افق روشن
www.ofros.com

...مجموعه اخبار، گزارش، اطلاعیه و


کمیته هماهنگی برای کمک                                                                                   دوشنبه ۳ مهر ۱۳۹٦ - ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷

باردیگر اول ماه مهر

بار دیگر با فرارسیدن ماه مهر و بازگشایی مدارس و دانشگاه ها، دانش آموزان، دانشجویان و معلمان راهی کلاس های درس می شوند. دانش آموزان امسال نیز همچنان و بیش از سال های گذشته شاهد نیمکت های خالی و غیبت همکلاسی های شان، این کودکان بازمانده از تحصیل خواهند بود. بیکارسازی ها، اخراج ها و پرداخت نشدن همان حقوق چهار بار زیر خط فقر نتیجه ای جز افزایش دانش آموزان بازمانده از تحصیل و کودکان کار نخواهد داشت.
از طرف دیگر معلمین نیز که وظیفه خطیر آموزش کودکان این مرز و بوم را به عهده دارند، خود درگیر مشکلات متعدد معیشتی و آموزشیو غیره هستند و درصورت هر اعتراضی با اخراج و زندان مواجه میشوند.
دانشگاه ها هم به دلیل مجموعه مشکلات اقتصادی و معیشتیخانواده های کارگر و زحمتکش؛ پایین بودن کیفیت آموزشی و پژوهشی و به ویژه عدم وجود چشم انداز کار و اشتغال برای فارغ التحصیلان دانشگاهی، وضعیتی از این بهتر ندارند و روز به روزخالی ترمی شوند.
در حال حاضر آمارهای رسمی و غیررسمی متعدد و در عین حال متناقضی در خصوص کودکان بازمانده از تحصیل، ارائه شده و میشود. به عنوان نمونه مرکز پژوهش هاي مجلس در سال ۹۰ رقم بازماندگان از تحصيل در گروه سني ٦ تا ۱۸ سال را به استناد آمار سرشماري سال ۸۵، بيش از سه ميليون نفر برآورد کرده است. همزمان برخي منابع غيردولتي تعداد بازماندگان از تحصيل را بين ٦ تا ۷ ميليون نفر برآورد کرده اند که بعضی از این آمارها تنها دانش آموزان دوره ابتدایی را در بر می گیرد. طبق آمارهای غیررسمی7 میلیون کودک کار در ایران وجود دارد که اکثریت قریب به اتفاق آنان را کودکانی تشکیل می دهند که به دلیل فقر و محرومت از رفتن به مدرسه و یا ادامه تحصیل بازمانده اند.
در این میان اظهار نظر بعضی از مسئولین در روزهای نزدیک به آغاز سال تحصیلی جدید جالب توجه است:
- به گفته معاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش و پرورش" تلاش هاییبرای انسداد مبادی بیسوادی (؟!) در سال تحصیلی گذشته سبب شد که ۳۵ هزار کودک بازمانده از تحصیل به کلاس های درس بازگردند." محمد دیمه ور با بیان اینکه "از سال تحصیلی گذشته سیاست انسداد مبادی بی سوادی با جدیت دنبال شده است."اظهار کرد: "سال گذشته موفق شدیم موانع و مشکلات پیشروی ادامه تحصیل ۳۵ هزار کودک بازمانده از تحصیل را برطرف کرده و آنها را به مدرسه برگردانیم." وی افزود:" این برنامه در سال های گذشته هم اجرا می شد، ولی از سال گذشته با جدیت پیگیریمی شود.
- ناصری مدیر کل آموزش و پرورش استان اردبیل هم گفت: " در آستانه بازگشایی مدارس، کودکان بازمانده از تحصیل در این استان شناسایی می شوند." وی در ادامه چنین اظهار نظر کرد: " افراد بازمانده از تحصیل در قالب طرح انسداد مبادی بی سوادی تحت پوشش هستند و حتی در برخی مواقع در صورتی که اولیا از تحصیل دانش آموز ممانعت کنند، با آن ها برخورد می شود."!! که البته این آقا معلوم نکرده است که عبارت دهان پرکن "طرح انسدادیمبادی بی سوادی" به چه سیاست ها و برنامه هایی اطلاق می شود و چگونه عوامل ترک تحصیل دانش آموزان که همانا چیزی جزبیکاری و فقر نیست برطرف شده اند؟
در همین رابطه جالب تر از همه اظهار نظرمهدی حاجتی مدیرکلآموزش و پرورش استان گیلان است که به کلی صورت مسئله را پاک کرده وگفته است که:" در هیچ جای استان گیلان دانش‌آموز بازمانده از تحصیل نداریم" ؟!!
در این میان نمایش های بغایت ریاکارانه و مضحکی چون "جشن نیکوکاری" و برنامه هایی از این دست، با فریبکاری و برپا کردن بساط خیمه شب بازی، تلاش می کنند تا با دامن زدن به عواطف و احساسات "انسان دوستانه" مردم مشکل ادامه تحصیل دانش آموزان را صرفا به نداشتن کیف و کتاب و دفتر محدود نموده، از مسائل و موانع پایه ای و بنیادی تحصیل دانش آموزان، یعنی وجود فقر و بیکاری روز افزون در بین خانواده های کارگری و توده های مردم محروم و زحمتکش دور نمایند.
وضعیت تحصیلی کودکان افغانی مقیم ایران به مراتب از وضعیتکودکان ایرانی بدتر است. چرا که علاوه بر مشکلات مالی و معیشتی، آنها برای ادامه تحصیل با مشکلات اجتماعی بزرگی نیز رو به رو هستند. تعداد کودکان فاقد شناسنامه در ایران یک میلیون و صد هزار نفر است. این تعداد به دلایل مختلف از جمله نداشتن اقامت قانونی و یا داشتن مادر ایرانی و پدرخارجی از داشتن شناسنامه و در نتیجهاز حقوق اجتماعی از جمله حق تحصیل محرومند. هرچند اخیراحکیم زاده معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش در خصوص این کودکان اعلام کرده که:"والدین تمام کودکان فاقد شناسنامه که اوراق هویتی ندارند می‌توانند به فرمانداری‌ها مراجعه کنند و بر اساس خود اظهاری، کارت حمایت تحصیلی دریافت کنند و تمام مدارس موظف هستند با ارائه کارت حمایت تحصیلی،دانش‌آموزان را ثبت‌نام کنند" اما مشخص نیست عملا این مسئله تا چه حد اجرایی شود و در صورت ثبت نام، آیا این کودکان فاقد شناسنامه، مدرک تحصیلی مربوط به آن پایه را دریافت خواهند کرد یا نه؟
آنچه مسلم است این است که مشکلات اقتصادی و اجتماعی موجود در جامعه منجر به ترک تحصیل میلیون ها دانش آموز و دانشجو شده است و این آمار روز به روز در حال افزایش است که البته نتیجه ایجز تأمین هرچه بیشتر نیروی کار ارزان برای بازار سرمایه ندارد. بازاری که آغوش خود را به روی سرمایه جهانی گشوده و قرار است نیروی کار ارزان و کم توقعی برای این بازار فراهم نماید.
تحصیل رایگان و برخورداری از بازی و شادی و آموزش حق همه کودکان است. حقی که دنیای وارونه نظام سرمایه داری از اکثریت آنها گرفته است. این "فیل بی اخلاق" برای حفظ خود و کسب حداکثر سود، حقوق همه انسان ها و از جمله کودکان را برای زندگیکردن لگدمال می کند. بدیهی است که هر نوع تلاش برای بهبود وضعیت زندگی کارگران وفرزندان شان، از طریق تشکل یابی و اعتراض به بیکارسازی ها و اخراج ها؛ اعتراض به دستمزدهایناچیز و یا دستمزدهای معوقه صورت می گیرد. اما حاکمیت ناتوان از پاسخ به مطالبات زحمتکشان مزدبگیر، جنبش اعتراضی موجود رااقدام علیه امنیت سرمایه می داند و پاسخی جز سرکوب با گاز اشک آور و باتوم و یا بازداشت و زندان ندارد.

