالبات مزدی سال‌های گذشته را با راننده‌ها تسویه حساب نکرده و مطالبات سال جاری نیز پرداخت نشده باقی مانده است.
وی در پیگیری مطالبات خود و همکارانش گفت: طی هفته‌های گذشته آنها به همراه سایر کارگران این پروژه عمرانی تجمعاتی را در محل پروژه انجام داده‌اند. در حال حاضر با پیگیری مدیرعامل هلدینگ عمران بنیاد مستضعفان مطالبات حدود ۴۰ نفر از کارگران پروژه توره به بروجرد پرداخت شده است، اما در این بین مطالبات راننده‌های ماشین‌آلات سنگین راهسازی که چندین سال عمر و سرمایه خود را در این پروژه به خدمت گرفته‌اند، پرداخت نشده است. ما راننده‌های ماشین‌آلات راهسازی خواهان دریافت مطالبات معوقه خود هستیم به همین دلیل در آخرین پیگیری‌های خود که روز گذشته (۲۲ دی ماه) انجام شد، نامه‌ای به پرویز فتاح (رئیس بنیاد مستضعفان) نوشته‌ایم که رونوشت آن را به دفتر مقام معظم رهبری نیز ارسال شده است.
وی با بیان اینکه طبق قرارداد؛ مدیریت شرکت «رامان» باید هر ماه اجاره بهای خودروها و ماشین‌آلات سنگین ما را پرداخت کند، افزود: راننده‌های این ماشین‌آلات سنگین فاقد دستمزد هستند و آنچه کارفرما پرداخت می‌کند فقط اجاره ‌بهای خودرو و ماشین‌آلات سنگین است که آنهم با تاخیر و به‌صورت حداقلی پرداخت می‌شود.
او درباره میزان مطالبات خود و سایر همکاران خود گفت: قرارداد اکثر ما راننده‌ها‌ی ماشین‌آلات سنگین به‌صورت ساعتی بین ۸۰ تا ۱۱۵ هزار تومان تنظیم شده است. کل مطالبات ما راننده‌ها به همراه چند پیمانکار جزء که در این پروژه ساخت و ساز پل و بناهای دیگر را برعهده داشتند ۲ تا سه میلیارد تومان برآورد می‌شود که شرکت رامان تاکنون از پرداخت آن خوداری کرده و در عین حال به برخی از طلبکاران قول پرداخت غیرنقدی طلبشان را داده که آنهم هنوز مشخص نیست.
این کارگر در توضیح چرایی اقدام اعتراضی هفته گذشته خود و سایر همکارانش گفت: رانندگان معترض در برخی ماه‌ها حتی پول بنزین و گازوئیل مورد نیاز برای روشن کردن ماشین‌های خود را نداشتند و تا امروز با قرض گرفتن به کار خود ادامه داده‌اند.
«مجید شاهسواری» مدیرعامل هلدینگ عمرانی بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی ضمن تاکید بر پیگیری مطالبات راننده‌های ماشین‌آلات سنگین و برخی پیمانکاران جزء در پروژه ساخت باند دوم توره به بروجرد را به ایلنا داد.
او گفت: با متوقف شدن این پروژه عمرانی، اخیرا مطالبات حدود ۴۰ نفر از کارگران این پروژه عمرانی پرداخت شده است و در عین حال برای پیگیری مطالبات راننده‌های ماشین‌آلات سنگین تلاش‌های لازم صورت خواهد گرفت.

---------------------

یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۸ - ۱۲ ژانویه ۲۰۲۰

تکرار حوادث معادن این‌بار در معدن زغال سنگ «دستگران»/ مرگ یک معدنچی بر اثر ریزش تونل

یک منبع کارگری با اعلام خبر درگذشت یک کارگر معدن زغال سنگ « دستگران »طبس به خبرنگار ایلنا گفت: بامداد امروز، یکشنبه (۲۲ دی ماه) حوالی ساعت یک ونیم، یکی از کارگران شاغل در معدن زغال سنگ «دستگران» در طبس حین کار بر اثر ریزش آوار زغال سنگ تونل زیر آوار ماند و به دلیل شدت جراحات وارده جان باخت.
محمود زارع نیا (رییس اداره صنعت، معدن و تجارت شهرستان طبس) با تایید این خبر گفته است: این حادثه مربوط به داخل تونل نبوده و بررسی‌ها نشان می‌دهد این اتفاق به دنبال بارندگی شدید شب گذشته رخ داده و سبب ریزش ورودی تونل معدن شده که در نتیجه آن این معدنچی جان خود را از دست داد.
به گفته وی؛ کمیته مدیریت بحران معادن زغالسنگ در منطقه حضور دارند و جزئیات کامل این حادثه اعلام خواهد شد.
وی عنوان کرد: معدن زغالسنگ بخش دستگردان در طبس به تازگی عملیات استخراج و تجهیز کارگاه‌ها را آغاز کرده است و اکنون ۲۰۰ نفر در این معدن زغال حرارتی مشغول به کار هستند.

هویت کارگر حادثه معدن زغال سنگ »گلشانه» طبس مشخص شد
به گزارش خبرنگار ایلنا، «حسن غلامی» حدود ۲۷ ساله از اهالی روستای «هودر» و کارگر معدن «گلشانه» در منطقه معدنی بخش «دستگران» بود که حوالی ساعت یک و۳۰ بامداد امروز یکشنبه (22 دی ماه) در حادثه ریزش تونل، جان باخت.
به گفته همکاران او، غلامی کارگر شیف شب معدن گلشانه بود که حین انجام کار در معدن، در اثر ریزش بخش ورودی تونل دچار حادثه شد.
همکاران وی تصریح کردند: به نظر می‌رسد ریزش بخش ورودی تونل این واحد معدنی، به دنبال بارش متوالی باران در منطقه رخ داده است.

---------------------

واژگونی مینی‌بوس کارگران در اردکان/ ۶ نفر مصدوم شدند

به گزارش ایلنا، سیدحسین طباطبایی (مدیر روابط عمومی سازمان اورژانس استان یزد) با اعلام این خبر گفته است: روز گذشته حادثه‌ واژگونی مینی‌بوس حامل کارگران شرکت ارفع مجتمع گندله‌سازی اردکان در محور عقدا - مزرعه نو از توابع شهرستان اردکان گزارش شد.
او با بیان اینکه متاسفانه در این حادثه ۶نفر از کارگران سرنشین مینی‌بوس مصدوم شدند، افزود: مصدومان که از ناحیه دست و پا دچار شکستگی سطحی شده بودند که توسط دو آمبولانس اورژانس به بیمارستان ضیایی منتقل شدند.

---------------------

شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۸ - ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰

مرگ دو کارگر ساختمانی بر اثر ریزش آوار در ساوه

به گزارش ایلنا، در حادثه ریزش آوار که صبح امروز (شنبه ۲۱ دی ماه) در مناطق روستایی نیوشت و سقانلیق از توابع بخش مرکزی ساوه در استان مرکزی رخ داد، دو کارگر حین کار بر اثر ریزش دیوار دچار حادثه می‌شوند.
این کارگر که به دلیل سنگین بودن آوار دچار مصدومیت از چند ناحیه بدن شده بودند، علی‌رغم انجام اقدامات پیش‌بیمارستانی در محل حادثه جان باختند.

---------------------

مرگ یک کارگر حین اتصال دیزل به واگن قطار

منابع کارگری در راه‌آهن لرستان به خبرنگار ایلنا گفتند: یکی از کارگران مانورچی یا همان متصل‌کننده واگن‌های قطار به نام "محمد احمدی" پنجشنبه شب (۱۹ دی ماه) حین اتصال دیزل قطار به واگن در ایستگاه درود لرستان روبروی خط دو انبار توشه (آذوقه) دچار حادثه شغلی شد و جان خود را از دست داد.
همکاران این مامور راه‌آهن اظهار داشتند: آقای احمدی ۳۰ سال سن داشت و ساکن خرم‌آباد بود. وی متاهل و دارای دو فرزند خردسال است.
به گفته این کارگران؛ محمد احمدی از نیروهای تجمیع راه‌آهن لرستان است که با دارا بودن حدود ۴ سال سابقه کار به همراه ۱۴ تا ۱۵ نفر از همکاران خود زیرنظر شرکت پیمانکاری «سایمان صنعت کیا» در راه‌آهن درود مشغول کار بوده است.
همکاران این مامور راه‌آهن در تشریح جزئیات این حادثه گفتند: مانور در راه‌آهن به هر گونه جابجایی وسایل نقلیه راه‌آهن در حدود (داخل) ایستگاه‌ها گفته می‌شود. آقای احمدی حین جابجایی واگن‌ها با لکوموتیو (دیزل) بین آنها گیر کرده و دچار حادثه شد. اتصال وسایل نقلیه در راه‌آهن به وسیله انواع قلاب‌ها اعم از زنجیری یا اتوماتیک انجام می‌شود که ظاهرا آقای احمدی در لحظه قبل از حادثه به دنبال رفع مشکل و اینکه این دو قلاب را به هم گیر بدهد، بوده است.
آنها گفتند: مانورچی پرخطرترین شغل در حوزه راه‌آهن است. ضربه‌ای که دیزل ۱۲۰ تنی به واگن وارد می‌کند بسیار مرگ‌آور است. در طی سالهای گذشته هم موارد فوت و قطع عضو مانورچی داشته‌ایم. او گفت: این قشر در سرما و گرما جایگاهی جز پله واگن یا لکوموتیو ندارند تا با دادن علامت‌های خاص به یکدیگر یا به لکوموتیوران مانور را انجام دهند و نیز از بروز هرگونه سانحه جانی یا مالی جلوگیری کنند. هر قطاری عملیات مانور دارد که باید انجام شود مانند انفصال واگن‌های تعمیری یا واگذاری واگن‌ها به تخلیه یا بارگیری و شستشوی واگن‌های مسافری در محل ماشین شست‌وشو.

---------------------

پنجشنبه ۱۹ دی ۱۳۹۸ - ۹ ژانویه ۲۰۲۰

ریزش معدن زغالسنگ همکار/ یک معدنچی کشته و ۴ نفر مصدوم شدند

منابع کارگری در معدن زغال سنگ همکار با اعلام این خبر به خبرنگار ایلنا گفتند: در پی حادثه ریزش تونل که درحوالی ساعت ۱۱ پیش از ظهر امروز پنجشنبه (۱۹ دی ماه) در تونل شماره ۲۰ معدن زغال سنگ همکار رخ داد، یک کارگر به نام «مجتبی تقی‌زاده از اهالی منطقه فیض‌آباد» جان خود را از دست داد و ۴ کارگر دیگر زخمی شدند.
از سوی کارگران این واحد معدنی گفته می‌شود؛ دو نفر از مصدومان این حادثه به بیمارستان راور منتقل شدند و دو نفر دیگر در محل درمان شده‌اند.

معدن همکار ناگهان ریزش کرد/ درخواست بالگرد کرده‌ایم تا مصدومان را به کرمان ببریم

به گزارش خبرنگار ایلنا، در پی حادثه ریزش تونل که درحوالی ساعت ۱۱ پیش از ظهر امروز پنجشنبه (۱۹ دی ماه) در تونل شماره ۲۰ معدن زغال سنگ همکار رخ داد، یک کارگر به نام «مجتبی تقی‌زاده از اهالی منطقه فیض‌آباد» جان خود را از دست داد و ۴ کارگر دیگر زخمی شدند.
اسدی (مسئول اورژانس معدن همکار) در رابطه با این حادثه می‌گوید: علت حادثه، ریزش ناگهانی کارگاه بوده است که متاسفانه یک کارگر فوت شده است.
وی در ارتباط با مصدومان حادثه گفت: مسئولان دچار شکستگی پا و کمر شده‌اند؛ هم‌اکنون در بیمارستان راور بستری هستند؛ درخواست بالگرد کرده‌ایم تا آنها را برای درمان به کرمان ببریم.
وی در ارتباط با وضعیت این مصدومان گفت: وضعیت جسمی آنها چندان وخیم نیست. به گفته‌ی اسدی، معدن همکار دولتی است و در اختیار دولت قرار دارد.

---------------------

حذف کنکور کارگری در استان کردستان

بیمه شدن را به امتحاناتِ عجیب و غریب منوط کرده بودند!

به گزارش خبرنگار ایلنا، کارگران ساختمانی برای بیمه شدن باید کارت مهارت فنی و حرفه‌ای بگیرند؛ کارت مهارت از پایین‌ترین سطح (درجه سه) شروع می‌شود و بالاترین مهارت حرفه‌ای، کارت مهارت فنی و حرفه‌ای درجه یک است.
میکائیل صدیقی (رئیس هیات مدیره کانون انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی استان کردستان) از حذف آزمون کتبی برای گرفتن کارت مهارت درجه سه خبر می‌دهد و می‌گوید: قبلاً برای کارت مهارت درجه سه، هم آزمون کتبی بود و هم آزمون عملی؛ آزمون کتبی ۴۰ تا سوال بود که پاسخ دادن به آنها برای کارگران ساده، خیلی سخت بود، به طوری که یک استادکار سنگ‌کار با بیست سال سابقه و ۵۰ یا حتی ۶۰ سال سن، در امتحان کتبی دو یا سه بار رد می‌شد و نمی‌توانست کارت مهارت بگیرد و بنابراین بیمه نمی‌شد!
او ادامه می‌دهد: حتی برای کارگرانی که اطلاعات بسیار خوبی نسبت به کارشان دارند، سوالات بسیار سخت بود؛ مثلا در سنگ‌کاری سوالی داشت با این مضمون که در یک متر مکعب سنگ، چقدر سیمان مصرف شده که پاسخ به این سوال برای یک کارگر درجه ۳ خیلی دشوار بود؛ این تازه مرحله اول گرفتن یک کارت مهارت کارگری است اگر این مرحله را با سربلندی گذراندند، بعد از آن می‌توانستند در امتحان عملی سازمان حضور پیدا کنند.
او اضافه می‌کند: مدتهاست که این آزمون مورد اعتراض انجمن‌های صنفی سراسر کشور است؛ ما به این آزمون، «کنکور کارگری» می‌گفتیم ولی خوشبختانه پیگیری‌ها جواب داد و این آزمون در سراسر استان کردستان حذف شد.
" به گفته‌ی صدیقی، این آزمون فقط سدی بود در مقابل کارگران ساده که نتوانند از خدمات بیمه استفاده کنند و برخلاف ماده ۱۸ قانون بهبود کسب و کار، ماده ۱۳۱ قانون کار و اصل ۴۴ و ۲۹ قانونی اساسی، کارگران را دچار دشواری می‌کرد."
او در پایان از جانب کارگران ساختمانی کردستان از سازمان فنی و حرفه‌ای این استان تشکر می‌کند و می‌گوید: حذف این آزمون، حرکت خوبی در جهت حمایت از کارگران ساختمانی است.

