گزارش عفو بین الملل و افزایش اعدام در ایران
برای مشاهدۀ تصاویر، کلیپ ها و اخبار تجمعات
اینجا کلیک کنید.
شمار اعدامها در جهان به بالاترین سطح ثبتشده در ۴۴ سال گذشته رسیده است. عفو بینالملل میگوید ایران موتور اصلی این افزایش بوده است. در این میان، همزمان نشانههایی از حرکت جهانی به سوی لغو اعدام نیز دیده میشود.
سازمان عفو بینالملل در تازهترین گزارش سالانه خود درباره مجازات اعدام از ثبت رکوردی بیسابقه در چهار دهه اخیر خبر داده است؛ رکوردی که بیش از هر چیز نام ایران را در مرکز خود دارد.
بر اساس گزارش "احکام اعدام و اعدامهای ۲۰۲۵"، دستکم ۲۷۰۷ نفر در ۱۷ کشور جهان اعدام شدهاند؛ رقمی که نسبت به سال پیش از آن نزدیک به ۸۰ درصد افزایش نشان میدهد و بالاترین سطح ثبتشده از سوی این سازمان حقوق بشری از سال ۱۹۸۱ بدینسو به شمار میرود. بخش مهمی از این جهش به ایران مربوط میشود.
عفو بینالملل میگوید مقامهای جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۵ دستکم ۲۱۵۹ نفر را اعدام کردهاند؛ یعنی بیش از دو برابر سال قبل از آن. این رقم بهتنهایی نزدیک به چهارپنجم کل اعدامهای ثبتشده در جهان را شامل میشود و ایران را، پس از چین، در جایگاه دوم جهان قرار میدهد. چین همچنان بزرگترین اجراکننده اعدام در جهان محسوب میشود، اما به دلیل محرمانه بودن آمار رسمی، هزاران مورد اعدام احتمالی در این کشور در محاسبات عفو بینالملل لحاظ نشدهاند.
****************
اعتراض کارگران بولیوی به خشونت کشیده شد
صفهای طولانی سوخت و کمبود مواد غذایی
معترضان در لاپاز (پایتخت بولیوی) با بستن برخی مسیرهای جادهای، نسبت به عملکرد دولت دست راستی رئیس جمهور رودریگو اعتراض کردند.
به گزارش ایلنا و به نقل از خبرگزاری الجزیره، دهها هزار نفر از کارگران و دانشجویان بولیویایی در جنوب آمریکای لاتین، در اعتراض به مدیریت اقتصادی دولت و اجرای سیاستهای ریاضت اقتصادی به خیابانها سرازیر شدند.
این معترضان در لاپاز (پایتخت بولیوی) با بستن برخی مسیرهای جادهای، نسبت به عملکرد دولت دست راستی رئیس جمهور رودریگو اعتراض کردند.
روز شنبه دولت رودریگو پاز حدود ۳۵۰۰ پلیس ضد شورش را برای پاکسازی معترضانی که خواستار استعفای او بودند، به خیابانها اعزام کرده و این اعتراضات را به خشونت کشید.
پس از مقاومت جمعی از معترضان در مسیرهای اتوبانی، پلیس علاوه بر استفاده از گاز اشکآور، از ارتش نیز برای سرکوب معترضان دعوت کرد. ۵۷ نفر از معدنچیان، کارگران و معلمان مدارس و دانشجویان در جریان این اعتراضات بازداشت شدند که از وضعیت نگهداری آنها اطلاعی در دست نیست.
پس از کنارهگیری دولت چپگرای سابق در بولیوی، این کشور در یک بحران اقتصادی تاریخی قرار دارد که بدترین بحران اقتصادی این کشور در طی دهههای اخیر محسوب میشود.
طی دو سال از حاکمیت کابینه راستگرای این کشور، ذخایر ارزی دولت به شدت کاهش یافته، زیرا صادرات بولیوی به شدت کند شده است.
در میان این بحرانها، کمبود گاز طبیعی نقش کلیدی داشت. ذخایر عظیم سوخت در اواخر قرن بیستم کشف شد و برای نزدیک به سه دهه، این ذخایر گاز طبیعی اقتصاد بولیوی را افزایش داد و این کشور آمریکای جنوبی را به یک صادرکننده بزرگ انرژی تبدیل کرد، اما در سال ۲۰۲۲، در بحبوحه سوء مدیریت و کاهش منابع، این روند تغییر کرد. از آن زمان، بولیوی مجبور به واردات سوخت از خارج از کشور شده است که بحران اقتصادی آن را تشدید کرده است.
در حال حاضر، بسیاری از بخشهای کشور صفهای طولانی برای سوخت و کمبود مایحتاج اولیه مانند غذا را تجربه کردهاند.
در اوایل ماه گذشته، اعتراضات منجر به لغو قانون اصلاحات ارضی ۱۷۲۰ شد که منتقدان ادعا میکردند میتواند برای سلب مالکیت از مالکان کوچک و روستایی به نفع داراییهای بزرگتر مورد استفاده قرار گیرد.
قیمت مواد غذایی از زمان شروع اصلاحات ارضی افزایش یافته است و دولت ادعا میکند که در جریان اعتراضات سه نفر پس از نرسیدن به بیمارستانها جان خود را از دست دادهاند.
دولت راستگرای آرژانتین با کاهش بودجه برخی بخشها برای دولت همراستا با خود در بولیوی، کمکهای بلاعوض بشردوستانه برای حفظ دولت رودریگو پاز فرستاده اما این کمکها مانع از بروز اعتراضات نشده است.
****************
تلاش و مبارزه روزانه کارگران برای ساختن جهانی نو،
بر پایهٔ برابری و رفع تبعیض، ستم و استثمار است.
تمام افراد جامعه حق دارند از زندگیای شایسته و انسانی برخوردار باشند؛ جهانی که در آن نهتنها بیعدالتی، تبعیض و ستم مضاعف از میان برداشته میشود، بلکه با دگرگونی مناسبات سودمحور نظام سرمایهداری، بنیان استثمار انسان از انسان و تخریب طبیعت نیز برچیده میشود.
جهانی که در آن عدهای انگل، حاصل دسترنج کارگران و زحمتکشان را به تاراج نمیبرند؛ جهانی که تمامی ثروت و نعمتهای تولیدشده را در خدمت رشد و تعالی جامعه، شکوفایی استعدادها، پیشرفت علم و توسعه، آگاهی، رفاه، آسایش، امنیت و شادی مردمان برای بهتر زیستن قرار میدهد.
این رؤیا نیست؛ با دستان ما چنین جهانی ساخته میشود.
جهان کنونی بهدست حاکمانی اداره میشود که برای جان انسانها، زیست مردمان و محیط زیست ارزشی قائل نیستند. آنان جنگافروزی میکنند، در پی توسعهطلبی و تحقق اهداف سودمحور خود هستند و تمام محاسباتشان بر پایهٔ ایدئولوژیِ «بیشتر داشتن» و تصاحب ثروت جامعهٔ بشری و طبیعت بنا شده است.
این دنیا وارونه است و باید از نو ساخته شود؛ با گامهایی هرچند کوچک، اما پیوسته، آگاهانه و قدرتمند.