۳۱/٦/۹٦

***************

شهرداری املش و بازی با سرنوشت کارگران

بر اساس خبرها، "بابک ریحانی" شهردار املش در استان گیلان که در یک سال گذشته موقعیت متزلزلی در شهرداری این شهر داشته، با هدف جلب افکار عمومی در جهت منافع خود دست به یک سریسیاست های عوام فریبانه زده و در همین راستا، تعدادی نیرو را از طریق قرارداد یک ساله و قول استخدام بعد از یک سال، جذب شهرداری املش نموده است. اما این افراد که هم اکنون تعدادشان ۳۲ نفر است، بعد از گذشت یک سال نه تنها استخدام نشده اند؛ بلکه این کارکنان و بقیه کارکنان شهرداری املش (که بخشی به صورت قرارداد موقت و یا شرکتی و بخشی نیز پرسنل رسمی می باشند)، درگیر مشکلات زیر می باشند:
۱ - تعدادی از کارکنان در چهار ماه اخیر هیچ حقوقی دریافت نکرده اند.
۲ - عده ای بین ۱۵ تا ۲۰ ماه اضافه کاری طلب دارند.
۳- نیروهای قرارداد موقت و رسمی نیز دو ماه حقوق و۱۷ ماه اضافه کار طلب دارند.
۴- نیروهای شرکتی، تنها نصف مبلغ عیدی سال جاری را دریافتکرده اند.
صاحبان سرمایه و حامیان آن، چه در بخش خصوصی و چه در سازمان های دولتی، هدفی جز منافع خود دنبال نمی کنند و برای حفظ موقعیت و کسب منافع مستقیم و غیر مستقیم خود از هر روشی که برایشان امکان پذیر باشد، استفاده می کنند. اما در مقابل کارگران و فرودستان راهی جز متشکل شدن و اتکا به نیروی خویش ندارند. تنها در این صورت است که می توانند در مقابل سرمایه داران و همه ارگان ها و نهادهایی عریض و طویلی که برای به بردگی کشیدن آنها و تعرض به سفره خالی شان، ایجاد شده، ایستاده گی کنند. چاره ما کارگران اتحاد و همبستگی و ایجاد تشکل های مستقل کارگری است.