---------------------

علیرغم اولتیماتوم استانداری، بازهم حقوق ندادند

به گزارش خبرنگار ایلنا، کارگران شهرداری مریوان که تعداد آنها حدود 300 نفر است، بیش از شش ماه دستمزد و معوقات مزدی پرداخت نشده دارند و همچنین مطالبات مزدی آنها از دو سال گذشته پرداخت نشده است.
این کارگران که بعد از مراجعات مکرر به استانداری در هفته گذشته، یک ماه دستمزد پایه گرفتند، می‌گویند: بعد از پرداخت یک ماه حقوق پایه، دیگر حتی یک ریال به حساب ما واریز نکردند؛ گرچه استانداری به شهرداری مریوان تاکید کرده بود که حقوق کارگران را بپردازند، بازهم این کار انجام نشد.
این کارگران می‌گویند: خواسته‌ی ما خیلی ساده است: پرداخت سر وقت حقوق تا محتاج کولبری نباشیم. با شش ماه دستمزد معوق چطور قرار است زندگی کنیم؛ چرا مسئولان شهرداری فکری به حال ما نمی‌کنند؟! دیگر درمانده شده‌ایم و نمی‌دانیم به کجا مراجعه کنیم؟!
این کارگران در هفته‌های گذشته بارها اعتراض کردند؛ حتی نمایندگان آنها به استانداری کردستان رفتند و مشکلات خود را با مقامات استانداری در میان گذاشتند؛ این در حالیست که شهرداری مریوان هر بار اعلام کرده است نقدینگی ندارد و دچار مشکلات مالی است.

---------------------

چهارشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۸ - ۸ ژانویه ۲۰۲۰

برگزاری دادگاه تجدیدنظر ده نفر از کارگران هفت‌تپه+اسامی

به گزارش خبرنگار ایلنا، امروز (هجدهم دی ماه) جلسه رسیدگی به اعتراض کارگران هفت تپه نسبت به احکام شلاق حبس تعلیقی در شعبه شانزدهم دادگاه تجدیدنظر خوزستان برگزار می‌شود.
حکم حبس و شلاق در شعبه یکصد دو دادگاه‌های کیفری شهرستان شوش صادر شده بود که پس از اعتراض کارگران، پرونده به شعبه شانزدهم دادگاه تجدیدنظر برای رسیدگی ارجاع شد. کارگران هفت‌تپه امیدوارند احکام شلاق نقض شود.
اسامی کارگران: ۱- فیصل ثعالبی ۲- سید اسماعیل جعادله ۳- عصمت کیانی ۴- امید آزادی ۵- محمد خنیفری ۶- عادل عبدلخانی ۷- محمد عبدلخانی ۸- سجاد نبوتی ۹- علی سواحلی ۱۰- صاحب ظهیری

---------------------

سه شنبه ۱۷ دی ۱۳۹۸ - ۷ ژانویه ۲۰۲۰

از وضعیت جعفر ابراهیمی بی‌خبریم

به گزارش ایلنا، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در بیانیه‌ای اعلام کرد: جعفر ابراهیمی عضو کانون صنفی معلمان تهران و بازرس شورای هماهنگی، پس از گذشت حدود ده روز همچنان وضعیت نامشخصی دارد. در این مدت خانواده ابراهیمی در بی‌خبری به سر می‌برند. در ادامه این تشکل صنفی معلمان، خواستار پاسخگویی مسئولان شده است.

---------------------

مرگ یک کارگر معدن زغال سنگ کلاته رودبار بر اثر سقوط در قیف زغال‌شویی

فعالان صنفی کارگری شهرستان دامغان استان سمنان با اعلام این خبر به خبرنگار ایلنا گفتند: حادثه معدن زغال سنگ «کک پزی» که در واحد دپو وجمع آوری زغال‌سنگ شهر کلاته رودبار رخ داده، عصر دیروز (دوشنبه۱۶ دی ماه) حوالی ساعت ۱۷ منجر به مرگ یک معدنچی بنام آقای «ابراهیم خیبریان» حدودا ۳۶ ساله شد.
به نقل از کارگرانی که در این معدن زغال سنگ مشغول کارند، گفته می‌شود که همکار فوت شده آنها از کارگران شرکت «کک پزی آتشی شعله» بود که این اتفاق همزمان با ریزش آوار زغال سنگ بر روی سرش به وقوع پیوست.
به گفته کارگران؛ در این شرکت معدنی حدود ۵۰ کارگر مشغول کارند که علی‌رغم اینکه به نظر می‌رسد عدم رعایت نکات ایمنی عامل حادثه بوده است، اما هنوز علت دقیق وقوع این حادثه مشخص نشده و از سوی کارشناسان در دست بررسی است.

---------------------

دوشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۸ - ۶ ژانویه ۲۰۲۰

نفر از کارگران هپکو بازداشت شدند

به گزارش خبرنگار ایلنا، محمد تقی آبایی (مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی) از بازداشت مجدد دو نفر از کارگران هپکو خبر داد.
وی گفت: دو نفر از کارگران هپکو که نامشان در بین بازداشتی‌های تجمعات اخیر کارگران هپکو بوده و با قرار وثیقه آزاد شده بودند، مجدداً چهار روز پیش احضار شدند.
به گفته آبایی؛ این کارگران از چهارشنبه تاکنون آزاد نشده‌اند.
کارگران هپکو طی هفته گذشته نسبت به عدم پرداخت دستمزد معوقه آبان ماه اعتراض داشتند. این درحالی است که رئیس سازمان خصوصی‌سازی به نمایندگان شورای اسلامی کار هپکو متعهد شده بود که تا پایان آذر ماه دستمزد آبان ماه آنان را پرداخت کند که محقق نشد.

---------------------

کارگر معدن شهرستان دلیجان جان باخت/ دو کارگر مصدوم شدند

به گزارش ایلنا، یک کارگر معدن در شهرستان دلیجان، صبح امروز به علت برخورد داربست با کابل‌های فشار قوی جان باخت. در این حادثه 2 نفر نیز دچار مصدومیت شدند. از قرار معلوم سه نفر از کارگران داربستی فلزی را برای جابجایی بلند می‌کنند که به علت برخورد داربست با کابل های برق فشار قوی، یکی از آنان جان خود را از دست می دهد و دو نفر دیگر مصدوم می شوند.

---------------------

یکشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۸ - ۵ ژانویه ۲۰۲۰

با قرار وثیقه جعفر ابراهیمی مخالفت شد

خانواده‌ی جعفر ابراهیمی (فعال صنفی معلمان) در تماس با خبرنگار ایلنا، از ادامه بازداشت وی خبر دادند.
ابراهیمی که پنجم دی ماه در کرج بازداشت شده، همچنان در بازداشت به سر می‌برد و دادسرای کرج با قرار وثیقه این فعال صنفی معلمان و بازرس شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، موافقت نکرده است.

---------------------

مصدومیت ۱۹کارگر شهر صنعتی کاوه در اثر تصادف

به گزارش ایلنا، سرپرست مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی ساوه گفت: حادثه برخورد یک کامیون با کارگران که در خیابان اصلی شهر صنعتی کاوه رخ داد، حدود ساعت ۶ صبح امروز (یکشنبه) به مرکز پیام اورژانس اطلاع داده شد و پس از آن نیروهای امدادی از پایگاه‌های شهری سه و شهر صنعتی به محل اعزام شدند.
وی اظهار داشت:‌ ۱۰ تن از مصدومان این حادثه با خودروهای شخصی به مراکز درمانی منتقل شدند و نیروهای اورژانس نیز ۹ مصدوم دیگر را پس از اقدامات لازم به بیمارستان شهید مدرس ساوه منتقل کردند.
بر اساس اعلام پلیس، ‌دلیل وقوع این حادثه بی‌توجهی راننده اتوبوس نسبت به جلو بوده است. شهر صنعتی کاوه در ۱۰ کیلومتری شمال ساوه، بزرگترین شهر صنعتی ایران است که در آن افزون بر ۳۵۰ کارخانه با حدود ۴۰ هزار نیروی انسانی فعالیت می‌کنند.

---------------------

۵ آیا از مهدی خسروی، بوکسورِ کولبر حمایت خواهد شد؟

به گزارش خبرنگار ایلنا، مهدی خسروی، بوکسور بیست ساله و عضو تیم ملی امید، در روزهای اخیر عکس خود را در حال کولبری در ارتفاعات مریوان منتشر کرده است.
او به خاطر ناداری و فقر به کولبری روی آورده است؛ او به همین دلیل ترک تحصیل کرده است؛ آرزوی خسروی این است که دغدغه معاش نداشته باشد و بتواند تمام‌وقت به ورزش بپردازد.
بعد از انتشار عکس‌های خسروی در فضای مجازی، مدیرکل ورزش استان کردستان به رسانه‌ها گفت: «حمایت از ورزشکاران جزو وظایف ذاتی ما است. وقتی من صحبت‌های خسروی را در رسانه‌ها دیدم، بلافاصله موضوع را پیگیری کردم تا یک بسته حمایتی را در اختیار هیأت بوکس استان و شهرستان قرار دهیم تا از لحاظ مالی شاید بتوانیم کمکی به خسروی کرده باشیم. ما یک بسته حمایتی 5 میلیون تومانی را برای او پیش‌‌بینی کرده‌ایم. البته کمک‌های دیگری نیز برای او در نظر گرفته‌ایم.»
باید دید آیا مسئولان به این وعده‌ عمل خواهند کرد و آیا حمایت دایمی نصیب خسروی خواهد شد؟
در عین حال، در روزهای اخیر، تصاویری از کولبریِ «اکو ویسی» منتشر شده است؛ اکو ویسی، کونگ‌فوکار کردستانی، با ۲۰ سال سابقه ورزشی، عضو تیم ملی کونگ‌فوی ایران و دارای مقام و مدال در رشته ورزشی خود از سال ۱۳٨۰به کولبری مشغول است. آکو به خاطر فقر مالی ترک تحصیل کرد اما همچنان به ورزش مشغول است. او می‌گوید به علت فقر مالی در بسیاری از مسابقات نمی‌تواند شرکت کند.

---------------------

پنجشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۸ - ۲ ژانویه ۲۰۲۰

من و همسرم قصد داریم کلیه‌هایمان را بفروشیم تا هزینه عمل را جور کنیم!

به گزارش خبرنگار ایلنا، «لقمان وحید» کولبری پیرانشهری‌ست که اسفند ماه ۹۶ هنگام عبور از مرز، روی مین رفت و به شدت آسیب دید؛ او یک پایش را در حادثه مین از دست داد و چشمانش نیز به شدت صدمه دیدند.
بعد از آن تاریخ، رنج‌های این خانواده‌ی کم‌بضاعت دو چندان شد؛ کمیسیون ماده یک، - تنها کمیسیون مسئول رسیدگی به قربانیان مین و ادوات جنگی- هیچ خسارت یا غرامتی به او نپرداخت. تشخیصِ کمیسیون این بود که این کولبر بینوا، غیرقانونی ردِ مرز کرده و بنابراین ماهیتاً مرتکب جرم شده؛ پس برای رفتن روی مین که از ادوات بازمانده از هشت سال جنگ است، ریالی به او پرداخت نشد. برای او جریمه رد مرز هم بریده بودند که در یک دادگاه، این جریمه بخشیده شد.
وحید دو فرزند دارد و همسر او نیز، کارگر کشاورزی است که به زحمت ماهی یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان درمی‌آورد؛ هیچ بیمه‌ای از او قبول نمی‌کنند؛ او تاکنون ۷ بار چشمش را عمل کرده است اما هیچ بهبودی حاصل نشده است؛ کوری در کمین لقمان است.
"بیمارستان فارابی تهران دو بار، بیمارستان خدادوست شیراز یک بار، بیمارستان نیکوکاری تبریز دو بار، بیمارستان امام خمینی ارومیه یک بار و بیمارستان آذربایجان ارومیه یک بار دیگر. او باید دوباره ۲۶ بهمن در بیمارستان ارومیه زیر تیغ جراحی چشم برود که می‌شود هشت بار"!
لقمان وحید می‌گوید تاکنون بیش از ۱۰۰ میلیون تومان خرج کرده‌ام؛ همه‌ی این هزینه‌ها را فعالان مدنی و مردم پرداخته‌اند و دولت ریالی کمک نکرده است اما برای عمل ۲۶ بهمن، ۱۵ میلیون تومان نیاز دارم و نمی‌دانم برای جور کردن این پول، چه کار کنم!
او در پایان غمگین‌ترین حرف دنیا را می‌زند: من و همسرم قصد داریم کلیه‌هایمان را بفروشیم تا پول عمل را جور کنیم...

---------------------

چهارشنبه ۱۱ دی ۱۳۹۸ - ۱ ژانویه ۲۰۲۰

اعتراض پرستاران مشهد مقابل استانداری

به گزارش خبرنگار ایلنا، صبح امروز جمعی از پرستاران مشهد، در اعتراض به عدم پرداخت معوقات کارانه و عدم اجرای قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری مقابل استانداری اعتراض کردند.
این پرستاران نزدیک به ۱۴ ماه کارانه معوقه دارند که تاکنون وعده مسئولان دانشگاه علوم پزشکی مشهد در پی اعتراضات پرستاران در ۱۲ مرداد ماه، محقق نشده است.
پرستاران می‌گویند: پرداخت‌های اضافه‌کاری و کارانه پرستاران بدون هیچگونه شفافیتی در طرح قاصدک صورت می‌گیرد که موجب اعتراض پرستاران شده است.
معترضان می‌گویند: طی این مدت منتظر عمل به وعده‌ها از سوی مسئولان بودیم و نمی‌توانیم بیش از این سکوت کنیم.

---------------------

مرگ کارگر پرورش ماهی در روستای مردان گچساران

به گزارش ایلنا، برخی منابع کارگری از مرگ یک کارگر حدودا ۶۰ ساله حین کار در یک حوضچه پرورش ماهی واقع در منطقه خیرآباد روستای مردان شهرستان گچساران خبر دادند.
به گفته وی؛ بررسی‌های اولیه حاکی از آن بود که این کارگر هنگام کار در یک حوضچه پرورش ماهی روستای مردان بر اثر سقوط در آب دچار خفگی شده است و به همین دلیل امکان امدادرسانی به وی نبوده است. این کارگر بلافاصله در محل جان خود را از دست داده است.
فرج الله استلاحی بخشدار مرکزی گچساران ضمن ابراز تأسف از وقوع این حادثه گفته است: امداد گران پیکر این کارگر را از حوضچه آب بیرون کشیده شده و برای اقدامات قانونی به پزشکی انتقال یافته است. به گفته وی؛ این حادثه شب گذشته (دهم دی ماه) رخ داده‌است.

---------------------

دوشنبه ۹ دی ۱۳۹۸ - ۳۰ دسامبر ۲۰۱۹

قوه قضاییه حکم برائت اسماعیل بخشی و محمد خنیفر را صادر کند

حسین حبیبی (عضو هیات مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور) در گفتگو با خبرنگار ایلنا، در ارتباط با احکام پنج سال زندان کارگران معترض هفت‌تپه گفت: آیا تجمع اعتراضی تخلف است؟ درحالیکه اصل ۲۷ قانون اساسی تاکید کرده؛ تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد، آزاد است؛ لذا «اعتراض مسالمت‌آمیز» آئین نامه نمی‌خواهد.
او ادامه می‌دهد: پس تجمع کارگران مانند نیشکر هفت تپه و هپکو و آذرآب و غیره بیرون از محوطه کارگاه وفق اصل ۲۷ قانون اساسی نه تنها آزاد بلکه استفاده از حقی همگانی است؛ ضمن آنکه امنیت برگزاری آن نیز باید تامین و تضمین شود.
حبیبی تاکید کرد: حال اگر تجمع اعتراضی و اعتصاب در داخل کارگاه رخ دهد که همان دست از کار کشیدن است که یا منجر به تعطیلی کار ضمن حضور کارگر در کارگاه و یا کاهش عمدی تولید از سوی کارگران می‌شود، تنها هیات تشخیص موظف به رسیدگی براساس درخواست هریک از طرفین اختلاف است لذا بازهم اتهام تلقی نمی‌شود چه رسد به اینکه جرم تلقی شود. او با این استدلالات نتیجه می‌گیرد که محکومیت صادره برای کارگران هفت تپه از درجه اعتبار ساقط است.
این فعال کارگری در پایان می‌گوید: از قوه قضائیه انتظار می‌رود حکم بر برائت کارگران هفت تپه از جمله آقای محمد خنیفر عضو شورای اسلامی کار و آقای اسماعیل بخشی را صادر نمایند؛ آنان هیچ جرمی جز اعتراض آرام صنفی ندارند.