****************
از پونک تا یافت آباد، از تبعیض تا تضاد طبقاتی.
«به گزارش خبرنگار ایلنا، قیمت خانه در تهران ۶۷ درصد افزایش یافته است و بررسی میدانی برخی فایلهای اجاره نیز نشان میدهد که بازار اجاره با افزایش واقعی قیمتها روبهرو شده و نرخ اجارهبها نسبت به سال گذشته بین ۳۰ تا ۴۰ درصد رشد داشته است. در ادامه این گزارش، حیدری توضیح میدهد که تغییر موقعیت جغرافیایی محل سکونت بهویژه انتقال به مناطق پایینتر شهری تنها یک مسئله اقتصادی نیست، بلکه پیامدهای عاطفی، فرهنگی و اجتماعی نیز به همراه دارد.آقای حیدری توضیح می دهد در ادبیات اقتصادی، از این وضعیت با عنوان «چسبندگی مسکن» یاد میشود؛ مفهومی که نشان میدهد خانوارها حتی در شرایط دشوار اقتصادی نیز بهسادگی حاضر به تغییر الگوی سکونت خود نیستند. برای بسیاری از خانوادهها، نقل مکان از منطقهای مانند ۵ به منطقه ۱۸، در حالی که همچنان مستأجر باقی میمانند، صرفاً جابهجایی از یک خانه به خانهای دیگر نیست، بلکه نوعی تنزل جایگاه اجتماعی تلقی میشود؛ موضوعی که میتواند بر احساس منزلت و هویت اجتماعی خانوادهها تأثیر بگذارد.»...متن کامل را
اینجا کلیک کنید.
****************
صلح نان آزادی
نه به جنگ و جنگ افروزان
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
****************
قدرت ما کارگران در ایجاد تشکل
و مبارزه ای متحد و متشکل
برای احقاق حقوقمان در همه ی عرصه هاست.
****************
جنگِ دولتهای حاکم، جنگِ ما نیست.
بمبهای ویرانگرِ جنگِ دولتها تنها مواضع نظامی را هدف قرار نمیدهند؛ خانهها و محل زندگی غیرنظامیان نیز تخریب میشود.
در جنگی که صاحبان قدرت برای سلطه منطقهای و جهانی به راه میاندازند، مردمان بیگناه را گوشتِ دمِ توپ میکنند و محل کار و زندگی آنان را ویران میسازند.
براساس گزارشها، حدود ۱۰۱ هزار واحد مسکونی و تجاری طی ۳۰ روز ابتدایی جنگ فعلی، یعنی از نهم اسفند سال گذشته تا نهم فروردین سال جدید، در ۲۴ استان کشور آسیب دیده و خسارت آنها در سامانههای مربوطه ثبت شده است.
براساس آمار منتشرشده از سوی دولت، در همین بازه زمانی حدود ۳۳ هزار واحد در استان تهران آسیب دیدهاند؛ به این ترتیب، نزدیک به یکسوم واحدهای آسیبدیده کشور در تهران قرار داشتهاند. از مجموع واحدهای آسیبدیده تهران، حدود هزار و ۸۰۰ واحد نیازمند نوسازی کامل هستند.
بررسیها نشان میدهد که پس از تهران، استان کرمانشاه با ۱۳ هزار و ۲۶۷ واحد، کردستان با ۸ هزار و ۴۰۷ واحد و ایلام با ۶ هزار و ۹۹۱ واحد، بیشترین میزان آسیب در حد نیاز به تعمیر را تجربه کردهاند.
در بخش واحدهای تخریبشده، پس از تهران، استان ایلام با ۱۸۷ واحد، کردستان با ۱۲۵ واحد و لرستان با ۱۲۱ واحد، بیشترین خسارت جنگی به واحدهای مسکونی را داشتهاند.
در مجموع، تعداد واحدهای نیازمند نوسازی در سراسر کشور به ۲ هزار و ۹۰۰ واحد میرسد که حدود هزار و ۸۰۰ واحد آن مربوط به تهران است.
همچنین از آغاز جنگ تاکنون، ۳۰۷ مرکز دارویی، درمانی، بهداشتی و مرکز اورژانس کشور آسیب جدی دیده و ۷۶۰ مدرسه در سراسر کشور مورد حملات مستقیم یا غیرمستقیم بوده که بر اثر این حملات، تاکنون ۲۳۴ نفر از دانشآموزان قربانی این جنگ ارتجاعی شده اند.
جنگهای ویرانگر، خانهها را به آتش میکشند، محل کار مردم را با خاک یکسان میکنند و جان انسانهای بیدفاع و بیگناه را به کام مرگ میفرستند.
اما جنگ ما، کارگران و زحمتکشان، علیه زندان، شکنجه و اعدام؛ علیه اختناق، ظلم، فقر، تبعیض و نابرابری؛ علیه هرگونه ستم و برای رهایی انسان و طبیعت از استثمار، و برای دستیابی به زندگیای شایسته است.
****************
مرگ کارگران نیروگاه هند و شروع ناآرامی گسترده
ماه گذشته، پس از سقوط دو کارگر هندی، مدیران مجموعه نیروگاهی در مرکز این کشور، به قدری در ارسال مصدومان تعلل کردند که یک نفر در محوطه و یک نفر در بیمارستان جان خود را از دست داد.
به نقل از پایگاه لفت ویو، ایالت مادیا پرادش هند به عنوان پایتخت انرژی این کشور، شاهد اعتراض گسترده کارگران قراردادی شرکت سینگراولی در طی ماههای گذشته (پس از مرگ چند کارگر بر اثر حادثه) بود.
کارگران خشمگین در جریان اعتراضات خود طی یک ماه اخیر، به وسایل نقلیه، از جمله ماشینهای پلیس، دفتر اداری و دهها دستگاه تهویه آسیب رساندند. ناآرامیها چند بار و به مدت پنج ساعت ادامه یافته است.
بنا به گزارشها، این اعتراض پس از آن آغاز شد که مدیریت از انتقال کارگرانی که در محل ساخت و ساز از ارتفاع سقوط کرده بودند، به بیمارستان خودداری کرده و باعث مرگ دو تن از این کارگران شده بود.
این حادثه در نیروگاه آدانی، بزرگترین تولیدکننده برق حرارتی بخش خصوصی هند، رخ داد که در سال ۲۰۲۵ از وزارت سوخت فسیلی هند مجوز شروع عملیات در معدن سینگراولی، متعلق به شرکت آدانی پاور، را دریافت کرده است.
لالان سینگ، کارگر ۳۰ساله هندی کشته شده در این مجموعه، یک کارگر قراردادی در این کارخانه بود که از طریق یک شرکت پیمانکاری استخدام شده بود.
بنا به گزارشها، او چندین روز حالش بد بود و درخواست مرخصی برای رفتن به بیمارستان کرده بود. مشخص نیست که آیا یک مرکز بهداشت حرفهای در این کارخانه وجود داشته است یا خیر!
درخواست این کارگر برای استراحت و رجوع به بیمارستان رد شد و او مجبور شد در شرایط سخت آب و هوایی در یکی از مناطق آلوده حساس در ارتفاع کار کند. او مجبور به اضافه کاری نیز شده بود. پس از سقوط دو کارگر همزمان با یکدیگر، ابعاد ظلمی که به کارگران نیروگاه صورت میگرفت، روشن شد.
طبق گزارشهای رسیده به لفت ویو، ماه آوریل گذشته، پس از سقوط دو کارگر هندی، کارفرما به قدری در ارسال مصدومان تعلل کرد که یک نفر در محوطه و یک نفر در بیمارستان جان خود را از دست داد.
پس از مرگ آنها، خشم در میان کارگران در سراسر سایت کارخانه ۹۲۰ هکتاری گسترش یافت. کارگران معترض از تخلفات حوزه ایمنی و بهداشت حرفهای کارفرمایان و مدیران شرکت شکایت به عمل آوردند، ولی دولت به آنها توجهی نکرد و کارگران مجبور به اعتراض شدند.
****************
حق مسکن ۳ میلیون تومان، اجاره مسکن ۳۰ میلیون تومان.
بر اساس آمارهای دولتی ۸ میلیون خانوار مستأجر در ایران وجود دارند که اکثریت آنان را کارگران تشکیل میدهند.
مجموع دریافتی یک کارگر مجردِ بدون فرزند در سال ۱۴۰۵ حدود ۲۲ میلیون تومان و دریافتی یک کارگر متأهل با یک فرزند حدود ۲۴ میلیون تومان است.
حق مسکن کارگران مبلغ ۳ میلیون تومان تعیین شده است. این در حالی است که متوسط اجارهبهای مسکن در شهر تهران ماهانه حدود ۳۰ میلیون تومان برآورد میشود؛ رقمی که نشان میدهد حق مسکن تنها حدود ۱۰ درصد هزینه اجاره را پوشش میدهد.
اما فاجعه فقط به اینجا ختم نمیشود. دریافتی بسیاری از کارگران مشمول قانون کار و حداقلبگیر حدود ۲۴ میلیون تومان در ماه است؛ یعنی یک کارگر برای پرداخت اجاره خانه باید دستکم ۶ میلیون تومان بیش از کل دریافتی ماهانه خود تأمین کند تا فقط بتواند اجاره مسکن را بپردازد.
این در حالی است که میلیونها کارگر بیکار در ایران نه تحت پوشش بیمههای تأمین اجتماعی هستند و نه از حداقل درآمد برخوردارند.
تحقیر زندگی کارگران توسط نظام سرمایهداری و صاحبان ثروت و قدرت در ایران، مرزهای استثمار و بیعدالتی را درنوردیده است. صاحبان سرمایه نهتنها با اتکا به رسانههایی که دروغ و جهل را بازتولید میکنند، قناعتپیشگی و وضعیت موجود را امری ازلی و ابدی جلوه میدهند، بلکه با توسل به دستگاههای قضایی و نهادهای سرکوب، صدای حقطلبی را در نطفه خفه میکنند تا «بهشت سرمایهداری» در ایران خدشهدار نشود و «دوزخ کارگران» همچنان شعلهور بماند؛ دوزخی که حاصل آن، انباشت ثروتهای نجومی برای اقلیتی انگل است.
کارگران شاغل، کارگران بیکار و فرودستان جامعه، درد و منافع مشترکی دارند. ایجاد تشکلهای مستقل در محل کار و زندگی، برای رهایی از این شرایط فاجعهبار ضروری است. متحد شویم و برای زندگی خود تصمیمگیرنده باشیم. حق تجمع، اعتراض، اعتصاب و ایجاد تشکلهای مستقل را با هم مطالبه کنیم.
ـ تأمین مسکن وظیفهای اجتماعی است و نباید تابع منطق سودجویی بازار باشد.
ـ زنان فاقد مسکن، کارگران، بیکاران، افراد کمدرآمد، سالمندان، افراد دارای معلولیت، خانوادههای پرجمعیت و بیخانمانها باید از مسکن مناسب برخوردار شوند
ـ کنترل عادلانهٔ اجارهبها، منع تخلیهٔ اجباری و تعیین اجاره بر اساس درصدی از درآمد خانوار الزامی است.
****************
در جنگ ارتجاعی، نهتنها جان انسانها گرفته میشود، بلکه فقر نیز عمیقتر میگردد
افزایش بیکاری خود یک فاجعه است؛ زیرا میلیونها انسانی که نقشی در این جنگ نداشتهاند، در معرض فقر شدید قرار میگیرند. بسیاری از این افراد پیش از این نیز به دلیل نابرابری اقتصادی، سود پرستی و استثمار شدید توسط سیستم سرمایه داری، کارگران با فقر، دستمزدهای ناچیز و شرایط کاری دشوار مواجه بودهاند و اکنون در نتیجه جنگ و پیامدهای آن، زندگی کارگران بیش از گذشته آسیبپذیر شده است.
با این حال، خطر این بحران فقط بیکاری نیست؛ بلکه تشدید استثمار نیروی کار شاغل نیز به همان اندازه نگرانکننده است. کاهش سطح حقوق و دستمزد، گسترش قراردادهای موقت، اخراجهای گسترده و حذف مزایا باعث شده است حتی افرادی که شغل خود را حفظ کردهاند نیز عملاً فقیرتر شوند.
در برابر این وضعیت، کارگران برای مقابله با این فاجعه راهی جز اتحاد و همبستگی ندارند. مبارزه برای حق اعتصاب، تجمع و اعتراض، و همچنین حق برخورداری از تشکلهای مستقل، باید از مطالبات پایهای و اساسی کارگران باشد.
****************
کارگران باید خود، مستقیماً تصمیم بگیرند!
حاکمیت مستقیم کارگران به معنای شکلگیری قدرت سیاسی از پایین و از بسترهای واقعی زندگی و کار است؛ جایی که تشکل های کارگری از جمله شوراهای کارگری، مجامع عمومی و نمایندگان قابلعزل نقش محوری ایفا میکنند. این نمایندگان، انتخابی، پاسخگو و در هر زمان قابلبرکناریاند و جایگزینی برای ساختارهای بوروکراتیک دائمی محسوب میشوند.
در این چارچوب، کارگران از واگذاری قدرت به دیگران پرهیز می کنند و خود مستقیماً اداره محل کار را بر عهده گرفته و درباره تولید، دستمزد، شرایط کار و توزیع تصمیمگیری میکنند.
****************
آمران و عاملان کشتار و قتل عام مردم بی دفاع در دی ماه ١۴٠۴ باید محاکمه شوند
ما با شعار "نه می بخشیم، نه فراموش می کنیم" خواستار روشن شدن ابعاد این فاجعه هستیم...
اینجا کلیک کنید.
****************
کارگران اول ماه مه در برلین اینجا کلیک کنید.
کارگران اول ماه مه در برلین با نیروهای سرکوب دولتی درگیر شدند، زمانی که پلیس به تظاهرکنندگان روز جهانی کارگر حمله کرد.
****************
يك اعدام ديگر
خبرگزاری میزان وابسته به قوهقضائیه، روز یکشنبه سیزدهم اردیبهشت ماه از اعدام محراب عبداللهزاده از بازداشتشدگان اعتراضات سال ۱۴۰۱ در ارومیه خبر داد.