---------------------

اعتراض تعدادی از کارگران شهرداری به جابجایی شغلی

به گزارش خبرنگار ایلنا، برخی منابع کارگری در بروجرد می‌گویند: حدود ۲۰۰ کارگر شهرداری این شهر که با عناوین مختلف شغلی در بخش‌های مختلف اداری مشغول کار بودند از تاریخ یکم دی ماه به واحد خدمات و جمع‌آوری زباله جابجا شده‌اند. در پی این مساله، تعدادی از آنها در روزهای گذشته مقابل ساختمان شورای شهر و شهرداری تجمع کردند.
گفته می‌شود شهرداری بروجرد حدود ۲ هزار نیروی رسمی، پیمانی و قراردادی و شرکتی دارد و میانگین سابقه کاری کارگران جابجا شده یک تا ۵ سال است که برخی از آنها هنوز بخشی از مطالبات مزدی خود را طلبکار هستند.
از قرار معلوم شهردار بروجرد که حدود یک ونیم سال است مدیریت شهر را به‌دست گرفته، معتقد است این نیروها از ابتدا برای واحد خدمات و جمع‌آوری زباله‌های شهری جذب شهرداری شده‌اند ولی در بخش‌های اداری مشغول به کار شده‌اند اما بعد از گذشت چند سال حاضر به برگشت به محل کار اصلی خود نیستند.
این کارگران می‌گویند: شهرداری توجهی به وضعیت شغلی و پرداخت مطالبات ما کارگران ندارد و هیچکدام از ما ۲۰۰ کارگر حاضر به ادامه کار در بخش خدماتی شهرداری نیستیم.
محمد گودرزی (دبیر اجرایی خانه کارگر برجرد) با اشاره به اینکه کارگران شهرداری بروجرد به صورت میانگین ۸ ماه حقوق معوقه دارند به ایلنا گفت: معترضان از کارکنان بخش اداری شهرداری بروجرد هستند که طی سالهای گذشته از راه غیرقانونی و بدون طی روال قانونی استخدامی از سوی اعضای سابق شورای شهر به مرور به استخدام شهرداری درآمده‌اند.
او با بیان اینکه شهرداری بروجرد با افزایش نیروی کار مواجه است، در ادامه افزود: طبق گزارش مدیران شهری بروجرد، شهرداری این شهر حدود ۸۰۰ کارگر مازاد دارد. این افراد در حالی به مرور جذب شهرداری شده‌اند که شهرداری طی سالهای گذشته درآمد کافی برای پرداخت دستمزد کارگران و هزینه جاری شهرداری نداشته است.
او گفت: سال گذشته شهرداری برای کاهش هزینه‌ها از تعداد کارگران بخش خدمات کم کرد. در عین حال این ۲۰۰ نفر که با عنوان شغلی کارگر خدماتی به مرور جذب شهرداری شده‌اند را از ابتدای دی ماه از واحد اداری به بخش خدمات جابجا کرده است اما آنها حاضر به ادامه کار در بخش مربوطه نیستند. به طوری که هم‌اکنون حجم زیادی از زباله‌های شهر جمع‌آوری نشده، باقی مانده است.

---------------------

۵ هزار کارگر در استان مرکزی حقوق معوقه دارند

به گزارش ایلنا، بهروز اکرمی (معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار مرکزی) در نشست کمیسیون کارگری با حضور مدیرکل سیاسی استانداری، فرماندار اراک، مدیران که در استانداری مرکزی برگزار شد، گفت: طبق مصوبات جلسه قبل این کمیسیون در خصوص تعیین تکلیف کارگران آذرآب که به سن بازنشستگی رسیده‌اند و لزوم همکاری بیمه تامین اجتماعی استان تاکنون ۶۴ نفر از کارگران شرکت آذرآب بازنشسته شده‌اند و اگر کارگر دیگری در شرایط بازنشستگی باشد، تامین اجتماعی آماده انجام امور اداری و بازنشستگی او است.
او ادامه داد: در آذرماه سال گذشته، ۲۸۸ ماه حقوق معوقه در استان وجود داشت که این آمار در آذرماه ۹۸ به ۱۵۹ ماه کاهش یافته است. جمع کارگرانی که در آذرماه ۹۷ دارای حقوق معوقه بودند بالغ بر هشت هزار و ۱۲۵ نفر بوده که در آذرماه ۹۸ به ۴ هزار و ۹۲۸ نفر رسیده است و این امر نشان از کاهش مطالبات کارگری در استان دارد.
معاون استاندار مرکزی اظهار کرد: تعداد واحدهای تولیدی که حقوق معوقه داشتند از ۷۴ واحد در آذرماه ۹۷ به ۴۱ در آذرماه ۹۸ رسیده که نشانه حرکت واحدها به سمت رونق است. در حال حاضر ۴۹۲۸ کارگر در استان دارای حقوق معوقه هستند که این رقم نسبت به سال گذشته حدود ۵۰ درصد کاهش داشته است.

---------------------

مجبورم کردند برای اکوی قلب به مطب شخصی پزشک متخصص مراجعه کنم

به گزارش خبرنگار ایلنا، «حق درمان» یکی از حقوق اصلی اجتماعیِ همه‌ی مردم است که در اصل ۲۹ قانون اساسی بر آن تصریح شده است؛ اصل ۲۹ قانون اساسی به صراحت و روشنی می‌گوید "برخورداری از تأمین اجتماعی از نظر بازنشستگی، بیکاری، پیری، از کارافتادگی، بی‌سرپرستی، در راه ماندگی، حوادث و سوانح و نیاز به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبت‌های پزشکی به صورت بیمه و غیره حقی است همگانی." اما «اکو شهبازی» یک کارگر مریوانی می‌گوید: ما کارگران مدتهاست که از این حق برخوردار نیستیم.
او داستان خودش را روایت می‌کند: «مادرم را که بیمار قلبی‌ست به بیمارستان دولتی بردم و پزشک اورژانس مریض را ویزیت کرد؛ بعد از ویزیت، پزشک اورژانس ما را به پزشک متخصص ارجاع داد؛ پزشک متخصص قلب که آن شب، on-call بود یعنی باید در صورت نیاز به بیمارستان مراجعه می‌کرد، نیامد و از ما خواست که به مطب خصوصی او مراجعه کنیم؛ آنجا از ما ۱۵۰ هزار تومان برای تست اکو پول گرفتند؛ این در حالیست که باید می‌آمد بیمارستان و همه آزمایشات و تست‌ها را با تعرفه‌های دولتی انجام می‌داد.»
شهبازی ادامه می‌دهد: ما را مجبور کردند هزینه اکو را با تعرفه خصوصی و در مطب شخصی پزشک بپردازیم. من در این رابطه نامه‌ای نوشته‌ام و آن را به شبکه بهداشت مریوان می‌برم و برای دانشگاه علوم پزشکی استان هم پست می‌کنم، این اتفاق محدود به ما نبوده است؛ در همان شب، برای سه نفر این کار را کردند؛ سه تا تخت در بخش مراقبت‌های ویژه کنار هم است که همه مجبور شده‌اند برای معاینه تخصصی و تست‌های قلب، به مطب مراجعه کنند. یکی از آنها همسایه‌ی خودمان است.
این کارگر می‌گوید: من برای ۱۵۰ هزار تومانی که مجبور شده‌ام بپردازم یا مراجعه و معطلی دو ساعته در مطب پزشک تماس نگرفتم؛ حرف من این است که چرا وقتی بیمارستان دولتی و تعرفه‌های دولتی هست، ما کارگران در این شرایط بد اقتصادی باید مجبور شویم به مطب‌های شخصی پزشکان مراجعه کنیم؛ آیا این کار، این اجبار ناخواسته، دور زدن قانون نیست؟!

---------------------

مرگ دو کارگر نانوایی بر اثر گاز گرفتی در سی سخت/ یک کارگر دیگر مسموم شد

فعالان صنفی کارگری در شهر سی سخت به خبرنگار ایلنا گفتند: حادثه گاز گرفتگی صبح امروز (دوشنبه ۹دی ماه) در یک واحد نانوایی در خیابان شهید مطهری یاسوج رخ داد که منجر به مرگ دو کارگر و مسمومیت یک کارگر دیگر شد.
به نقل از وی؛ گفته می‌شود هویت کارگران فوت شده «شاهین و امید امیری» دو برادر حدود ۳۰ ساله هستند که از یک سال و نیم پیش از شهرستان لردگان استان چهار محال بختیاری برای کار به شهر سی سخت مهاجرت کرده‌اند. در عین حال کارگر مصدوم نیز که به «جابر» شهرت دارد، متاهل و از اهالی شهر یاسوج بوده است.
او افزود: در بررسی‌های اولیه گروه‌های امداد و نجات مشخص شد دو نفر از کارگران به دلیل شدت مسمومیت همان دقایق اولیه در زیرزمین نانوایی دچار خفگی شده و جان سپرده‌اند و کارگر دیگری که به شدت مسموم شده بود برای ادامه درمان توسط اورژانس مستقر در محل به بیمارستان امام سجاد(ع) یاسوج منتقل شد.

---------------------

دست مدارس دولتی در جیبِ خانواده‌های کارگری‌

«صندلی‌فروشی» یا واگذاری حق آموزش به دست‌های نامرئی آدام اسمیت

بودجه نوسازی مدارس فقط ۶۲ درصد بودجه‌ توسعه‌ی مدارس غیردولتی‌ست!

به گزارش خبرنگار ایلنا، "خصوصی‌سازی آموزش به معنای «صندلی فروشی» است"؛ این را فرهاد فلاحتی، عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس گفته است؛ اما در عمل، خصوصی‌سازی آموزش و پرورش، بسیار بیشتر از این حرفهاست؛ با کالایی‌سازی آموزش و واگذاری حق همگانی تحصیل به دست‌های خشن و سودجوی سرمایه، فرزندان طبقه‌ی کارگر از پیشرفت و ارتقای تحصیلی و شغلی محروم می‌مانند.
استیلای رویکردهای نئولیبرالیستی در همه‌ی وجوه زندگی اجتماعی از جمله آموزش، معادلات پیشرفت و «تحرک طبقاتی» را وارونه کرده و از ریخت انداخته است؛ براساس تئوری‌های متاخر طبقاتی از جمله دیدگاهِ «اریک الین رایت»، سه عامل اصلی، جایگاه و طبقه شهروندان را مشخص می‌کند؛ اول مالکیت پول و سرمایه، دوم، تخصص و سوم مهارت، اما وقتی طبقات فرودست‌تر از چرخه‌ی کسب تخصص و مهارت به دلیل واگذاری حق آموزش به بخش گران خصوصی بازبمانند، چگونه می‌توان به تحرک طبقاتی و ارتقای معیشتیِ فرزندان طبقه‌ی کارگر امید بست؟
«خصوصی‌سازی آموزش» در ایران، همه‌ی معیارها و نرم‌های جهانی را پشت سر گذاشته است؛ در انگلستان، در پایان دورۀ نخست‌وزیری تاچر که شدیدترین روند خصوصی‌سازی در حوزۀ آموزش عمومی رخ داد، تنها حدود ۱۰ درصد مدارس خصوصی شدند. هرچند بعد، در دولت تونی بلر این میزان کاهش یافت و در اوایل دهۀ ۲۰۰۰ به حدود ۷ درصد رسید! این نرخ در آمریکا حدود ده درصد است؛ حال اگر نرخ ۱۴ درصدی مدارس غیردولتی در ایران را مبنا قرار دهیم که البته این آمار مربوط به سال قبل است، متوجه می‌شویم که ما در ایران دو برابر مهد نئولیبرالیسم، مدارس خصوصی داریم!
"این چرخه‌ی معیوب و غیرحمایتی که از آن می‌توان به عنوان «چرخه‌ی حذفی» یاد کرد، قرار است با سرعت بیشتری در سال آینده به حرکت بیفتد؛ دولت، مبنا را بر کوچک‌سازی آموزش و پرورش دولتی قرار داده است و این هدف اصلی، از تمام شاخص‌ها و نمودارهای آماریِ مندرج در لایحه بودجه ۹۹ به خوبی هویداست."

کمرنگ شدن اصل ۳۰ قانون اساسی
حاجی میرزایی وزیر آموزش و پرورش در روزهای پایانی پاییز ۹۸ اعلام کرد که «حمایت از مدارس غیردولتی» سیاست آموزش و پرورش است؛ این سخن درحالی عنوان شد که او دقیقا ۳ ماه پیش و در تاریخ ۳۰ شهریور بعد از اخذ رای اعتماد مجلس برای گرفتن سکان وزارت آموزش و پرورش در اولین نشست خبری خود با اصحاب رسانه گفته بود: «خصوصی‌سازی در آموزش و پرورش صحت ندارد و تحت هیچ شرایطی امکان‌پذیر نیست و امری حاکمیتی است.» او همچنین بر این موضوع تاکید کرده بود که «براساس اصل ۳۰ قانون اساسی آموزش حق همگانی است و همه موظف‌اند آن را اجرا کنند که این کار به خوبی در آموزش و پرورش انجام می‌شود و بیش از ۸۶ درصد مدارس دولتی‌اند.» اما حالا به نظر می‌رسد که وزیر از اظهارات اولیه عدول کرده و اصل ۳۰ قانون اساسی، در حال رنگ باختنِ هرچه بیشتر است و هیچ اراده‌ای برای بازگشت به الزامات این اصل قانونیِ بالادستی در فرادستان وجود ندارد. لایحه بودجه، این واقعیت را به خوبی اثبات می‌کند؛ علیرغم انتقادات صریح و مکررِ معلمان و فعالان صنفی آموزش، در لایحه بودجه ۹۹، بودجه اختصاصی وزارت آموزش و پرورش، فقط ۵ درصد افزایش یافته است؛ بودجه امسال وزارت آموزش و پرورش بنا بر ادعای معاونت برنامه‌ریزی و توسعه منابع وزارت آموزش و پرورش، بیش از ۵۶ هزار میلیارد تومان بوده که این رقم در لایحه پیشنهادی ۹۹ به حدود ۵۷ هزار میلیارد تومان رسیده است. این افزایش پنج درصدی، به هیچ وجه برای فعالان صنفی و دغدغه‌مندانِ آموزش کیفی و برابر، رضایتبخش نیست؛ آنها معتقدند؛ با این بودجه ناچیز، به هیچ وجه «محرومیت‌زدایی آموزشی» که شامل مولفه‌هایی مانند نوسازی و بازسازی بافت‌های آموزشی فرسوده، تامین اعتبار برای تخصیص امکانات کیفی آموزشی به مناطق محروم و بهبود معاش معلمان غیررسمی‌ست، محقق نخواهد شد. البته در بودجه‌های سالانه، بخشی از بودجه نیز به عنوان تملک دارایی‌های سرمایه‌ای در نظر گرفته می‌شود که معمولاً تحقق نمی‌یابد. باید در نظر گرفت که هم اکنون سالهاست بودجه آموزش و پرورش با کسری شدید روبرو است و این کسری یک چهارم تا یک سوم کل بودجه را شامل می‌شود. چند روز پیش از ارائه لایحه بودجه ۹۹ از سوی دولت به مجلس، وزیر آموزش و پرورش ضمن گله‌مندی از کاهش اعتبار فعالیت‌های ورزشی و پرورشی وزارت آموزش و پرورش در بودجه سال آینده، از پیشنهاد بودجه ۷۴ هزار میلیارد تومانی به سازمان برنامه و بودجه برای این وزارتخانه سخن گفته بود. همزمان با این اظهارات، معاون برنامه‌ریزی و توسعه منابع وزیر هم نسبت به کاهش ۲۰ درصدی پوشش تحصیلی و تعطیلی کلاس‌های دایر، در صورت تصویب بودجه پیشنهادی دولت، هشدار داده بود. با این حساب مشخص نیست پاسخ دولت برای تخصیص فقط ۷۷ درصد بودجه پیشنهادی وزارت آموزش و پرورش (به‌جای ۷۴ هزار میلیارد تومان، فقط ۵۷ میلیارد تومان اختصاص داده‌اند)، چیست و چگونه قرار است با این بودجه ناچیز، اهداف آموزشی در سطح کشور محقق شود.

بندهای بودجه چه می‌گویند؟
در روزهای بعد از ارائه لایحه بودجه ۹۹ به مجلس شورای اسلامی، جمعی از فعالان صنفی معلمان در بیانیه‌ای به چند مورد اصلی اشاره کردند؛ مواردی که نشان‌دهنده‌ی سرباز زدن هرچه بیشتر دولت از وظایف حاکمیتی خود در بخش آموزش است: «بودجه مصوب برنامه پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی دانش آموزان در قانون بودجه ۹۸ بیش از ۱۴۲ میلیارد تومان است اما بودجه این ردیف در لایحه پیشنهادی دولت برای سال ۹۹ به ۳۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان کاهش یافته، که یعنی کاهش ۷۶ درصدی داشته است؛ بودجه مصوب ردیف کیفیت‌بخشی به فعالیت‌های آموزشی و پرورشی و توسعه عدالت آموزشی در قانون بودجه ۹۸ بیش از ۲۹۳ میلیارد تومان است اما این رقم در لایحه پیشنهادی سال آینده به حدود ۱۶۰ میلیارد تومان کاهش یافته که یعنی کاهشی بیش از ۴۵ درصد داشته است؛ در موضوع آموزش پیش از دبستان، با کاهش حدود ۳۰ درصدی اعتبارات هزینه‌ای روبرو هستیم. در بودجه ۹۸، سهم آموزش پیش از دبستان، نزدیک به ۷۴ میلیارد تومان بوده است- صرف نظر از اینکه تامین اعتبار شده یا نشده باشد - و در لایحه ۹۹ این رقم به حدود ۵۲ میلیارد تومان کاهش یافته است؛ در ردیف آموزش کودکان استثنایی نیز حدود ۷ درصد کاهش داریم. در قانون بودجه سال ۹۸ این رقم حدود ۱۵۰ میلیارد تومان در نظر گرفته شد اما در لایحه ۹۹ حدود ۱۳۸ میلیارد تومان است. در ردیف مربوط به دانشگاه فرهنگیان، علیرغم افزایش پذیرش دانشجو در سال تحصیلی جاری با کاهش ۱۵۰ میلیارد تومانی اعتبارات آن روبرو هستیم. در بودجه سال ۹۸، اعتبارات در نظر گرفته شده برای "دانشگاه فرهنگیان" و "دانشگاه شهید رجایی" روی هم حدود ۶۴۰ میلیارد تومان بوده است. در لایحه ۹۹ این رقم برای "تربیت معلم" به حدود ۵۰۹ میلیارد تومان کاهش یافته است که در مجموع حدود ۲۶ درصد کاهش را نشان می دهد.»
کاهش بودجه‌های آموزشی، یک بخش از ماجراست – البته یک بخش دردناک- اما تلاش بیشتر و همه‌جانبه‌تر برای «صندلی‌فروشی» یا به عبارتی واگذاری حق آموزش به دست‌های نامرئی آدام اسمیت، از بخش اول به مراتب دردناک‌تر است؛ تسلط نگاه لیبرالی در لایحه بودجه خود را در اعتبار ۴۵ میلیارد و ۵۰۶ میلیون تومانیِ «توسعه‌ی مدارس غیردولتی و مشارکت‌های مردمی» نشان می‌دهد؛ لایحه بودجه ۹۹، یک واقعیت را به خوبی اثبات می‌کند: قرار است سهم مدارس خصوصی و آموزش پولی بازهم افزایش یابد. نکته اینجاست که علیرغم فرسوده بودن بالای ۲۰ درصد فضاهای آموزشی کشور و اذعان صریح مسئولان به این نقیصه، بودجه نوسازی و توسعه و تجهیز مدارس فقط ۲۸ میلیارد و ۲۱۳ میلیون تومان است؛ در واقع بودجه نوسازی مدارس که یک الزام اساسی برای محرومیت‌زدایی آموزشی و ارتقای عدالت در آموزش است، فقط ۶۲ درصد بودجه مدارس غیردولتی و مشارکت‌های مردمی است. با این حساب، توسعه مدارس غیردولتی برای دولتمردان بسیار مهم است، حتی مهم‌تر از الزامی به نام «نوسازی مدارس فرسوده». افزایش بیش از صددرصدی بودجه فعالیت‌های خریدخدمات و برون سپاری‌ها در لایحه بودجه که از رقم ۳۶۳ میلیارد تومان در سال گذشته به حدود ۷۵۲ میلیارد تومان رسیده است، بُعد دیگری از تسلط کامل نئولیبرالیسم است؛ قرار است آموزش مانند یک فعالیت تجاری یا صنعتی و یا به مثابه‌ی یکی از خدمات شهری مثلاً نگهداری فضاهای سبز، با سرعت هرچه بیشتر، «برون‌سپاری» شده و به بخش خصوصی واگذار شود.

حذف سرانه دانش‌آموزی
بنابراین، همه شواهد و قرائن نشان می‌دهد که قرار است تعدیل ساختاری و خصوصی‌سازی، بیشتر از همیشه در آموزش رخنه کند؛ محمدرضا نیک‌نژاد (معلم و کارشناس آموزشی) به یکی دیگر از شاخص‌های حذفی در لایحه بودجه اشاره می‌کند: حذف سرانه دانش‌آموزی. وی می‌گوید: «یکی از اهرم‌های کمک به مدارس دولتی سرانه دانش‌آموزی است که در لایحه بودجه سال ۹۹ حذف شده است. این در حالی است که سال گذشته ۳۵۰ میلیارد تومان برای آن در نظر گرفته شده بود. این موضوع به این معناست که اگر تا سال‌های گذشته بودجه‌ای برای کمک به مدارس دولتی در نظر گرفته شده بود تا دیگر نیازی به کمک‌های مردمی به ویژه در مناطق محروم و مرزی و روستایی نباشد امسال مدارس دولتی چاره‌ای ندارند جز اینکه دستشان را به جیب خانواده‌ها ببرند. تا بتوانند مدارس را به صورت حداقلی اداره کنند که اجحاف بزرگی است به خانواده‌هایی که شرایط اقتصادی مناسبی ندارند.»

نادیده گرفتن اخطارهای مکرر!
سوال اینجاست که در شرایطی که اکثریت خانواده‌های کشور متعلق به طبقات فرودست و کارگری هستند و در شرایط فعلی دستمزد ۲ میلیون تومانی آنها حتی یک‌سوم هزینه‌های حداقلی خانوار را پوشش نمی‌دهد، مدارس دولتی چطور قرار است دست در جیب خانواده‌های کارگری کنند تا هزینه‌های حداقلیِ اداره مدارس را تامین نمایند؟ در مناطق محروم، مرزی و در حاشیه‌ی کلانشهرها که بیکاری و مشاغل کاذب و غیررسمی بیداد می‌کند، چگونه قرار است هزینه‌های اداره مدارس تامین شود؛ وقتی خانوارها حتی پول خرید کتاب و لوازم‌التحریر و کیف و کفش مدرسه ندارند، چگونه قرار است به مدیران مدارس برای تعویض لامپ یا تعمیر سرویس‌های بهداشتی مدارس کمک کنند؟! سیاستگذاران بودجه‌ای و فرادستانی که روی بودجه‌های حمایتی آموزش، خط قرمز کشیده‌اند، این پارادوکس دردناک را چگونه تحلیل می‌کنند؟! به هر حال، بودجه ۹۹ با استیلای نگاه‌های نئولیبرالی -حداقل در حوزه آموزش- تدوین شده است؛ در مهرماه سال جاری، فرهاد فلاحتی (عضو کمیسیون آموزش مجلس) با اشاره به در پیش بودن فصل تدوین بودجه و مطرح شدن زمزمه‌هایی مبنی بر درج خصوصی‌سازی آموزش و پرورش در بودجه سال ۹۹ ضمن انتقاد از وجود چنین نگاهی در دولت، عنوان کرد: متأسفانه خصوصی‌سازی آموزش و پرورش و کسب درآمد از این حوزه کلیدی نگاهی است که حتی رئیس جمهور دو مرتبه در صحن علنی مجلس؛ یکبار در زمان تحویل لایحه برنامه ششم توسعه و بار دیگر در زمان ارائه لایحه بودجه به آن اشاره کرد درحالیکه موضوع بسیار خطرناکی است. نماینده مردم قائنات و زیرکوه با بیان اینکه نگاه خصوصی‌سازی به آموزش و پرورش به معنای مدرسه‌فروشی، در همه جای دنیا مردود است، افزود: اینکه به بهانه بار مالی، آموزش و پرورش، دانش آموزان کشورمان را از آموزش رسمی که باید تحت نظر حاکمیت باشد، محروم کنند؛ نگاهی اشتباه و صرفا اقتصادی به آموزش و پرورش است. با این حال، دولتی‌ها نه به این حرف‌ها و اخطارها و نه به مطالبه‌گری‌های مکرر فعالان صنفی آموزش، وقعی نهادند و نه اصل ۳۰ قانون اساسی را در نظر گرفتند؛ در تدوین لایحه بودجه سال آینده، بازهم نئولیبرالیسم و کاستن از هزینه‌های دولت، حرف اول و آخر را زده است؛ سوال اینجاست که در این «چرخه‌ی حذفی»، فرزندانِ طبقه‌ی کارگر چطور قرار است آموزش کیفی ببینند و نردبام مدارج علمی را به سمت دستیابی به یک زندگی بهتر طی کنند؟!    گزارش: نسرین هزاره مقدم

---------------------

یکشنبه ۸ دی ۱۳۹۸ - ۲۹ دسامبر ۲۰۱۹

حکم ۵ سال حبسِ "حسن سعیدی" تایید شد/ به دیوان عالی شکایت می‌بریم

سیدمصطفی رضوی (وکیل حسن سعیدی) در گفتگو با خبرنگار ایلنا، از تایید حکم این فعال کارگری در دادگاه تجدیدنظر خبر داد.
این وکیل دادگستری گفت: بعد از تجدیدنظرخواهی، پرونده به شعبه‌ی 36 تجدیدنظر تهران ارجاع شد؛ ما منتظر بودیم تشکیل جلسه بدهند؛ معمولا در پرونده‌هایی که احکامِ حبس بلندمدت دارند، تشکیل جلسه می‌دهند و به دفاعیات وکیل گوش می‌دهند اما متاسفانه بدون تشکیل جلسه اعلام کردند بیایید دادگاه.
وی ادامه داد: بعد از مراجعه به دادگاه، متوجه شدم دفاعیات تجدیدنظرخواهی رد شده و همان حکم دادگاه بدوی، یعنی پنج سال حبس و دو سال ممنوعیت استفاده از شبکه‌های اجتماعی و گوشی هوشمند، عیناً تایید شده است.
رضوی در پایان تاکید کرد: حتماً به دیوان عالی شکایت می‌کنیم و امیدواریم آنجا این حکم شکسته شود.

---------------------

کارفرمای شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه از تعویق در پرداخت دستمزد آبان ماه خبر داد

کارگران: به توافقنامه 10 بندی عمل نشد

به گزارش خبرنگار ایلنا، در این اطلاعیه آمده است:
به اطلاع کلیه پرسنل محترم می‌رساند با عنایت به مشکلات پیش آمده و عدم اورهال کارخانه تولید شکر و همچنین بارندگی‌های اخیر که باعث تعویق شروع بهره‌برداری گردیده است، فیش حقوقی آبانماه کلیه پرسنل محترم روز سه‌شنبه مورخ ۹۸/۱۰/۱۵ ارائه و حقوق تا مورخ ۹۸/۱۰/۲۰ به حساب واریز می‌گردد.
کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه با اشاره به این اطلاعیه به ایلنا، گفتند: کارفرما طبق بند 5 توافقنامه 10 بندی خود با کارگران؛ یعنی توافقنامه‌ای که به اعتصاب کارگران پایان داد، متعهد شده است دستمزدهای آبان ماه را حداکثر تا 10 دی ماه پرداخت کند اما طبق اطلاعیه جدید، پرداخت دستمزد آبان به 20 دی ماه موکول شده است.
کارگران هفت‌تپه همچنین از پرداخت نشدن کامل مزایای عرفی طبق توافقنامه‌ گلایه دارند و می‌گویند بازگشت به کار 3 نفر از همکاران اخراجی‌شان به دست فراموشی سپرده شده است.

---------------------

تجمع کارگران نی‌بُر هفت‌تپه/ فقط برایمان بیمه می‌پردازند!

کارگران نی‌برِ مجتمع نیشکر هفت‌‌تپه در تماس با خبرنگار ایلنا از تجمع صنفی امروز صبح خود خبر دادند.
این کارگران می‌گویند: هر کدام از ما ۲۵ یا ۳۰ سال سابقه کار در این مجتمع داریم؛ از برج ۳ و ۴ حقوق طلب داریم؛ به اداره کار شکایت کردیم و قرار بود رای به نفع ما صادر کنند.
این کارگران با بیان اینکه برج ۷ و ۸ و ۹ را دستمزد طلب داریم، می‌گویند: شرکت را به‌روزرسانی کردند اما می‌گویند دیگر به نی‌برها حقوق نمی‌دهیم؛ به ما گفتند بروید سراغ کار دیگر؛ کشاورزی و دامداری یا مسافرکشی؛ این در حالیست که ما سالها در این مجتمع کار کرده‌ایم اما حالا ما را بازی نمی‌دهند؛ می‌گویند دیگر نمی‌خواهیم کار کنید!
"کارگران مدعی هستند که همه جا رفته‌اند و به همه ارگان‌های مربوطه مراجعه کرده‌اند."
کارگران نی بر اضافه می‌کنند: حقوق ما سه میلیون تومان است؛ از مزایای مزدی ما زدند و کار را به پیمانکار دادند؛ ما اکثریت غیربومی هستیم یک عده جزئی بومی داریم؛ الان فقط بیمه ما را واریز می‌کنند اما حقوق نمی‌دهند. می‌خواهند همینطور حق بیمه‌ی ما را بپردازند تا ما بازنشست شویم. این کارگران که تعداد آنها ۱۰۵ نفر است، خواستار روشن شدن اوضاع شغلی خود هستند و می‌گویند: با این وضعیت چگونه می‌توانیم زندگی کنیم!

---------------------

پاهای پسرم تاول زد اما هیچ نگفت/ حتی نان خالی در سفره نداریم!