میزان، محراب عبداللهزاده، فرزند محمدامین را یکی «از عناصر اصلی» کشتهشدن یک مأمور امنیتی به نام عباس فاطمیه معرفی کرده است.
این خبرگزاری همچنین مدعی شده است که حکم اعدام محراب عبداللهزاده پس از طی تشریفات قانونی بامداد روز یکشنبه اجرا شد.
او در حالی اعدام شده است که پیشتر در پیامی از زندان مرکزی ارومیه گفته بود «از روز اول دستگیری به زور شکنجه و تهدید از من اعترافاتی گرفتند که همهاش کذب بود».
☆☆☆☆☆
محراب عبداللهزاده، زندانی سیاسی کُرد و از بازداشتشدگان خیزش زن، زندگی، آزادی، بامداد امروز توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی اعدام شد.
رسانههای حکومتی او را به دست داشتن در کشتهشدن سید عباس فاطمیه در جریان اعتراضات ارومیه متهم کردهاند؛ اما پرونده او با ابهامهای جدی، اعترافات اجباری و دادرسی ناعادلانه همراه بوده است.
****************
سرود کارگری
اینجا کلیک کنید.
به مناسبت اول ماه مه روزجهانی کارگر
شعر: برتولت برشت
آهنگ: هانس اَیسار
خواننده: هانِس وادِر
****************
حق اعتصاب، حق تشکل مستقل ... اینجا کلیک کنید.
خواست قطع فوری و پایان دادن به فضای جنگی و بازسازی منازل و اموال مردم که بر اثر جنگ از بین رفته و یا صدمه دیده اند، با استفاده از امکانات دولتی ...
****************
سایه جنگ ایران بر راهپیمایی روز کارگر؛ از درگیری با پلیس در فیلیپین تا بازداشت معترضان در ترکیه
همزمان با روز جهانی کارگر و مطابق معمول هر ساله گروههایی از مردم و کنشگران صنفی و کارگری در کشورهای مختلف به خیابان آمدند و تجمع و راهپیمایی بر پا کردند؛ رویدادی که در بعضی کشورها تا نیمروز جمعه درگیری با پلیس، بازداشت و حواشی دیگر را به همراه داشت.
از بامداد روز جمعه یکم مه (۱۱ اردیبهشت) راهپمایی روز کارگر در کشورهای آسیایی از جمله تایوان، کره جنوبی و پاکستان برگزار شد.
شماری از شهروندان و کنشگران کارگری و اجتماعی و نیز هواداران گروههای چپگرا در عراق نیز به خیابان آمدند و شعار سر دادند.
اندونزی
در اندونزی کارگران خواستار حذف قوانین برونسپاری، افزایش حداقل دستمزد و حمایت از کارگران خانگی و کارگران مهاجر در خارج از کشور شدند.
گسترش و طولانی شدن جنگ ایران وضعیت کارگران اندونزی را نیز تحت تأثیر قرار داده زیرا یافتن مواد اولیه بهویژه مواد اولیه پلاستیکی در این کشور روزبهروز دشوارتر و گرانتر میشود.
درگیری در فیلیپین
در جریان راهپیمایی روز جهانی کارگر در مانیل، پایتخت فیلیپین، راهپیمایان در نزدیکی سفارت آمریکا با پلیس درگیر شدند؛ اعتراضاتی که تحت تأثیر مستقیم پیامدهای اقتصادی جنگ ایران شکل گرفت.
معترضان با اشاره به افزایش هزینههای انرژی و کاهش قدرت خرید، خواستار افزایش دستمزدها، کاهش مالیاتها و مهار قیمت نفت شدند.
همزمان، نقش آمریکا در جنگ ایران هدف انتقاد شدید قرار گرفت و گروه «کیلوسانگ مایو اونو» با دادن شعار علیه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل و فردیناند مارکوس، رئیس جمهور فیلیپین همزمان به جنگ در خاورمیانه و فشارهای اقتصادی بر کارگران اعتراض کردند.
افزایش قیمت سوخت به دلیل جنگ در خاورمیانه پیش از این نیز در فیلیپین اعتراضاتی را برانگیخته بود.
عراق
شماری از شهروندان و کنشگران کارگری و اجتماعی و نیز هواداران گروههای چپگرا در عراق نیز به خیابان آمدند و شعار سر دادند.
در اندونزی کارگران خواستار حذف قوانین برونسپاری، افزایش حداقل دستمزد و حمایت از کارگران خانگی و کارگران مهاجر در خارج از کشور شدند.
گسترش و طولانی شدن جنگ ایران وضعیت کارگران اندونزی را نیز تحت تأثیر قرار داده زیرا یافتن مواد اولیه بهویژه مواد اولیه پلاستیکی در این کشور روزبهروز دشوارتر و گرانتر میشود.
بازداشتها در ترکیه
پلیس ترکیه روز جمعه همزمان با روز جهانی کارگر در استانبول حدود ۱۵ معترض را که در تلاش بودند برخلاف ممنوعیت دولتی خود را به میدان تقسیم برسانند، بازداشت کرد.
دولت ترکیه مدتهاست به دلایل امنیتی برگزاری تجمعات در میدان تقسیم را ممنوع اعلام کرده است، اما برخی احزاب سیاسی و اتحادیههای کارگری تأکید کردهاند که به سوی این میدان، که برای جنبشهای کارگری ارزش نمادین دارد، راهپیمایی خواهند کرد./یورونیوز فارسی
****************
صلح نان آزادی
نه به جنگ و جنگ افروزان
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
****************
حسن مرتضوی: جنگ نابودی امید است
سومین جنگ زندگیام بود و احتمالا به زودی با چهارمین جنگ روبرو خواهیم شد. جنگ فقط جراحت، مرگ و ویرانی نیست. دیدن تکههای بدن آدمها، تنهای بیسر، سرهای بیتن، دست و پاهای کندهشده، دریایی از خون، کوهی از دود و خرابه و سنگ نیست، تماشای حیرتزدهی اسکلت دهها ساختمان بیدر و پیکر نیست. فقط فریاد زنان و کودکانی آغشته به خاک که چون مجسمهای مبهوت به اطراف مینگرند نیست. فقط نابودی خانه و کاشانه و سرپناه و اثاث خانوادهای نیست که عمری با مشقت کار کرده و به یک لحظه همه چیز نابود میشود. جهاز زوج جوانی نیست که حتی از بستهبندی خارجنشده سوخته و نابود شدهاند. حتی شبها و روزهای دربهدری نیست که در این خانه یا آن خانه فقط میگذرانی با انبوهی صدا و خاطره و یاد و غصه روزگار بیروزگارت را طی میکنی. جنگ فقط اضطرابی نیست که هر لحظه در وجودت چنگ میزند که این صدای جنگنده که بالای خانهات به پرواز درآمده چه کسی را هدف گرفته؟ کجا را میخواهد نابود کند؟ نوبت من است؟ نه همه اینها هست و نیست. اما چیزی فراتر از همه اینهاست: جنگ نابودی امید است؛ نابودی چیزی است که مفهوم زندگی نامیده میشود: همه چیز بیمعنا، بیهوده و بیحسوحال میشود: چرا بنویسم؟ چرا بخوانم؟ چرا عشق بورزم؟ چرا بخورم؟ چرا زنده بمانم؟ چرا بجنگم؟ نفس جنگ اثبات ناتوانی فرد انسان است و این از همه زجرآورتر است.