به گزارش خبرنگار ایلنا، کارگران شهرداری مریوان هشت ماه است که حقوق نگرفته‌اند؛ آنها بعد از اعتراضات مکرر و مراجعات پی‌درپی به مقامات، حالا در انتظار التفات استانداری هستند؛ هفته پیش استاندار کردستان به این کارگران وعده داد که مطالبات پرداخت می‌شود.
یکی از این سیصد کارگر در تماس با ایلنا از دردهای زندگی‌اش می‌گوید: «من پاکبان هستم و کوچه‌ها را جارو می‌زنم؛ پسرم مدرسه می‌رود؛ مدتهاست که کفش‌اش پاره شده و پول ندارم کفش نو برایش بخرم؛ چند روز پیش یکی از همسایه‌ها یک جفت کفش به او داد؛ امروز که از سر کار آمدم، پاهای پسرم از زیر پتو بیرون بود؛ دیدم پاهایش تاول زده؛ کفش همسایه تنگ بوده و فرزندم چون نمی‌خواسته من را ناراحت کند، چیزی نگفته...»
این کارگر از شرایط به شدت ناراضی‌ست: حتی نان خالی هم نداریم بخریم؛ بعد 8 ماه از کجا بیاوریم؟!
کارگران شهرداری مریوان می‌گویند: ما و کارمندان شهرداری که ماه‌هاست حقوق نگرفته‌ایم، توقع نداریم همه هشت ماه را یکجا بپردازند، اما حداقل دو ماه یا سه ماه از حقوق‌مان را بدهند که بتوانیم اجاره خانه عقب‌افتاده را بدهیم و قرض‌هایمان را سبک کنیم.
این کارگران منتظر هستند استاندار به وعده‌هایش عمل کند: گفته بودند ظرف چند روز حقوق‌ها را می‌پردازند؛ خدا کند چند روز به یک هفته و چند هفته نکشد؛ ما منتظریم امروز یا فردا حداقل بخشی از مطالبات‌مان را بگیریم.

---------------------

با اینکه تولید داریم، مطالبات‌مان پرداخت نمی‌شود

تعدادی از کارگران کنتورسازی ایران در تماس با خبرنگار ایلنا گفتند: به‌صورت مشخص حدود ۱۵۰ کارگر در این واحد تولیدی با سوابق بالای ۱۵ سال مشغول کارند که میانگین حجم معوقات مزدی آنها تا ۲۶ماه می‌رسد.
این کارگران درباره نحوه پرداخت مطالبات خود اظهار داشتند: از ابتدای آبان ماه سال جاری که فعالیت تولیدی این کارخانه از سر گرفته شده است با آزادسازی قطعات و محصولات خریداری شده این کارخانه از گمرک، حدود ۱۲ هزار کنتور تولید کرده‌ایم که هنوز به فروش نرسیده است. در عین حال تعداد زیادی دستگاه‌های شرکت (صندوق‌های فروشگاهی) به ارزش ۶ میلیارد تومان که قرار بود با حکم قضایی بابت پرداخت بخشی از مطالبات معوقه کارگران کارخانه در مناقصه روز هشتم آبان ماه به فروش برسد، هنوز به فروش نرسیده است.
این کارگران گفتند: مطالبات آنها مربوط به شش ماه حقوق سال ۹۵ به همراه عیدی و پاداش، چهار ماه سال ۹۶، شش ماه سال ۹۷ و هشت ماهه سال جاری می‌شود که فقط ۷۰ درصد از حقوق و بیمه آبان ماه به همراه حق بیمه‌ی چهار ماه نخست سال جاری پرداخت شده است.
به ادعای کارگران این کارخانه؛ وزارت نیرو که پیش از این خریدار محصولات این کارخانه بود در حال حاضر خریدار محصولات تولید شده این کارخانه نیست و کنتورهای مورد نیاز خود را از دلالان واسطه‌ای خریداری می‌کند.
کارگران در ادامه تصریح کردند: دلیل وزارت نیرو برای عدم خریداری کنتورها؛ به‌روز نبودن محصولات تولید شده است. با وجود آنکه همه کنتورهای نصب شده کنونی در واحدهای مسکونی و تجاری از همین نوع تولیدات است اما وزارت نیرو حاضر به خرید آنها نیست.
کارگران این کارخانه در مجموع ۴ تا ۵ میلیارد تومان بابت ۲۶ ماه معوقات مزدی پرداخت نشده از کارفرما طلبکارند که از قرار معلوم سرپرست فعلی کارخانه مکلف شده طی شش ماه همزمان با ادامه روند تولید، این مطالبات را به کارگران پرداخت کند.
از قرار معلوم این کارگران که بیش از ۱۵ سال سابقه کار در این کارخانه را دارند، به دلیل مشکلات معیشتی بیش از این نمی‌توانند منتظر پرداخت دستمزدشان بمانند و به همین دلیل از مسئولان دولتی در استان قزوین از جمله استانداری خواستار رسیدگی به وضعیت خود شده‌اند.

---------------------

برق‌گرفتگی مرگبار کارگر ساختمانی در کرمان

به گزارش ایلنا، یک کارگر ساختمانی که در منطقه خیابان گلدشت کرمان مشغول به کار بوده است، دچار برق‌گرفتگی شد. این کارگر در اثر برق فشار قوی، صبح امروز، ۸ دی ماه دچار حادثه شده و جان خود را از دست داد.

---------------------

شنبه ۷ دی ۱۳۹۸ - ۲۸ دسامبر ۲۰۱۹

کارگران پیمانکاری چادرملو دست از اعتراض کشیدند/ به کارفرما یک ماه فرصت دادیم

به گزارش خبرنگار ایلنا، کارگران پیمانکاری حاتمی در معدن چادرملوی یزد در هفته‌ی گذشته، دست به اعتراض صنفی زدند؛ خواسته‌ی اصلی آنها اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل براساس الزامات و بایدهای قانونی‌ست.
حسین رجاییان (رئیس انجمن صنفی کارگران حاتمی) در این رابطه می‌گوید: با حضور کارفرما در جمع کارگران معترض و وعده‌ی شفاهی مبنی بر پیگیری مطالبات، کارگران به سر کار بازگشتند.
وی با بیان اینکه به کارفرما یک ماه فرصت دادیم، افزود: قرار شد با حضور نمایندگان کارگران، کمیته‌ای تشکیل شده و اشکالات طرح طبقه‌بندی مطرح و رفع شود. در ضمن موارد مورد اختلاف و مطالبات کارگران در نامه‌ای برای استانداری محترم یزد ارسال شده و رونوشت آن تقدیم مقامات دیگر استان شده است.
رجاییان ابراز امیدواری می‌کند صدای اعتراض کارگران چادرملو به گوش مقامات مسئول برسد و کارفرما نیز خود را ملزم به انجام تعهدات نماید.
کارگران پیمانکاری حاتمی در روزهای گذشته، نامه‌ای به صباغیان نماینده مردم بافق و بهاباد در مجلس شورای اسلامی نوشتند و ضمن بیان مطالبات خود، خواستار پیگیری این نماینده مجلس شدند.

---------------------

مرگ چهار کارگر بر اثر گازگرفتگی در باغ صدرای شیراز

به گزارش ایلنا، صبح امروز (۷ دی ماه)، چهارکارگر شاغل باغ صدرای شیراز در اثر گاز گرفتگی جان خود را از دست دادند.
محمد جواد مرادیان (مدیر مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی) با تایید این خبر گفت: حادثه گازگرفتگی با مونوکسیدکربن ساعت هفت و ۳۲ دقیقه امروز به مرکز اورژانس اعلام شد که یک دستگاه آمبولانس به محل اعزام شد.
مرادیان افزود: ماموران اورژانس پس از مراجعه به محل حادثه در یک باغ با جسم چهار کارگر مواجه شدند که در اثر استفاده از اجاق گاز برای گرم کردن خود دچار گازگرفتگی شده اند و جان باخته‌اند.

---------------------

جمعه ۶ دی ۱۳۹۸ - ۲۷ دسامبر ۲۰۱۹

مرگ یک کارگر ساختمانی در کرمان بر اثر برخورد با کابل فشار قوی

منابع کارگری ایلنا با اعلام این خبر گفتند: یک کارگر ساختمانی حین کار در یک پروژه ساختمانی بر اثر برق گرفتگی، جان خودرا از دست داد.
وی افزود: بررسی‌های اولیه حاکی از آن بود که این کارگر هنگام کار بر اثر برخورد با سیم‌های برق فشار قوی دچار برق گرفتگی شده است و به همین دلیل امکان امدادرسانی به وی نبوده و این کارگر بلافاصله در محل جان خود را از دست داده است.
رضا میرزایی (مدیر عامل سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهر کرمان) ضمن ابراز تأسف از وقوع این حادثه گفته است؛ پیکر این کارگر ساختمانی از سیمهای برق فشار قوی جدا و برای اقدامات قانونی به پزشکی انتقال یافته است.
وی در پایان سخنان خود به مجریان و کارگران پروژه‌های ساختمانی توصیه کرد: تمامی نکات ایمنی و حفاظتی کار را کاملا رعایت کنند و از سلامت و استاندارد بودن تجهیزات وسایل و دستگاه‌های مورد استفاده قبل از شروع بکاراطمینان حاصل کنند.در عین حال حریم استاندارد سیم‌های برق را نیز باید رعایت شود.

---------------------

مصدومیت سه محیط‌بان در حادثه آتش‌سوزی پارک ملی گلستان

به گزارش ایلنا، بدنبال آتش‌سوزی که در دو منطقه دره شمالی و قوشه چشمه پارک ملی گلستان رخ داد، سه محیط بان مصدوم شدند.
مهدی تیموری (رییس پارک ملی گلستان) در مورد این حادثه گفته است: بر اثر این حادثه سه نفر از محیط بانان مصدوم شدند که دو نفر بصورت سرپایی درمان شدند و یک نفر از آنها که دچار شکستگی از ناحیه پا شد، توسط نیروهای اورژانس به بیمارستان بسکی گنبد کاووس انتقال یافتند و در حال حاضر حریق کامل اطفا شده است.
به گفته منابع کارگری ایلنا، آتش در ۴۸ ساعت گذشته علاوه بر پارک ملی گلستان، ۱۰ عرصه دیگر جنگلی این استان را نیز در بر گرفت که با وجود دشواری در تردد به دلیل سخت گذر بودن مناطق دچار آتش‌سوزی، با حضور نیروهای امدادی و مردمی آتش به طور کامل خاموش شد.

---------------------

پنجشنبه ۵ دی ۱۳۹۸ - ۲۶ دسامبر ۲۰۱۹

تجمع کارگران هپکو در اعتراض به دو ماه دستمزد معوق انجام شد

به گزارش خبرنگار ایلنا، روز گذشته (چهارم دی ماه) کارگران هپکو اراک دست از کار کشیدند و دست به تجمع اعتراضی زدند؛ این کارگران می‌گویند دو ماه حقوق نگرفته‌ایم و سهامدار مجموعه هنوز تعیین تکلیف نشده است.
محمدتقی آبایی هزاوه (مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان مرکزی) در ارتباط با تجمع این کارگران می‌گوید: کارگران هپکو حقوق آبان و آذر را هنوز نگرفته‌اند؛ البته در شرکت‌های بزرگ مرسوم است که معمولاً حقوق‌ها را با یک ماه تاخیر می‌پردازند ولی کارگران هپکو در مجموع دو ماه حقوق نگرفته‌اند و به همین دلیل، روز گذشته، تجمعی در حدود صد نفر برگزار کردند.
وی در ارتباط با خواسته‌های اصلی کارگران می‌گوید: بحث حقوق معوق مطرح است اما کارگران بیشتر از هر چیز دیگر، دغدغه تعیین تکلیف سهامدار را دارند؛ با توجه به اینکه سازمان خصوصی‌سازی مقرر بوده تعیین تکلیف سهامدار را زودتر مشخص کند و هنوز این اتفاق نیفتاده، کارگران نگران شده‌اند و دست به اعتراض صنفی زده‌اند.
"به گفته‌ی آبایی، کارگران هپکو، دغدغه امنیت شغلی دارند؛ گرچه بحث دستمزد معوق نیز مطرح است."
او در ارتباط با اقدامات انجام شده برای خروج هپکو از بلاتکلیفی می‌گوید: همه مسئولان پیگیر موضوع هپکو هستند؛ مساله هپکو حتی در حد رئیس جمهور موضوع مطرح شده؛ این موضوع در سطح رئیس قوه قضاییه و رئیس مجلس نیز طرح شده و در واقع سران سه قوا، پیگیر حل مشکلات هپکو هستند. دیروز هم جلسه‌ای در استانداری مرکزی با حضور استاندار و دستگاه‌های مرتبط داشتیم که بحث پیگیری مصوبات و رفع بلاتکلیفی هپکو در آن مطرح شد. "به گفته‌ی مدیرکل اداره کار استان مرکزی، در هپکو، دغدغه بیشتر از هر چیز دیگر، تعیین تکلیف سهامدار است و سازمان خصوصی‌سازی باید هرچه زودتر تکلیف سهامدار این مجموعه‌ی بزرگ صنعتی را مشخص کند."
او در پاسخ به این سوال که آیا امیدوار هستید که تعیین تکلیف سهامدار هپکو به زودی انجام شود؛ می‌گوید: بحث امیدواری نیست؛ این اتفاق باید «قطعاً» بیفتد؛ الان هپکو تقریبا بلاتکلیف است و این وضعیت نباید تداوم داشته باشد.

---------------------

وعده استاندار کردستان برای پرداخت دستمزد کارگران شهرداری مریوان

کارگران می‌گویند دیگر نان خالی هم در سفره نداریم!

به گزارش خبرنگار ایلنا، کارگران شهرداری مریوان مدتهاست که نسبت به تاخیر طولانی در پرداخت دستمزدهای خود انتقاد دارند؛ این کارگران هشت ماه است که حقوق نگرفته‌اند و از سال‌های 96 و 97 نیز معوقات مزدی پرداخت نشده دارند.
در روزهای گذشته، کارگران شهرداری مریوان که تعداد آنها چند صد نفر است، در اعتراض به وضعیت بسیار بد معیشتی، دست از کار کشیدند و از مسئولان درخواست کردند که صدای دادخواهی آنها را بشنوند؛ در پی آن، بیست نفر از این کارگران به نمایندگی از جانب همکاران خود از مریوان به سنندج رفتند و با استاندار کردستان دیدار کردند. استاندار به آنها قول داد به زودی و ظرف چند روز، معوقات مزدی کارگران پرداخت می‌شود.
کارگران شهرداری مریوان می‌گویند: بعد از وعده‌ی استاندار کردستان، به سر کار بازگشتیم و امیدواریم به این وعده عمل کنند. این کارگران تاکید دارند که در شرایط اقتصادی فعلی، حتی اگر دستمزدها به موقع پرداخت شود، چرخ زندگی نمی‌گردد، حال چه برسد به اینکه کارگری هشت ماه تمام حقوق نگیرد؛ ما حتی نان خالی هم دیگر در سفره نداریم!