****************
روایت صداهای خاموش شده؛ مردم ایران
چگونه هزینه بنبست سیاسی و جنگ را با بیکاری و تورم میدهند؟
در قلب صنعت فرشبافی مشهور ایران، تولید تقریبا به حالت تعلیق درآمده است. واحدهای لبنیاتی برای یافتن بستهبندی شیر و کره با مشکل مواجهاند و کارخانههای عظیم فولادسازی که روزگاری چرخدندههای اقتصاد ایران را به حرکت درمیآوردند، اکنون خاموش شدهاند.
به گزارش 28 آوریل یورو نیوز،طی بیش از پنج هفته بمباران، کارخانهها هدف حملات آمریکا و اسرائیل قرار گرفتهاند. اسرائیل مدعی شده که پایگاه صنعتی سپاه پاسداران ایران را هدف قرار داده است، اما حملات فراتر از آن بوده و به تاسیساتی که متعلق به این نیرو نیستند نیز اصابت کرده است.
این خسارات در سراسر اقتصاد ایران طنینانداز شده و موجهای فزایندهای از اخراجها را تهدید میکند، آن هم در حالی که ایرانیان با قیمتهای سرسامآور دستوپنجه نرم میکنند. قیمت مرغ در ماه گذشته ۷۵ درصد افزایش یافته و قیمت گوشت گاو و گوسفند ۶۸ درصد جهش داشته است. بسیاری از محصولات لبنی نیز تا پنجاه درصد گرانتر شدهاند.
وضعیت میتواند از این هم بدتر شود؛ چرا که ایالات متحده بنادر ایران را محاصره کرده و بسیاری از واردات و صادرات نفتی را که میلیاردها دلار درآمد به همراه داشت، مسدود کرده است. مشکلات اقتصادی، جرقه اعتراضات گستردهای بود که پیش از جنگ سرکوب شدند و اکنون میتواند دوباره مردم ایران را به خیابانها بکشاند.
با این وجود، ایران سلاح خاص خود را به سمت اقتصاد جهانی نشانه رفته است: کنترل بر تنگه هرمز. رهبران ایران میگویند تنها در صورتی این آبراه کلیدی برای انرژی جهانی بازگشایی میشود که محاصره برداشته شده و جنگ پایان یابد. آنها بر این باورند که اقتصادی که طی دههها تحریم بینالمللی برای خودکفایی ساخته شده، میتواند دردها را بیش از دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، تحمل کند.
به گفته رسانههای دولتی، غلامحسین محمدی، معاون وزیر کار، اعلام کرد که ایران حداقل یک میلیون شغل را مستقیما به دلیل جنگ از دست داده است.
آیا محاصره دریایی آمریکا تولید نفت ایران را متوقف میکند؟
شاید آسیببارترین بخش، ضربه اسرائیل به بزرگترین کارخانههای فولادسازی و پتروشیمی ایران باشد که بیشتر آنها در موج حملات درست پیش از آتشبس ۸ آوریل رخ داد. طبق گزارش پایگاه خبری جماران، دو تولیدکننده بزرگ فولاد، «فولاد مبارکه» و «فولاد خوزستان»، به همراه کارخانههای کوچکتر، تولید را متوقف کردهاند و بیش از ۵۰ مجتمع پتروشیمی تعطیل شدهاند.
این امر دو صادرات بزرگ غیرنفتی ایران را فلج کرده و افزایش قیمتها همه چیز، از پلاستیک و لوله گرفته تا پارچه و بستهبندی مواد غذایی مانند شیر، کره و پنیر را تحت تاثیر قرار داده است.
البته حملات تنها عامل مشکلات اقتصادی نیستند. اینترنت از زمان اعتراضات تا حد زیادی قطع شده و کسبوکارهای کوچک و متوسط متکی به فروش آنلاین را از بین برده است. حتی پیش از محاصره ایالات متحده، حملات ایران به امارات عربی متحده، که ایران حدود یکسوم واردات خود را از آن تامین میکرد، منجر به قطع تجارت توسط آن کشور شد.
فرزند یکی از تولیدکنندگان فرش به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت که حدود ۸۰ درصد از تولیدکنندگان فرش و قالیچه در شهر کاشان، مرکز صنعت فرشبافی ایران، فعالیت خود را متوقف کردهاند. به گفته او، قیمت الیاف مصنوعی ۳۰ تا ۵۰ درصد افزایش یافته که بخشی از اثرات جانبی حملات به تاسیسات پتروشیمی است.
مهدی بستانچی، مالک یک کارخانه تهویه مطبوع و کارخانه دوم تولید پنکههای خانگی، با بیش از ۱۱۵۰ کارمند، همچنان فعالیت میکند. او نیز به آسوشیتدپرس گفت: «صنعت ساختمان با شوک عظیمی روبروست.» بیشتر پروژههای ساختمانی جدید متوقف شده و قیمت ورق آهن بیش از دو برابر شده است.
آقای بستانچی، عضو شورای صنعتگران ایران، میگوید: «تمام صنایع کشور به نوعی به صنعت پتروشیمی ما وابسته هستند.» یک مهندس شیمی شاغل در یکی از بزرگترین پیمانکاران خصوصی ساختوساز ایران هم گفت که این شرکت نیمی از ۱۸۰ کارمند دفتر مرکزی خود را تعدیل کرده و مجبور شده پروژهای با فولاد مبارکه را تعطیل کند که به قیمت حذف ۱۰۰۰ شغل تمام شد.
یک ساکن تهران که درست قبل از جنگ شغل خود را به عنوان مهندس مشاور ترک کرده بود، اکنون وضعیت شغل جدیدی که برای آن برنامهریزی کرده بود، نامشخص است. او که به دلایل امنیتی نخواست نامش فاش شود، گفت: «من جزو ۱ درصد برتر جامعه هستم و بیکارم. بهشدت نگران آیندهام هستم.» او افزود که پسانداز مردم در هفتههای آینده تمام خواهد شد.
مقامات جمهوری اسلامی در تلاشند به مردم اطمینان دهند که ایران میتواند درد اقتصادی را تحمل کند. دولت وعده داده است که بیمه بیکاری را افزایش دهد. اما دولت با افت درآمد رو به روست. محاصره ایالات متحده تهدیدی برای قطع درآمدهای صادراتی است: ایران در سال ۲۰۲۵ حدود ۹۸ میلیارد دلار صادرات داشت که کمتر از نیمی از آن نفت بود.
با این وجود، آقای بستانچی، مالک دو کارخانه معتقد است اقتصاد ایران میتواند پس از پایان جنگ دوباره به روال عادی بازگرد اما به شرطی که ایران بتواند به تحریمهای بینالمللی پایان دهد.
****************
زن، زندگی، آزادی
منشور مطالبات حداقلی تشکلهای مستقل صنفی و مدنی ایران
مردم شریف و آزاده ایران!