---------------------

چهارشنبه ۴ دی ۱۳۹۸ - ۲۵ دسامبر ۲۰۱۹

معوقات مزدی کارگران شهرداری امیدیه به چهار ماه رسید

به گزارش خبرنگار ایلنا، منابع کارگری در شهرداری امیدیه گزارش دادند ۲۸۰ کارگر قراردادی مجموعه شهرداری امیدیه به دلیل آنچه «کمبود منابع مالی» عنوان می‌‌شود؛ بیش از ۴ ماه است حقوق و مزایا دریافت نکرده‌اند. همچنین وضعیت شغلی دو نفر از کارگران تعلیقی واحد فضای سبز شهرداری مشخص نیست.
یکی از کارگران در تشریح جزئیات این خبر گفت: به‌رغم وعده‌های داده شده درخصوص پرداخت معوقات حقوقی کارگران، هنوز هیچ اقدامی ازسوی شهرداری جهت پرداخت این مطالبات صورت نگرفته و علاوه بر آن از هفدهم آذر ماه وضعیت شغلی دو نفر از کارگران واحد فضای سبز که به بهانه خوردن صبحانه با دستور شفاهی شهردار تعلیق از کار شده‌اند، نیز مشخص نشده است.
به گفته وی؛ بخش عمده‌ای از مشکلات شهرداری امیدیه پرداخت نشدن به‌موقع مطالبات شهرداری از سوی شرکت نفت است. به همین دلیل شهرداری برای جبران کسری منابع مالی مزدی؛ آنها را با تاخیر پرداخت می‌کند.
طبق اظهارات او؛ مشکل دیگر این است که وصول مطالبات کارگران و هزینه‌های جاری شهرداری امیدیه نیاز به پیگیری اعضای شورای شهر دارد که آنهم با اختلافات پیش آمده بین اعضای شورای شهر فعلا قابل پیگیری نیست.
طبق اظهارات این کارگر؛ او و سایر همکارانش پیگیری زیادی برای وصول مطالبات خود انجام داده‌اند.
تلاش خبرنگار ایلنا برای برقراری تماس با محمد شریفات (شهردار امیدیه) جهت پیگیری و دریافت اطلاعات دقیق‌تر تا ساعت مخابره این خبر بی‌نتیجه مانده است. اما بهنام منجی (عضو شورای اسلامی شهر امیدیه) روز ۲۶ آذر ماه با تایید معوقات مزدی کارگردان شهرداری امیدیه به ایلنا گفته بود: دلیل پرداخت نشدن حقوق کارگران وصول نشدن طلب ۱۴ میلیاردی شهرداری از شرکت نفت است که این موضوع باعث ایجاد مشکلات زیادی در شهرداری شده است. در عین حال عوارضی که از طریق استانداری و سایر نهادها دریافت می‌کنیم، جوابگوی مطالبات کارگران و هزینه‌های جاری شهرداری نیست.

---------------------

مرگ کارگر جوان پرورش ماهی در قزوین

به گزارش ایلنا، فرمانده انتظامی شهرستان قزوین از جان باختن کارگر ۴۱ساله به علت غرق شدن در حوضچه پرورش ماهی در شهر قزوین خبر داد.
سرهنگ بیژن خدایی اظهار کرد: در پی گزارش واصله به مرکز فوریت‌های پلیسی ۱۱۰ مبنی بر غرق شدن مردی در استخر پرورش ماهی واقع در جاده قزوین به رشت، روبروی کارخانه شیشه، بلافاصله ماموران انتظامی به همراه واحدهای امدادی به محل وقوع حادثه اعزام شدند.
وی افزود: با حضور ماموران در این محل مشخص شد جوان ۴۱ ساله‌ای حین کار در شیلات پرورش ماهی به داخل یکی از استخرها سقوط کرده و بر اثر غرق شدگی جان خود را از دست داده است. این حادثه شب گذشته حوالی ساعت ۲۰:۳۰ (سوم دی ماه) رخ داده‌است.

---------------------

مرگ یک راننده لودر شرکت آب خوزستان حین انجام ماموریت در مناطق آبگرفته اهواز

به گزارش ایلنا، فعالان صنفی کارگری در شهر اهواز در استان خوزستان گفتند: حادثه برق گرفتگی منجر به مرگ راننده لودر شرکت آب جنوب شرق خوزستان شد.
به گفته آنها؛ این اتفاق ظهر دیروز (سه‌شنبه سوم دی ماه) زمانی افتاد که این راننده لودر در حال اجرای عملیات امدادرسانی به مردم مناطق آبگرفته اهواز بود که دچار حادثه برق‌گرفتگی می‌شود.
این راننده که «علیرضا چشفر» نام دارد از نیروهای جهادی و اجرایی شرکت آب جنوب شرق خوزستان است که در روزهای گذشته برای امدادرسانی به مناطق آبگرفته اهواز و کارون مامور شده بود.

---------------------

سه شنبه ۳ دی ۱۳۹۸ - ۲۴ دسامبر ۲۰۱۹

امتناع کارگران شهرداری مریوان از جمع آوری زباله‌ها

هشت ماه حقوق نگرفته‌ایم

به گزارش خبرنگار ایلنا، امروز وضعیت سطل‌های زباله در مریوان مناسب نیست. از قرار معلوم کارگران شهرداری مریوان از سر ناچاری در اعتراض به عدم دریافت دستمزد در هشت ماه گذشته، دست از کار کشیدند و لاجرم، امروز سطل‌های زباله خالی نشد.
این کارگران که بارها به مقامات ذیربط مراجعه کرده‌اند، می‌گویند: هرچه اعتراض کردیم به جایی نرسیده‌ایم، الان هشت ماه است که ما دستمزد نگرفته‌ایم؛ وضع ما از کولبران بدتر است؛ آنها یکباره می‌میرند، ما محکومیم به مرگ تدریجی!
این کارگران از مقامات شهری می‌خواهند به داد آنها برسند: دیگر حتی نان خالی هم در سفره نداریم.
تعویق طولانی دستمزد کارگران شهرداری مریوان در حالی اتفاق افتاده است که شهرداری، کمبود نقدینگی و مشکلات مالی را علت اصلی عنوان می‌کند.

---------------------

پافشاری کارگران پیمانکاری چادرملو بر خواسته‌های خود

حسین رجاییان (رئیس انجمن صنفی کارگران پیمانکاری حاتمی در معدن چادرملو) در تماس با خبرنگار ایلنا، از ادامه اعتراض صنفی کارگران خبر داد.
به گفته‌ی او، امروز کارگران برای سومین روز پیاپی در اعتراض به عدم اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل دست از کار کشیده‌اند و خواستار پاسخ صریح، کتبی و رسمی اداره کار هستند.
رجائیان ادامه داد: امروز کارفرما در جمع کارگران حاضر و خواستار بازگشت به کار آنها شد اما کارگران تصمیم گرفتند منتظر پاسخ اداره کار بمانند.
رجاییان تاکید دارد که طرح طبقه‌بندی مشاغل که برای کارگران پیمانکاری اجرا می‌شود باید مورد قبول نمایندگان کارگران باشد و نباید این طرح، نسبت به طرحی که برای رسمی‌ها اجرایی شده، در سطح پایین‌تری از نظر مزایای مزدی تعریف شده باشد.

---------------------

درد ناداری در رگ‌های «اسلامشهر»/ نه اغتشاش کردیم و نه بانک آتش زدیم

به گزارش خبرنگار ایلنا، از تهران به سمت اسلامشهر حرکت می‌کنیم. چند روزی است که آلودگی هوا، مدارس را هم در تهران و هم در اسلامشهر تعطیل کرده است؛ با این حال ترافیکِ ورودی اسلامشهر مثل همیشه سنگین است؛ خیابان‌های این شهر، باریک و تنگاتنگ، موجی سنگین از ترافیک روزانه را در خود حمل می‌کنند؛ تا چشم کار می‌کند، خودروهایی هستند که مقابل هم می‌پیچند و با تردستی از کنار هم عبور می‌کنند.
بالای ۷۰ درصد جمعیت این شهرِ ۸۰۰ هزار نفری، خانواده‌های کارگری و مزدبگیر هستند، باقی هم کاسب خرده‌پا، مغازه‌دار و راننده‌ی تاکسی یا وانت‌بار. این شهر طبقه‌ی بورژوا به آن مفهوم بالای شهری یا کاخ‌نشین ندارد؛ تقریباً بیشتر مردم اینجا در درد مشترکی به نامِ «ناداری» یا «فرودستی» با هم شریک هستند.
اسلامشهر در روزهای بعد از اعلام گرانی بنزین در جمعه ۲۴ آبان ماه و شنبه ۲۵ آبان، یکی از مناطق فرودست‌نشین بود که مردم برای اعتراض به این تصمیم ناگهانی به خیابان‌ها آمدند؛ روز اول با متوقف کردن خودروها در میادین اصلی و روزهای بعد با تجمع مسالمت‌آمیز در خیابان‌ها، تلاش کردند نگرانی و اعتراض خود را به گوش مسئولان برسانند؛ اما اوضاع جور دیگری پیش رفت؛ این مردم خواستند بگویند «نان در سفره نداریم»، فقط همین.
هنوز آثاری از آن روزها بر در و دیوراهای شهر مانده است؛ از «جامبو» که انگار شخم خورده و به یغما رفته است تا ساختمان‌های تخریب شده‌ی بانک‌ها. اما این مردم، این کارگران نجیب و خسته‌ی اسلامشهر از این تخریب‌ها چیزی نمی‌دانند؛ آنها هنوز هم معترضند که چرا نان در سفره ندارند...
پای صحبت آدم‌ها از گروه‌ها و شغل‌های مختلف می‌نشینیم؛ آدم‌هایی که در عینِ «هم‌سرنوشتی»، دردها را با صدای خودشان بیان می‌کنند؛ صدایی مختص خودشان که از قلب های خسته‌شان می‌آید. راننده تاکسی‌ای که روزی هجده ساعت کار می‌کند اما هنوز خرجش از برجش ماهی دو میلیون تومان بیشتر است؛ میوه فروشی دوره‌گرد که به علت کاهش قدرت خرید مردم، فروش‌اش ۴۰ درصد کم شده و راننده آژانسی که با طعنه‌ای تلخ می‌گوید: ژورنالیست هستید؛ نوشتن دردهای مردم چه فایده‌ای دارد؟! مثل این است که به کسی که سرطان همه تنش را گرفته، قرص جوشان بدهید!
اما همه‌‌ی این مردم بدون استثنا، یک حرف مشترک دارند: ما اعتراض کردیم، هنوز هم اعتراض داریم اما نه اغتشاش کردیم و نه بانک آتش زدیم...

نفر اول- یک معلم:
حوالی ساعت نه صبحِ ۲۵ آبان ماه، مردم خودروهایشان را دور میدان نماز زدند کنار و متوقف کردند. کامیون‌ها و تریلرها هم بودند که وسط خیابان ایستادند؛ کمربندی الغدیر بند آمد؛ آن روز خیابان‌ها بسته شد و دانش‌آموزان را در مدرسه نگه داشتند تا والدین بیایند؛ مدیر مدرسه‌ی ما تا یازده شب در مدرسه ماند؛ دانشجویان دانشگاه آزاد هم از دانشگاه ریختند بیرون؛ همه اعتراض داشتند که چرا بی‌مقدمه بنزین را ۲۰۰ درصد گران کرده‌اند؛ تا غروب اعتراض آرام مردم ادامه داشت اما غروب فضا خشن شد؛ بانک‌ها آتش گرفت؛ بانک کشاورزی، رسالت و .... بعد درب‌های فروشگاه جامبو را شکستند و مردم ریختند داخل؛ خیلی‌ها برنج و روغن و چای بردند؛ هرکس هرچیزی که نیاز داشت، برداشت؛ بومی‌های اینجا معمولاً همه یکدیگر را می‌شناسند؛ آنهایی که بانک‌ها را آتش زدند از مردم محلی نبودند؛ مردم فقط آرام اعتراض کردند؛ حتی درب‌های جامبو را آدم‌هایی با صورت‌های پوشیده شکستند اما بعد، مردم از فرط ناداری ریختند و مایحتاج‌شان را برداشتند...
روزهای بعد، فضا امنیتی شد؛ مردم نتوانستند اعتراض کنند؛ کاش می‌گذاشتند مردم اعتراض کنند؛ کاش با آنهایی که شب اول بانک‌ها را آتش زدند برخورد می‌کردند...

نفر دوم- راننده تاکسی:
من هم اعتراض داشته‌ام و دارم؛ نباید اعتراض داشته باشم؟! یک راننده تاکسی مستاجر و بی‌خانه هستم با دو دانشجوی دانشگاه آزاد در منزل؛ هزارتا بدبختی دارم اما یک دلخوشی ندارم!
من روزی ۱۵ لیتر بنزین می‌زنم تا بتوانم کار کنم؛ سهمیه ما ماهی ۲۵۰ لیتر است؛ یعنی ماهی بیشتر از ۲۰۰ لیتر باید آزاد بزنیم؛ گاهی از بازار سیاه و ماشین‌های شخصی، بنزین را لیتری ۲۵۰۰ می‌خریم و گاهی هم لیتری ۳ هزار تومان بنزین آزاد می‌زنیم؛ باورتان می‌شود که من از دو نصفه شب تا فردا ده شب کار می‌کنم اما هنوز ماهی دو میلیون تومان کسری دارم؟!
قبلاً دیسک صفحه ۱۸۰ هزار تومان بود، الان شده یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان، فاکتورش را دارم! تاکسیرانی هم خدماتی به ما نمی‌دهد؛ فقط برایمان مانع می‌تراشد و سنگ‌اندازی می‌کند: حق ندارید با تاکسی اسلامشهر تهران بروید؛ حق ندارید خارج خط کار کنید و ....
ما راننده‌های تاکسی هزارجور خرج داریم؛ بیمه را می‌پردازیم، لاستیک باید عوض کنیم؛ لاستیک را عوض می‌کنیم، دیسک و صفحه کلاج را باید تعمیر کنیم. ما در این چند سال گذشته، از همه خرج‌های زندگی‌مان زده‌ایم؛ می‌دانید تنها مسافرتی که در این یک سال اخیر رفتم، چطور بود؟ خانمم را صبح بردم قم، بعد از ظهر خودم برگشتم سر ایستگاه که کار کنم، همین....
کاش یک فرصتی برای اعتراض به ما می‌دادند؛ من مطمئنم از جمعیت ۸۰۰ هزار نفری اسلامشهر، بیشتر مردم به این اوضاع سخت اقتصادی اعتراض دارند؛ آن روزها هم خرابکاری‌ها کار مردم نبود؛ آخر کسی برای اعتراض با پتک و دبه‌ی بنزین به خیابان می‌آید؟! برای ما هم سوال است که اینها کی بودند؟! اما آنهایی که در خیابان آرام اعتراض کردند، همین مردم اسلامشهر بودند؛ همین مردم از زور ناداری، از فروشگاه جانبو، برنج و چای و روغن بردند؛ مردم عادی فقط اعتراض داشتند چون گرسنه‌اند.
به ما ۱۲۰ لیتر بنزین سهمیه‌ی ماهانه می‌دهند که فقط ۱۵ روز ماه را کفاف می‌کند؛ بقیه را ناچارم بنزین آزاد ۳ هزار تومانی بزنم. کار را که نمی‌توانم تعطیل کنم چون بنزین ندارم!
من اعتراض دارم به گرانی بنزین اما اهل سوزاندن و آتش زدن نیستم؛ مردم هیچ کدام اهل این کارها نیستند؛ مردم می‌گویند اوضاع خوب نیست، برایمان کاری بکنید؛ حرف دیگری که ندارند...

نفر چهارم- زن کارگر خدماتی:
ساکن مسکن مهر اسلامشهر هستم؛ خدا را شکر توانستیم با قرض و قوله، یک واحد مسکن مهر بخریم؛ خیلی خوب نیست اما از اجاره خانه دادن بهتر است؛ من روزی ۸ ساعت کار خدماتی می‌کنم اما زندگی‌ام نمی‌گذرد؛ با گرانی بنزین، همه چیز گران شده؛ از میوه و خوراکی بگیر تا طلا و سکه؛ هفته پیش عروسی دخترم بود؛ ما کارگرها دیگر نمی‌توانیم یک انگشتر کوچک طلا به بچه‌هایمان سر سفره عقد کادو بدهیم؛ آخر این چه وضعیتی است؛ با دو میلیون تومان حقوق، چطور زندگی کنیم؟!
راستش ما هم به گرانی بنزین اعتراض داریم؛ مردمی که به خیابان آمدند هم مثل خود ما بودند؛ همسایه‌ها، فامیل‌ها، خود ما و دور و بری‌هایمان؛ همه اعتراض داشتند و هنوز هم دارند؛ چرخ زندگی هیچ کس با این حقوق‌ها نمی‌گردد...