در چهل و چهارمین سالروز انقلاب پنجاه و هفت، شیرازه اقتصادی و سیاسی و اجتماعی کشور به چنان گردابی از بحران و از هم گسیختگی فرو رفته است که هیچ چشمانداز روشن و قابل حصولی را نمیتوان برای پایان دادن به آن در چهارچوب روبنای سیاسی موجود متصور بود. هم ازاین رو است که مردم ستمدیده ایران - زنان و جوانان آزادیخواه و برابری طلب - با از جان گذشتگی کم نظیری خیابانهای شهرها را در سراسر کشور به مرکز مصافی تاریخی و تعیین کننده برای خاتمه دادن به شرایط ضد انسانی موجود تبدیل کرده اند و از پنج ماه پیش - به رغم سرکوب خونین حکومت - لحظه ای آرام نگرفتهاند....
برای مطالعه متن کامل
اینجا کلیک کنید.
****************
صلح نان آزادی
نه به جنگ و جنگ افروزان
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
****************
چرخه اقتصادی در ایران اینجا کلیک کنید.
قیمت دلار، قیمت طلا، خرج خونه، قیمت قبض آب و برق و...حقوق کارگر، عکس العمل مسئولین
****************
اینجا کلیک کنید.
گرامی باد اول ماه مه، ۱۱ اردیبهشت، روز جهانی کارگر
نابود باد بندگی، زنده باد زندگی!
نان کار آزادی
شادی رفاه آبادی
نابود باد استثمار و کار مزدی
****************
بیانیه مشترک تشکل های مستقل اینجا کلیک کنید.
از متن بیانیه:
تهاجمی که از سوی کشورهای جنگ طلب آمریکا و اسرائیل بر مردم ما تحمیل شده، کشتار، ویرانی، فقر و بیکاری را گسترش داده و شرایط دشوار زیستی گذشته را به مرزهای غیر قابل تحمل رسانده است.
اهداف امپریالیسم آمریکا و رژیم توسعه طلب صهیونیستی و همچنین اهداف جمهوری اسلامی در این جنگ هیچ کدام در جهت منافع مردم ایران نیستند. این شرایط وظایف بسیار سنگینی بر دوش کارگران آگاه و نیروهای انقلابی و آزادی خواه می گذارد. شعار قطع فوری جنگ باید شعار اصلی ما در این لحظه باشد چون قطع جنگ از یک سو امکان نفس کشیدن به مردم می دهد، کشتار و ویرانی کاهش می یابد و امکان سازماندهی و مبارزات توده ها را بیشتر می کند. کارگران در این مقطع باید شعار قطع فوری جنگ و صلح، نان، آزادی را سرلوحه مبارزات خود قرار دهند.... متن کامل را
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهدۀ آفیش اول ماه مه
اینجا کلیک کنید.
****************
بختیار علی: آخرین انار دنیا اینجا کلیک کنید.
جنگ دردهای جهان را بزرگتر میکند.
جنگ هر چند هم بر ضد خرابیها باشد،
در آخر جور دیگری زمین را آکنده از درد میکند.
اگر جنگ نهایت عدالت هم باشد،
همیشه زمین را لبریز غم میکند .
جنگ
منبع: کانال کانون صنفی معلمان ایران
****************
نفرین به جنگ و جنگ افروزان اینجا کلیک کنید.
ما رقص را از تفنگ
و صلح را از جنگ
بیشتر دوست داریم
دیگران
اگر
امانمان
بدهند.
بکتاش آبتین
****************
من با خود تلويزيون مخالف نيستم و از طرفى معتقدم كه مىتواند یک وسيلهى بزرگ پيشرفت فرهنگى هم باشد
اما آنطور كه دولتها از آن استفاده مىکنند به یک وسيلهى پسرفت وحشتناک و نسل كشى فرهنگى تبديل شده است
پیر پائولو پازولینی
****************
کاش به جای این همه بمب،
کتاب بر سر خاورمیانه میریختند!
آن وقت دیگر کسی برای رفتن به بهشت،
به جنگ نمیرفت!
****************
کارگر زندانی زندانی سیاسی آزاد باید گردد
تشکل اعتصاب حق مسلم ماست
****************
ترفندهای دولت وکارفرمایان برای کاهش همین چندرغاز حقوق کارگران
دولت مصوبه شورای عالی کار برای حقوق سال ١۴٠۵ کارگران را برای اجرا ابلاغ نمی کند
کاهش ۵٠ درصدی حقوق کارگران توسط کارفرمایان با کار یک روز درمیان
با گذشت ۲۸ روز از فروردین ماه، دولت مصوبه شورای عالی کار برای حقوق سال ١۴٠۵ کارگران را برای اجرا، ابلاغ نکرده است و این دست آن دست کردن و وقت کشی دولت در شرایطی ادامه دارد که این مصوبه از اولین ماه سال لازم الاجراست.
کارگران در برخی واحدهای صنفی و کارگاههای کوچک از ترفندهای غیرقانونی کارفرمایان برای کاهش حقوق خبر میدهند.
بر پایه گزارش رسانه ای شده، «اعلام کردند فعلاً بازار کساد است، تا اطلاع ثانوی، شیفتی و یک روز در میان سر کار بیایید، اما حقوقتان هم نصف میشود، نصف پایه حقوق قانونی». اینها را کارگر یک کارگاه تولید و فروش لباس میگوید که در هفتههای اخیر درگیر ترفندهای غیرقانونی کارفرما شده؛ ظاهراً از آنها خواستهاند شیفتی سر کار بیایند و تا پایان شرایط جنگی، نصفه حقوق بگیرند؛ در واقع آنچه قرار است با کلی منّت به حسابشان بریزند، فقط نصف حقوق پایه است، چیزی حدود ١٠ میلیون تومان!
کارگران اصناف و واحدهای کوچک در کلانشهرها، این روزها با مشکلات عجیب غریب و بیسابقهای دست و پنجه نرم میکنند؛ از یکسو، اضافه کار و پورسانتِ فروش و تولید تعطیل شده چون فروشِ آن چنانی نیست و از سوی دیگر، کارفرما به این بهانه که سود خیلی پایین آمده و بازار کساد است، حاضر نیست به وظایف قانونی خود در قبال کارگران عمل کند.
«نهایت لطف کارفرما، پرداخت حق بیمه است، حق بیمهی نصف پرسنل را از اول سال قطع کردهاند اما برای باقی نیروها بیمه حداقلی را میپردازند.»
یک کارگر واحد فروش لوازم خانگی در غرب تهران، از فرستادن نیمی از نیروهای فروش کارگاه به بیمه بیکاری و قطع همکاری با آنها خبر میدهد؛ باقی هم قرار است با نصف حقوق سال قبل به صورت شیفتی سر کار بیایند.
این کارگر که در میان دو گزینه -ادامه کار با حقوق پایین و تداوم بیگاری یا ترک کار و ورود به بازار کار غیررسمی و روی آوردن به مشاغلی مثل اسنپ موتوری- گیر افتاده؛ میگوید: کارفرما به خاطر اینکه بیمهی چند نفر از ما را قطع نکرده، مدام سرمان منّت میگذارد؛ میگوید بیمهتان را میپردازم پس شما هم باید شرایط را درک کنید و با حقوق، ده یازده میلیون تومانی بسازید و به شرایط اعتراض نکنید!
این کارگرِ سرگردان و بلاتکلیف میگوید: رانندگی با موتور خیلی بیش از اینها درآمد دارد؛ بنابراین ممکن است از خیر کار رسمی و بیمه شده بگذرم و بروم برای خودم با موتور کار کنم، مگر یک بیمه چقدر میارزد؟
به نظر میرسد بیمه حداقلی تامین اجتماعی دیگر آنچنان آش دهن سوزی نیست که کارگران به خاطرش هر ظلم و جوری را تحمل کنند و به کارفرما بیگاری بدهند؛ وقتی نان شب نیست، بیمهای که خدمات چشمگیری ندارد، به چه دردی میخورد؟!....
ظاهراً زیر فشار گذاشتن کارگران برای متقاعد شدن به توافقی غیر رسمی و غیر قانونی با هدف پرداختِ دستمزد بسیار پایینتر از مزد قانونی بدون هر گونه اضافه کار و مزایای جانبی، رویکرد متداول بسیاری از کارفرمایان در بحران اخیر است. کارفرماها برای جلوگیری از سقوط کامل کارگاه، با استفاده از حربهی بیمه، کارگران را «مجبور» میکنند که به دریافت هر حقوق پایینی رضایت بدهند و کار را رها نکنند. به این ترتیب، کارگاه میچرخد اما چرخ زندگی کارگران نمیچرخد.
یک کارگر ۵٠ ساله تولیدی لباس که ١۵ سال سابقه کار در کارگاه فعلی دارد؛ از شرایط پیش آمده خیلی ناراضیست و بر این عقیده است که «پرستوی عدالت قرار نیست بر شانهی کارگران بنشیند.»
او میگوید: بار هر بحرانی را ما کارگران و بیپولها بر دوش میکشیم؛ سالهایی که کارفرما شب عید، گونی گونی پول جمع میکرد و خانه میبرد، پشیزی بیشتر از حقوق و پورسانت به ما نمیداد؛ حالا هم که جنگ و بحران پیش آمده، باز آوار مصیبت بر سر ماست؛ قرار است ما کارگران قربانی شویم!
این کارگرِ مستاجر و مستاصل، از زمین و زمان شاکیست: «حقوق ١٠ میلیون تومانی بعد از ١۵ سال جان کندن و سوی چشم گذاشتن، عادلانه نیست؛ من یک خیاط باسابقه و قدیمیام که جوانی و سلامتام را پای کار گذاشتهام، حالا در میانسالی چه کنم، کاسه گدایی دست بگیرم؟!…»
****************
نگین باقری: میکائیل
میکائیل دانشآموز کلاس سومی مدرسه میناب را زیر آوار کنار دوستش، علیرضا پیدا کردند. همان رفیق و همکلاسی که با هم همیشه در کلاس و در سرویس کنار هم مینشستند. تصور اینکه در آن لحظه اضطرابآور کنار دوستش بوده مادرش را کمی آرام میکرد. این ویدیو را مادر همان هفته اول جنگ فرستاد.
۴۰ روز میگذرد و آدمها هنوز میگویند؟ چرا مدرسه را داخل پایگاه نظامی ساختند. دهها گزارش تحقیقی نوشته شده که این پایگاه از سال ۲۰۱۶ زمین خود را تفکیک کرده بود و دیوار مستقلی داشت. حتی نوشتهاند که در آمریکا حدود ۱۴۰ مدرسه داخل پایگاه نظامی قرار دارد. موضوع دیگر این بود که پایگاه پیش از این خارج از شهر قرار داشت اما با افزایش جمعیت شهری، مدرسه به آن نزدیک شده بود. درست مثل مدرسه بعثت آبیک که مهیار زنگانه در آن کشته شد.
اگرچه این را میتوان پرسید که چرا با گسترش شهرها، پایگاههای نظامی از مدارس دور نشدند؟ یا در مورد میناب فقط زمینهای خود را به مغازهها کرایه دادند به جای اینکه آن را بفروشند و تخلیه کنند. اما اصل سوال این است که فرضا مدرسه داخل پایگاه باشد؛ باید به آن شلیک شود؟
عکسهای قدیمی را برمیدارند و میگویند: بفرما مدرسه چه نیازی به برجک نگهبانی دارد؟ این در حالی است که عکس برجکها متعلق به قبل از ساخت مدرسه است و دیگر آنجا نبودند.
باز میپرسند: جنگ که شروع شده بود. چرا بچهها را به خانه نفرستاده بودند؟ باز باید ارجاع بدهی به دهها گزارش منتشر شده به زبانهای مختلف که مدرسه از ساعت ۱۰، ۱۰:۳۰ شروع به تماس با خانوادهها کرده است. تا به همه اطلاع داده شود ساعت به ۱۱ رسید. در این فاصله خیلی از خانوادههایی که نزدیک بودند، رسیدند و دنبال بچهها آمدند. خیلیها باید منتظر سرویس میماندند. خیلیها فقط چند دقیقه فاصله داشتند که مدرسه بمباران شد.
گروه آخر هم حرف ترامپ را میزنند. همان که گفته بود این موشک را ایران شلیک کرده است. حتی خود دولت ترامپ هم دیگر این گزاره را تکرار نکرد. پاسخ این است: مدرسه مورد هدف موشکهای تاماهاک قرار گرفته بود. بقایای آن موجود بود. موشکی که که در آمریکا تولید میشود و همان روز اول عکسهای آن از روی ناو در نیروی دریایی آمریکا منتشر شد.
این هم جالب است که آمریکا از جنایتی که علیه ما شده استفاده میکند تا جنایت خودش را مخفی کند. چراکه حتی در شلیک به کودکان لامرد هم همين را گفت.
قاعدتا موضعگیری علیه هر نوع کشتاری نباید نیاز به اینهمه سوال داشته باشد. میشود فارغ از اینکه چه کسی پشت اسلحه بوده علیه کشتار حرف زد. این سادهترین عواطف انسانی است. اما خب...
از صفحه اینستاگرام نویسنده
باز نشر گروه اتحاد بازنشستگان
****************
فاجعهی جنگ فقط در شمار کشتهها و دفنشدگان خلاصه نمیشود!
« تنها در استان خوزستان، دستکم ۳۵ واحد تولیدی بزرگ زیر آتش حملات نظامی نابود شدهاند. بمباران مراکز کار، صد هزار انسان کارگر را به صف بیکاران استان اضافه کرده است»
اما جنگهای ارتجاعی فقط صدای انفجار، ویرانی و مرگ نیستند. فاجعهی واقعی آنجاست که پس از خاموش شدن بمبها، زندگیِ نیمهجانِ میلیونها کارگر و انسان فرودست از زیر آوار سر برمیآورد؛ انسانهایی که نه جنگ را آغاز کردهاند و نه سهمی از آن داشتهاند.
سهم آنان چیست؟ فقر عمیقتر، بیکاری گستردهتر، رنجی سنگینتر و آیندهای تیرهتر.