نفر پنجم- راننده آژانس:
این حرف‌ها چه فایده‌ای دارد؛ درد دل ما را که بنویسید، یعنی اوضاع عوض می‌شود؟! شما ژورنالیست‌ها دنبال کاسبی خودتان هستید، ما مردم را فقط سوژه می‌بینید!
من حرف تازه‌ای ندارم؛ روزگارمان سخت است دیگر؛ به همین سختی‌ها اعتراض داشتیم؛ من بچه‌ی باغ فیض اسلامشهر هستم؛ همه بچه‌های باغ فیض را دانه به دانه می‌شناسم؛ آنهایی که بانک‌ها را آتش زدند، از مردم نبودند، حالا کی بودند، خدا می‌داند! آنها را یک بار هم در عمرم ندیده بودم! اما با مردم خوب تا نشد؛ نباید تر و خشک را با هم می‌سوزاندند؛ مردم آمده بودند بگویند دیگر نمی‌توانیم، نمی‌توانیم با این تورم زندگی کنیم؛ نه دیگر نمی‌توانیم....
اینها دردهای مردمی‌ست که هر روز از گوشه و کنار زندگی می‌زنند تا بتوانند روز را به روز بعد و هفته را به هفته دیگر گره بزنند؛ مردمی که همه دردهایشان در تاریکخانه چشم‌ها، در لرزش صدا و در نوع غمگین راه رفتن، هویداست؛ این مردم فقط خواسته‌اند صدایشان را به گوش مسئولان برسانند، صدای اعتراض‌شان را ؛ مردمی که از بس نتوانسته‌اند حرف بزنند، حالا ترومای اعتراض دارند؛ آخرین حرف راننده تاکسی جالب است: به فرض که ما بخواهیم به شرایط اقتصادی اعتراض کنیم، چه باید بکنیم؛ کجا باید برویم؛ چطور اعتراض کنیم؟!    گزارش: نسرین هزاره مقدم

---------------------

دوشنبه ۲ دی ۱۳۹۸ - ۲۳ دسامبر ۲۰۱۹

تجمع بازنشستگان مقابل مجلس

به گزارش خبرنگار ایلنا، صبح امروز (دوم دی ماه)، جمعی از بازنشستگان کشوری با تجمع مقابل مجلس شورای اسلامی به مختصات لایحه بودجه اعتراض کردند.
این بازنشستگان می‌گویند: مطالبات و خواسته‌های ما در لایحه بودجه ۹۹ برآورده نشده؛ نمایندگان مجلس باید با اعمال تغییرات در این لایحه، حقوق بازنشستگان را برآورده سازند.
انتقاد اصلی بازنشستگان به بودجه ۶ هزار میلیارد تومانی همسان‌سازی و افزایش ۱۵ درصدی حقوق و مستمری در لایحه بودجه است؛ بازنشستگان می‌گویند با ۶ هزار میلیارد تومان، همسان‌سازی قابلیت اجرایی ندارد و درحالیکه تورم بالای ۴۰ درصد است، افزایش ۱۵ درصدی نمی‌تواند معیشت بازنشستگان را از بحران نجات دهد.
این تجمع صنفی از ساعت ده صبح آغاز شده و بازنشستگان خواستار توجه و پاسخگویی نمایندگان مجلس هستند. بیشتر حاضران در این تجمع صنفی، بازنشستگان کشوری از جمله معلمان بازنشسته هستند.

---------------------

تجمع کارگران تراورس بتنی ناحیه کرج در اعتراض به ۵ ماه مزد و بیمه معوقه

منابع کارگری در راه‌آهن کرج به خبرنگار ایلنا گفتند: صبح امروز (دوم دی ماه) گروهی از کارگران کارخانجات تولید تراورس ناحیه راه‌آهن کرج، در محدوده محل کار خود تجمع کردند.
به ادعای این کارگران؛ پرداخت مطالبات مزدی و بیمه‌ای آنها ۵ ماه به تاخیر افتاده و درخواست آنها در تجمع امروز تسریع در پرداخت حداقل بخشی از معوقات است.
طبق اظهارات یکی از کارگران، پس از تجمع امروز؛ کارفرما حق بیمه مهر ماه کارگران را برای تمدید و تعویض دفترچه‌های درمانی کارگران به حساب تامین اجتماعی واریز کرد.
این کارگر در ادامه افزود: کارگران راه‌آهن کرج که به عنوان راننده کامیون، راننده درزین (وسیله نقلیه ریلی تردد ماموران راه‌آهن)، جوشکار و غیره مشغول کارند. آنها خواستار پرداخت معوقات مزدی و بیمه خود و تعیین تکلیف شرکت هستند.
به گفته این کارگر تراورس بتنی ناحیه کرج، در نتیجه حضور پیمانکاران در راه‌آهن هر ماه حقوق کارگران با تاخیر پرداخت می شود و کارگران فاقد امنیت شغلی بوده و در صورت اخراج هیچیک از آنها امکان پیگیری مطالباتشان را ندارند.
وی گفت: کارگران خواستار آن هستند که با حذف شرکت‌های پیمانکاری در راه‌آهن، دوباره آنها تحت قرارداد مستقیم و نظارت دولت کار کنند.
این کارگر افزود: تاخیر شرکت پیمانکاری در ارائه لباس و کفش ایمنی به کارگران از دیگر مشکلات کارگران راه‌آهن بویژه در ناحیه کرج است.
وی ادامه داد: عرف کارگاه‌های راه‌آهن بدین ترتیب است که هر ۶ ماه یکبار لباس ایمنی و هر سال یکبار کفش ایمنی به کارگران داده می‌شود اما شرکت پیمانکاری به دلیل مشکلات مالی یا هر دلیل دیگری این عرف را رعایت نمی‌کند و این هزینه‌ها از جیب کارگران خرج می‌شود.
تلاش خبرنگار ایلنا برای برقراری تماس با محمد مظاهر (مدیرعامل کارخانجات تولید تراورس و قطعات بتنی کرج) جهت پیگیری و دریافت اطلاعات دقیق‌تر تا ساعت مخابره این خبر بی‌نتیجه مانده است.

---------------------

ادامه تجمع کارگران پیمانکاری چادرملو/ پاسخ روشن می‌خواهیم!

به گزارش خبرنگار ایلنا، کارگران پیمانکاری حاتمی در معدن چادرملوی یزد، برای دومین روز متوالی، در اعتراض به عدم اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل، در محوطه محل کار خود دست به تجمع صنفی زدند.
این کارگران از پاسخ مبهم اداره کار و اجرا نشدن این طرح انتقاد دارند و می‌گویند: چرا باید مزایای طرحی که به ما کارگران پیمانکاری پیشنهاد داده‌اند، از کارگران رسمی و قراردادی معدن چادرملو پایین‌تر باشد.
این کارگران می‌گویند: علیرغم دو روز تجمع صنفی، هیچیک از مدیران و مقامات معدن در جمع ما حاضر نشدند و تا این لحظه، هیچ پاسخ روشنی نگرفته‌ایم.
حدود 300 کارگر در این شرکت پیمانکاری مشغول به کار هستند؛ این کارگران مدتهاست در انتظار اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و افزایش مزایای مزدی خود هستند؛ در این رابطه با وزارت کار و نهادهای مربوطه، نامه‌نگاری و رایزنی کرده و پاسخ مثبت این وزارتخانه را دریافت کرده‌اند.

---------------------

اعتراض صنفی معلمان با نشستن در دفتر مدرسه/ افزایش ۱۵ درصدی حقوق ناکافی‌ست

به گزارش خبرنگار ایلنا، بنا بر فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، امروز صبح، معلمان در استان‌های مختلف دست از کار کشیدند و در دفتر مدرسه تحصن کردند.
این معلمان خواسته‌های خود را در راستای بهبود معیشت و اعتراض به لایحه بودجه ۹۹ مطرح می‌کنند و می‌گویند: ما چند خواسته و مطالبه‌ی اساسی داریم از جمله، اجرای صحیح قانون مدیریت خدمات کشوری، اجرای رای دیوان محاسبات برای پرداخت مطالبات مربوط به ضریب ۱۵۰ به ۳۰۰، در سال ۸۴، افزایش حقوق سالیانه متناسب با نرخ تورم و تجمیع بیمه‌ها به یک بیمه‌ی حمایت‌گر و کارآمد بدون سقف هزینه‌ها.
این اعتراض صنفی فقط برای یک ساعت کلاس ادامه دارد و معترضان می‌گویند: قصد ندارند به دانش‌آموزان زیان برسانند؛ اما می‌خواهند مسئولان صدای آنها را بشنوند.

---------------------

دستمزد آبان ماه کارگران هپکو علیرغم وعده سازمان خصوصی‌سازی پرداخت نشد

به گزارش خبرنگار ایلنا، شورای اسلامی کار هپکو از عدم پرداخت حقوق آبان ماه پرسنل هپکو برخلاف وعده علیرضا صالح، رئیس سازمان خصوصی‌سازی خبر داد.
شورای اسلامی کار اذعان کرد: در بند اول تعهدات سازمان خصوصی‌سازی به کارگران هپکوی اراک آمده بود، که دستمزد آبان ماه کارگران تا پایان آذر ماه پرداخت می‌شود که هنوز محقق نشده است.
به گفته اعضای شورای اسلامی کار؛ مشکل اصلی در تحقق وام ۳۵ میلیارد تومانی است که قرار بود توسط یکی از بانک‌ها به هپکو داده شود که به علت مشکلات حقوقی هنوز برآورده نشده است. قرار بود که دستمزد کارگران از این وام پرداخت شود.
طبق اظهارات اعضای شورای اسلامی کار؛ تولید در هپکو خوابیده و دستگاه‌های تولید شده هنوز عرضه نشده است تا از این طریق حقوق کارگران پرداخت شود.

---------------------

برخورد کامیون با مینی‌بوس کارگران شهرک صنعتی عالی نسب/۱۲ نفر مصدوم شدند

به گزارش ایلنا، حدود ساعت شش صبح امروز (دوشنبه دوم دی) بر اثر برخورد مینی‌بوس حامل کارگران یکی از شرکت‌های شهرک صنعتی عالی نسب و یک دستگاه کامیون در جاده تبریز به بستان‌آباد، ۱۲ نفر مصدوم شدند.
تمامی مصدومان حادثه بیمارستان امام رضا (ع) تبریز انتقال یافتند؛ هیچ یک از مصدومان در وضعیت وخیم قرار ندارد. این مینی‌بوس در حال انتقال کارگران به محل کار در شیفت صبح بود.

---------------------

این مردان «ریه‌های آهنین» دارند

پایین‌دست از صدای سرفه‌های مکرر کارگران پُر است

به گزارش خبرنگار ایلنا، شب که شهر می‌خوابد، صدای سرفه‌ها بلند می‌شود؛ از کوچه‌های شوش و پایین‌تر از راه‌آهن؛ از مختاری و فلاح و از باقرشهر. سرفه‌های مکررِ مردانی که ریه‌های مصلوب و دردناک آنها برای هیچکس به رسمیت شناخته نمی‌شود و ناگزیرند در هر شرایطی، دقیقاً «در هر شرایطی» کار کنند؛ هیچ قانونی از سلامتی این مردان محافظت نمی‌کند.
مردانی که احتمالاً به زعم مسئولان، ریه‌ها و شریان‌های آهنین دارند و سرب و گوگرد غلیظ موجود در هوا، قرار نیست آنها را در کوتاه‌مدت و بلندمدت از پا بیندازد؛ کارگران فضای سبز، پاکبانان و پارکبانان شهرداری‌ها، کارگران طرح‌های عمرانی در کلانشهرها و در نهایت، رانندگان تاکسی و ناوگان اتوبوسرانی، مجبورند حتی اگر میزان غلظت آلاینده‌های هوا به عدد هزار هم برسد، سر کار حاضر شوند و از جان و نفس، برای پیشبرد امور شهرهای ما مایه بگذارند.
"در هفته‌های گذشته، روزهای بسیاری شاخص آلودگی هوا در مناطق تهران، از عدد ۱۷۰ گذشت اما آلودگی واقعی در برخی مناطق، بسیار بالاتر از این عدد بوده به‌طوری که در چندین روز، در منطقه پیروزی، شاخص آلودگی هوا عدد ۱۷۷ یا حتی بیشتر را نشان داد."
در واقع، از ابتدای امسال، تعداد روزهایی که هوای تهران در وضعیت سالم قرار داشته، به یک ماه هم نمی‌رسد؛ آسمان خفه‌کننده و ناسالم، فقط محدود به تهران نیست؛ بسیاری از کلانشهرها، از جمله کرج، اصفهان، تبریز و مشهد نیز در معضل آلودگی هوا با پایتخت شریک هستند؛ اهواز نیز یکی دیگر از شهرهایی است که با معضل آلودگی هوای حاد، دست و پنجه نرم می‌کند.

نه تعطیلی و نه ماسک تنفسی!