وقتی سکوت جای انفجار را میگیرد، چهرهی واقعی جنگ آشکار میشود: غارت همان حداقلهای زندگی از دست کارگران و زحمتکشان، به دست صاحبان زر و زور و سرمایه.
و در نهایت، سود این جنگها تنها در جیب قدرتمندان مینشیند؛ همانها که به نام میهن، ملت و دموکراسی، جهان را به آتش میکشند
****************
اعتراض زندانیان در زندان ارومیه
اعتراض زندانیان در زندان ارومیه به کیفیت غذا؛ کاهش امکانات رفاهی و نارضایتی گسترده
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۶ فروردینماه ۱۴۰۵ - گزارشهای دریافتی از زندان ارومیه حاکی از افزایش نارضایتی زندانیان بهدلیل کاهش شدید کیفیت غذا و محدود شدن امکانات رفاهی است. این وضعیت در حالی تشدید شده که از زمان آغاز جنگ، فروشگاههای زندانها نیز با محدودیت یا تعطیلی مواجه شدهاند و دسترسی زندانیان به مواد غذایی جایگزین بهشدت کاهش یافته است.
****************
جنگ پدیدهای تصادفی یا طبیعی نیست؛ نتیجهی مستقیم مناسبات قدرت، سیاستهای سلطهگرانه و ساختارهای نابرابری است
جنگ، یعنی مرگِ آرامِ زندگی؛
یعنی فرو ریختن خانههایی که هرچند کامل نبودند، اما پناه بودند در برابر باد و باران و آفتاب.
جنگ یعنی زخمی که بر تن میماند و بر جان عمیقتر میشود؛
بیکاری، تنهایی، و دور شدن انسان از انسان.
برای کارگر، جنگ یعنی کوچکتر شدن سفره ها و سنگینتر شدن بار رنج.
و برای آنان که قدرت و ثروت در دست دارند، یعنی انباشتهتر شدن سود.
اما در این تاریکی، نباید همدیگر را تنها گذاشت؛
غمها مشترکند: غم نان، غم کار، غم عزیزان از دست رفته، غم درمان، غم مسکن و...
باید از زیر آوار برخاست، دست در دست هم داد،
از یک سلام ساده، از شریک شدن یک لقمه نان، از شریک شدن دردها آغاز کرد
و به سوی رهایی رفت.
ما میتوانیم برخیزیم؛
اگرچه دستانمان خالی است، اما همین دستان، جهان را ساختهاند.
پس میتوان دوباره برخاست؛
برای ساختن دنیایی دیگر، آزاد، برابر و انسانی.
****************
صلح نان آزادی
نه به جنگ و جنگ افروزان
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
****************
اطلاعیه فولاد مبارکه:
حجم سنگین حملات، خسارات منجر به توقف کامل خطوط گردیده
برای مشاهدۀ تصاویر، کلیپ ها و اخبار تجمعات
اینجا کلیک کنید.
اطلاعیه فولاد مبارکه درباره وضعیت تولید در این مجتمع صنعتی؛ حجم سنگین حملات، خسارات منجر به توقف کامل خطوط گردیده، از کلیه همکاران درخواست میگردد تا اطلاع ثانوی از مراجعه به مجتمع فولاد مبارکه خودداری نمایید
فولاد مبارکه اصفهان در اطلاعیهای اعلام کرد: با عنایت به ارزیابیهای صورت گرفته تا این لحظه از حجم سنگین حملات، خسارات وارده و تخریب اساسی به واحدهای مرتبط با فرایند تولید حکایت دارد که منجر به توقف کامل خطوط گردیده است.
در این شرایط ادامه فعالیت امکانپذیر نمیباشد، بنابراین در جهت حفظ و صیانت از سرمایه انسانی بهعنوان مهمترین دارایی سازمان مورد توجه ویژه مدیریت است. به همین دلیل از کلیه همکاران درخواست میگردد تا اطلاع ثانوی از مراجعه به مجتمع فولاد مبارکه خودداری نمایید./ اعتماد آنلاین
****************
انستیتو پاستور تهران با قدمت بیش از ۱۰۵ سال در پی حمله هوایی تخریب شد.
اینجا کلیک کنید.
****************
حمله به بزرگترین پل ایران در کرج و تخریب آن قبل از افتتاح
تصاویر بمباران پل بیلقان B1 در عظیمیه کرج حدود ساعت ۱۷:۳۰'
پنجشنبه ۱۳ فروردین
انهدام پل B1 با ارتفاعی حدود ۱۳۶ متر و طولی نزدیک به یک کیلومتر.
پل بی۱ در منطقه بیلقان برروی ابتدای جاده چالوس (بلوار جانبازان) و رودخانه کرج واقع شده است.
پل B1 که مراحل ساخت آن پایان یافته و با افتتاح آن ۴۰ درصد از حجم ترافیک آزادراه کرج قزوین کم میشد، قرار بود نماد کرج باشد.
در حمله به پل کرج، ۸ نفر جان باختند و ۹۵ مجروح شدند که همگی یا از اهالی محل و یا شهروندانی بودند که برای ۱۳بدر به طبیعت ابتدای جاده چالوس آمده بودند.
ویران کردن زیرساخت هایی که با پول و زحمت مردم ساخته شده و برای ادامه زندگی یک جامعه حیاتی است، چیزی جز جنایت علیه بشریت نیست.
کسانی که این اقدامات را توجیه می کنند، یا از عاملان آن حمایت می کنند، نه تنها در برابر رنج انسان ها بی تفاوت اند، بلکه آگاهانه در ترویج خشونت و ویرانی نقش دارند. این رویکرد، فاصله ای عمیق با هرگونه معیار انسانی دارد
***************
نوروز سرخ
نوروز امسال، در آستانه ی رویش دوباره ی طبیعت، با دود و خون و بوی باروت در امیخته است.....
اینجا کلیک کنید.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
شنبه ١۵ فروردین ١۴٠۵
___________________________
برای مطالعه و مراجعه به اخبار تابستان، پائیز و زمستان ۱۴۰۴
اینجا کلیک کنید.
برای مطالعه و مراجعه به بیانیه ها و اخبار پائیز و زمستان ۱۴۰۴
اینجا کلیک کنید.
برای مطالعه و مراجعه به اخبار بهار ۱۴۰۴
اینجا کلیک کنید.
برای مطالعه و مراجعه به اخبار پائیز و زمستان ۱۴۰٣
اینجا کلیک کنید.
برای مطالعه و مراجعه به اخبار پائیز و زمستان ۱۴۰٣
اینجا کلیک کنید.
برای مطالعه و مراجعه به اخبار بهار و تابستان ۱۴۰٣
اینجا کلیک کنید.
برای مطالعه و مراجعه به اخبار پائیز ۱۴۰۲
اینجا کلیک کنید.
برای مطالعه و مراجعه به اخبار تابستان ۱۴۰۲
اینجا کلیک کنید.
برای مطالعه و مراجعه به اخبار بهار ۱۴۰۲
اینجا کلیک کنید.
برای مطالعه و مراجعه به اخبار سال گذشته
اینجا کلیک کنید.
برای مطالعه و مراجعه به اخبار تا ۲٧ آبان ۱۴۰۱
اینجا کلیک کنید.