در این شرایط بغرنج، مدارس پایتخت و شهرهای آلوده بارها و بارها تعطیل شده‌اند؛ ۳۰ آذر و اولین روز از دی ماه، آخرین نمونه از این تعطیلی‌های مکرر در تهران است؛ اطلاعیه‌های مکرر سازمان هواشناسی، بر لزوم ماندن در خانه و منع فعالیت‌های هوازی در هوای آزاد تاکید دارد اما در همین شرایط بغرنج، کارگران شهرداری در آلوده‌ترین نقاط پایتخت و کلانشهرها، بدون هیچ گونه تجهیزات ایمنی مشغول به کار هستند؛ این کارگران نه از تعطیلی آلودگی هوا بهره‌ای می‌برند و نه حتی امکاناتی مانند ماسک تنفسی در اختیار دارند؛ این در حالیست که فعالیت آنها در هوای آزاد، کاملاً از نوع فعالیت‌های هوازی است و در این دست فعالیت‌ها، ریه‌ها بیش از راه رفتن ساده یا ایستادن، نیاز به اکسیژن دارند؛ کافیست هر کدام از مسئولان شهری یا مقامات ارشد شهرداری‌ها، برای یک ساعت ناقابل، جاروی شهرداری را در دست بگیرند و در میدان انقلاب یا حوالی آزادی و جیحون تهران، برگ‌های خشکیده‌ی پاییزی را جمع کنند تا دریابند داغدار شدن ریه‌ها در هوای آلوده به سرب، تا کجا تمام سلول‌های بدن را درگیر می‌کند! در پاییز امسال، برخی از اعضای شورای شهر نسبت به اقدامات انجام‌گرفته از سوی شهرداری تهران در حوزه کاهش آلودگی هوا انتقادات جدی مطرح کردند؛ حجت نظری در ۷ مهر ماه امسال ضمن تذکر به شهرداری تهران در مورد اجرای طرح جدید ترافیک گفت: این طرح سه ماه و ۷ روز از اجرایش می‌گذرد اما به هدف اصلی که کاهش ترافیک و کاهش آلودگی هوا بوده، نرسیده است. در سال گذشته که طرح زوج و فرد اجرا می‌شد طی ۹۳ روز ابتدای سال هوا ۸۰ روز سالم و ۱۳ روز ناسالم بود ولی امسال در همین مدت تنها ۷۵ روز سالم بود. این در حالیست که به نقل از پیروز حناچی؛ شهردار تهران؛ شنیده شد که برای کاهش آلودگی، راهی جز "وزش باد، بارش باران و کاهش تردد خودروها" وجود ندارد!
در این شرایط، آثار کوتاه مدت و بلند مدت آلاینده‌های محیطی بر سلامت جسم و روان کارگرانِ فضاهای شهری، انکارناشدنی‌ست. به گفته‌ی کارشناسان سلامت، آلودگی هوا، عوارض کوتاه‌مدت و میان‌مدتی مانند بیماری‌های قلبی، رگی و تنفسی شدید، استرس اضافی برای ریه‌ها و قلب، که برای فراهم کردن اکسیژن کافی برای بدن بیشتر باید کار کنند و همین امر آسیب سلولی به سیستم تنفسی را به دنبال دارد؛ اما این آلاینده‌ها، تاثیرات بلندمدتی نیز دارند: سرعت بخشیدن بر پیری ریه‌ها، از دست دادن ظرفیت ریه‌ها و کاهش عملکرد آنها، پیشرفت بیماری‌هایی مانند آسم، برونشیت آمفزیم (نوعی بیماری ریوی) و حتی سرطان و در نهایت، کوتاه شدن دوره‌ی زندگی.
مطالعه‌ای که در سال میلادی جاری توسط محققان دانشگاه هاروارد انجام شده، نشان می‌دهد که با افزایش آلودگی هوا شمار بیمارانی که به دلیل ابتلا به وضعیت‌های مختلف از نارسایی قلبی گرفته تا عفونت‌های دستگاه ادراری در بیمارستان بستری می‌شوند، افزایش می‌یابد. این تحقیقات نشان می‌دهد که تقریباً هر سلول بدن ممکن است تحت تأثیر هوای کثیف قرار داشته باشد. به گفته‌ی محققان هاروارد، آلودگی هوا می‌تواند به "هر عضو بدن" آسیب برساند.
"در چنین شرایطی است که هیچ راهکاری برای حفظ سلامت کارگران فضاهای شهری که در غلظت بالای ۱۵۰ آلاینده‌ها، یعنی در «هوای ناسالم برای تمام گروه‌ها» کار می‌کنند، ارائه نشده است."
مهم‌ترین مولفه‌ی مشکل‌ساز برای این کارگران، «پیمانکاری بودن» آنهاست. در بند «ز» ماده ۱۷۴ برنامه پنجم توسعه، بحث برون‌سپاری وظایف قابل واگذاری و هدایت بودجه شهرداری‌ها به سمت هزینه‌کرد در حوزه وظایف اصلی و قانونی آنها و ممنوعیت پرداخت هرگونه هزینه از اعتبارات شهرداری به دستگاه‌های اجرایی مطرح شده است.

شهرداری‌ها مسئولند!

کارگران پیمانکاری و حجمی که طرف قرارداد با شرکت‌های پیمانکاری و نه خود شهرداری‌ها هستند، اکثریت قریب به اتفاق نیروی کار شهرداری‌ها را به خصوص در کلانشهرها و پایتخت تشکیل می‌دهند؛ درحالیکه انتقاد به حضور پیمانکاران و درخواست برای حذف آنها، یکی از جدی‌ترین مطالبات کارگران و فعالان کارگری‌ست، بیست و هفتم دی ماه ۹۷، معاون توسعه و منابع انسانی شهرداری تهران از ابلاغ دستورالعمل رسیدگی و نظارت بر وضعیت حقوق کارگران پیمانکاری خبر داد و تأکید کرد: اگر پیمانکاران این بخشنامه را اجرایی نکنند قراردادشان فسخ می‌شود.
در این بخشنامه، هیچ اثری از برابری مزدی و یکسان‌سازی شرایط شغلی میان کارگران پیمانکاری و رسمی و قراردادی شهرداری‌ها نیست و هیچ تاکیدی بر پرداخت به موقع حقوق کارگران نشده است. در عین حال تاکید اصلی بر این است که حداقل‌های بسیار حداقلی قانون کار به کارگران پیمانکاری شهرداری‌ها پرداخت شود، البته پرداختِ همین حداقل‌ها هم هیچ ضمانت اجرایی ندارد! سوال اینجاست که علیرغم تاخیر طولانی و متداول در پرداخت حقوق کارگران شهرداری‌ها، تا امروز چند قرارداد پیمانکار فسخ شده است؟! در این شرایط، در راستای تلاش جمعی کارگران برای حذف واسطه‌ها و دلالان نیروی انسانی یا همان پیمانکاران که سالهاست ادامه دارد و همسو با این تلاش‌ها، نگرانی‌های جدی بابت وضعیت شغلی و سلامتی این کارگران که سخت‌ترین کارها را با کمترین دستمزدها (حداقل مصوب وزارت کار با چند ماه تاخیر) انجام می‌دهند، وجود دارد؛ حسین حبیبی (دبیر کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران) با تاکید بر مسئولیت تضامنی کارفرمای مادر یا همان شهرداری‌ها در قبال کارگران فضاهای شهری می‌گوید: براساس نص صریح قانون کار در ماده ۱۳، مسئولیت تضامنی برعهده کارفرمای مادر است بنابراین اگر شرکت‌های پیمانکاری به وظایف خود در قبال کارگران کوتاهی کنند، کارفرمای مادر مسئول است و نباید از زیر بار این مسئولیت شانه خالی کند. وی ادامه می‌دهد: این مسئولیت تضامنی هم شامل مساله دستمزد می‌شود و هم بیمه و سایر تکالیف از جمله شرایط کار، ابزار کار و ایمنی و بهداشت کار را نیز دربرمی‌گیرد.

قانون کار چه می‌گوید؟

در چنین شرایطی اگر پیمانکاران نسبت به سلامتی و بهداشت روح و روان کارگران فضاهای شهری بی‌تفاوت هستند، این وظیفه‌ی مستقیم، بلاشرط و تقلیل‌ناپذیر شهرداری‌هاست که به سلامت و بهداشت کارگران شهرداری‌ها توجه کنند؛ در این شرایط اگر کار این کارگران که با فضای زیستی مردم در ارتباط است، به هیچ وجه تعطیل‌بردار نیست، حداقلش این است که بایستی در روزهای بسیار آلوده، شیفت‌های کاری آنها کاهش یابد و از آن مهم‌تر، اصول ایمنی مندرج در قانون کار برای آنها به درستی و به طورِ کامل رعایت شود.
ماده ۹۱ قانون کار می‌گوید: «کارفرمایان و مسئولان کلیه واحدهای موضوع ماده ۸۵ این قانون مکلفند بر اساس مصوبات شورای عالی حفاظت فنی برای تأمین‌ حفاظت و سلامت و بهداشت کارگران در محیط کار، وسایل و امکانات لازم را تهیه و در اختیار آنان قرار داده و چگونگی کاربرد وسایل فوق‌الذکر را به‌ آنان بیاموزند و در خصوص رعایت مقررات حفاظتی و بهداشتی نظارت نمایند. افراد مذکور نیز ملزم به استفاده و نگهداری از وسایل حفاظتی و‌بهداشتی فردی و اجرای دستورالعمل‌های مربوطه کارگاه می‌باشند.»
این ماده قانونی، «تهیه‌ی وسایل و امکانات لازمِ حفاظتی و بهداشتی برای کارگران» را از وظایف کارفرما دانسته؛ حال سوال اینجاست که آیا براساس این ماده قانونی، در هوای آلوده و بسیار خطرناک تهران و کلانشهرها، تهیه‌ی «ماسک‌های تنفسی باکیفیت و فیلتردار» برای کارگران فضاهای شهری، از وظایف کارفرمای بلافصل (پیمانکار) و در مرحله‌ی بعد، کارفرمای مادر (شهرداری‌ها) نیست؟!
با این حساب، شهرداری‌ها باید برای کارگرانی که در فضای آزاد کار می‌کنند، ماسک تنفسی فیلتردار تهیه کنند؛ بدیهی‌ست که وظیفه‌ی اعضای شورای شهر است که بر این مهم نظارت جدی داشته باشند اما در شرایطی که به گفته‌ی کارگران شهرداری‌ها از جمله کارگران شهرداری مریوان، شهرداری‌ها حتی در زمستان، چکمه و بادگیر برای کارگرانی که در برف و بوران و آب‌چاله‌های باران کار می‌کنند، تهیه نمی‌کنند، آیا می‌توان امیدوار بود که برای کارگران شهرداری‌های کلانشهرهای آلوده، ماسک تنفسی مناسب خریداری شود؟!
قانون کار در جهت حفاظت از سلامت کارگران، علاوه بر «تهیه‌ی وسایل و امکانات لازم حفاظتی و بهداشتی» وظایف دیگری نیز بر ذمه‌ی کارفرمایان گذاشته است که مراقبت‌های بهداشتی و درمانی منظم و ایجاد پرونده‌های پزشکی از آن جمله است. ماده ۹۲ قانون کار، این الزام را به صراحت و روشنی بیان کرده است:
"‌ماده ۹۲ - کلیه واحدهای موضوع ماده ۸۵ این قانون که شاغلین در آنها به اقتضای نوع کار در معرض بروز بیماریهای ناشی از کار قرار دارند باید برای‌همه افراد مذکور پرونده پزشکی تشکیل دهند و حداقل سالی یکبار توسط مراکز بهداشتی درمانی از آنها معاینه و آزمایشهای لازم را به عمل آورند و‌ نتیجه را در پرونده مربوطه ضبط نمایند." ‌تبصره ۱ - چنانچه با تشخیص شورای پزشکی نظر داده شود که فرد معاینه شده به بیماری ناشی از کار مبتلا یا در معرض ابتلا باشد کارفرما و‌ مسئولین مربوطه مکلف هستند کار او را بر اساس نظریه شورای پزشکی مذکور بدون کاهش حق‌السعی، در قسمت مناسب دیگری تعیین نمایند." ‌تبصره ۲ - در صورت مشاهده چنین بیمارانی، وزارت کار و امور اجتماعی مکلف به بازدید و تأیید مجدد شرایط فنی و بهداشت و ایمنی محیط کار‌خواهد بود."
آیا کارگران فضاهای شهری در غلظت بالای ۱۵۰ آلاینده‌ها، در زیر آسمان همیشه خاکستری تهران و کرج و اهواز، در معرض بیماری‌های ناشی از کار و مشمول الزامات ماده ۹۲ قانون کار نیستند؟! چرا هیچ کدام از کارگران شهرداری‌ها برای آزمایش‌ها و معاینات پزشکی فرستاده نمی‌شوند؟! در دی ماه گذشته، معاون توسعه و منابع انسانی شهرداری تهران از فسخ قرارداد پیمانکارانی که بخشنامه‌ی حقوق کارگران را رعایت نکنند، داد سخن داد اما آیا عدم رعایت مواد ۹۱ و ۹۲ قانون کار (عدم تامین ماسک تنفسی فیلتردار و بی‌توجهی به معاینات پزشکی منظم) مشمول بی‌توجهی به حقوق کارگران پیمانکاری شهرداری‌ها نیست؟ آیا نباید قرارداد پیمانکاران خاطی به همین دلیلِ بسیار مهم، فسخ شود؟! به هرحال، کارگران شهرداری‌ها که در طول شبانه‌روز فضاهای شهرهای آلوده و مملو از سرب و گوگرد را جاروب می‌کشند و زیر آسمان خاکستری و بی‌روح، مراقب درختان و فضای سبز شهری هستند، در ساعات استراحت از سرفه‌های مکرر و ناتمام و خس‌خس بدآهنگ ریه‌ها، عذاب می‌کشند؛ این کارگران امروز در معرض بیماری‌های ریه قرار دارند و بدون تردید، فردای بازنشستگی در معرض سرطان و کوتاه شدن عمر هستند؛ سوال اینجاست که به راستی چه کسی مسئول است؟!   گزارش: نسرین هزاره مقدم

---------------------

یکشنبه ۱ دی ۱۳۹۸ - ۲۲ دسامبر ۲۰۱۹

اعتراض رانندگان مخابرات به پایین بودن حقوق

افزایش قیمت بنزین خودروهای ما را زمین‌گیر کرد

به گزارش خبرنگار ایلنا، با افزایش نرخ بنزین، کاسبی گروه‌های بسیاری کساد شده است؛ از آن جمله رانندگان شرکت مخابرات ایران که می‌گویند با افزایش قیمت سوخت، دیگر کار کردن به‌صرفه نیست. این رانندگان امروز در چند استان کشور از جمله استان خوزستان و مرکزی، در اعتراض به شرایط معیشتی خود دست به یک تجمع محدود صنفی زدند.
آنها می‌گویند: قرارداد سراسری خدمات خودرویی، دستور مدیرعامل است و این قرارداد، می‌تواند معاش ما را بهبود ببخشد اما متاسفانه در استان‌ها اجرا نمی‌شود.
آنها از مدیران محلی درخواست دارند که دستور مدیرعامل شرکت مخابرات اجرایی شود.

---------------------

اعتراض کارگران پیمانکاری چادرملو به عدم اجرای طرح طبقه‌بندی

محمد دوستی (دبیر انجمن صنفی کارگران پیمانکاری حاتمی در معدن چادرملوی یزد) در تماس با خبرنگار ایلنا، از تجمع صنفی امروز این کارگران خبر داد. دوستی گفت: کارگران پیمانکاری حاتمی در اعتراض به عدم پاسخ مناسب از سوی روابط کار اداره کل استان در ارتباط با اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و اجرایی نشدن قانون، صبح امروز طبق ماده ۱۴۲ قانون کار دست به تجمع اعتراضی زدند.
وی ادامه داد: کارگران علی‌رغم رایزنی انجمن صنفی با ایشان و قول پیگیری از طریق مراجع ذیصلاح و دعوت آنان به برگشت به کار همچنان بر تصمیم خود تا گرفتن جواب مناسب اصرار کرده و حاضر به ترک تجمع نشدند. قابل ذکر است که اداره روابط کار استان در جواب اعتراض نمایندگان کارگران که به وزارت ارسال شده بود، پاسخی مبهم ارایه کرده و همین موجب اعتراض کارگران شده است.
به گفته‌ی دوستی، بیش از نوزده ماه است که علیرغم دستور صریح اداره کار، اجرای طرح طبقه‌بندی در این واحد صنفی به دلایل مختلف به تعویق می‌افتد و کارفرما حاضر نیست مطابق قوانین و دستورالعمل‌های موجود به ویژه بند ۲دستورالعمل ۷۳۳۴۸ مورخ ۲۱/۷/۸۸ عمل کرده و مزایایی همانند آنچه که در طرح طبقه‌بندی خود برای کارگرانش در نظر گرفته، برای کارگران پیمانکار نیز در نظر بگیرد.

---------------------

مرگ یک کارگر در آتش‌سوزی کارگاه محصولات چوبی در جنوب تهران

به گزارش ایلنا، سیدجلال ملکی (سخنگوی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران) گفت: صبح امروز (یکم آذر ماه) حوالی ساعت۳:۴۴ ، آتش‌سوزی در یک کارگاه تولیدکننده محصولات چوبی واقع در محله مرتضی گرد در جنوب غربی جان یک کارگر ۱۸ ساله تبعه افغانستان را گرفت.
به گفته وی، محل آتش سوزی کارگاهی مسقف با سقف‌های شیروانی به مساحت ۴۰۰ متر مربع بود که یک نیم طبقه نیز برای استراحت کارگران احداث شده بود.