۲۷/۰٦/۹٦

***************

امید شجاعی هم از میان ما رفت

با خبر شدیم که روز گذشته، ساعت ۷ عصر، شنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹٦، پیکر امید شجاعی فعالکارگری و از اعضای پیشین کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری سقز، باحضور صدها نفر از مردم و فعالین کارگری، درروستای "مولان آباد"به خاک سپرده شد.
زنده یاد امید شجاعی درساعت سه و نیم بامداد روز شنبه بر اثر واژگون شدن اتومبیل اشدرروستای "توراخ تپه " جاده مریوان - سقز، متاسفانه جان خود را از دست می دهد.
ما اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری جان باختن امید شجاعی، اینرفیق عزیزمان را به خانواده و دیگر بستگان و دوستان ایشان تسلیت می گوییم. یاد و خاطره اشبرای همه ما ماندگار و عزیر است.

۱۹ شهریور ۱۳۹٦

***************

برگزاری تجمع اعتراضی بر مزار "مصلح حسینی" کارگر سنندجی

همان طوری که در روزهای اخیر در خبرها آمده بود، دو نفر کارگر ساختمانی در یک ساختمان مسکونی در حال ساخت واقع در محله نبوت سنندج در حال استراحت بودند که این ساختمان توسط عوامل شهرداری به آتش کشیده شده و آنها زنده در آتش سوختند. در این فاجعه تلخ، متاسفانه پس از چند روز، مصلح حسینی در بیمارستان تبریز بر اثر شدت سوختگی جان خود را از دست می دهد و برادر دیگر به نام " ناصح " از ناحیه پا و سر دچار سوختگی شده است.
این جنایت در میان توده های کارگر و زحمتکش و فعالین کارگری و مدنی و گروه های کوهنوردی سنندج، بازتاب گسترده ی به دنبال داشت و خشم عمومی را بر انگیخت. در پی آن مردم و فعالین تصمیم گرفتند که در مقابل شهرداری سنندج تجمع اعتراضی بر پا کنند و این جنایت مامورین شهرداری را محکوم کنند و خواهان مجازات عامرین و عاملین این جنایت شوند. اما نیروهای امنیتی با محاصره خیابان های منتهی به شهرداری از ورود معترضین جلوگیری کردند و حتی از تجمع دو و سه نفره جلوگیری می کردند. اما تمام این شرایط امنیتی نتوانست مانع از تجمع کارگران و فعالین کارگری شود و آنها ظهر روز چهارشنبه در بهشت محمدی تجمع کردند.
بر اساس خبر دریافتی، روز چهارشنبه هشتم شهریور، جمعی از کارگران و فعالین کارگری و گروهای کوهنوردی شهر سنندج در بهشت محمدی و بر مزار این کارگر جان باخته که توسط عوامل شهرداری زنده در آتش سوخت، تجمع نمودند. تجمع کننده گان با در دست داشتن پوسترهایی و با شعار " شهرداری عامل مرگ کارگران " و "عاملان این جنایت باید محاکمه شوند "، مراتب نفرت و انزجار خود را از این عمل جنایتکارانه ابراز داشتند. در ادامه یکی از فعالین کارگری طی سخنانی از طرف کارگران و فعالین کارگری و گروهای کوهنوردی، ضمن ابراز همدردی و تسلیت به خانواده این عزیز جانباخته، شهرداری را مسبب این جنایت معرفی کرد. از سوی دیگر نیروهای امنیتی که در محل برگزاری حضور داشتند، با حمله به حاضرین تمام پوسترها را از آنان گرفته و پاره کردند. در پایان این تجمع، دهها نفر از فعالین کارگری تشکر و قدردانی نمودند.

۹ شهریور ۱۳۹٦

***************

کولبر ها ایستاده می‌میرند!

🔹در کردستان براساس گزارش ها سن کولبران و یا کاسبکاران مرزی از ۱۰ تا ۸۰ سال است. کولبران در هوای کوهستانی مرزهای غربی کشور باید بار بر دوش بگذارند؛ از این‌سوی مرز به آن‌سوی مرز؛ مرزهایی که درآمد میلیاردی دارند. کودکان و زنان زیر بار حمل کالاهای سنگینی که باید از کوهها بالا ببرند زود پیر می شوند و اگر هم بخت یار آنها باشد و از تیر مامور مرزی جان سالم بدر ببرند، ممکن است کنار سنگی و میان راه در پیچ و خم کوره راههای کوهستانی، زیر بار سنگینی که به کول گرفته اند، آخرین نفس را بکشند. کولبرانی که کشته می شوند فقط کسانی نیستند که روی نوار مرزی مثلا ایران و عراق کشته می شوند، بسیاری از این ها داخل مرزهای ایران کشته می شوند.قصه تلخی است زندگی و مرگ کولبرها.
🔹 کولبران بخشی از طبقه کارگر در جامعه سرمایه داری هستندکه در سخت ترین شرایط، نیروی کارشان را برای امرار معاش به فروش می رسانند. این بخش از کارگران حتی از حداقل های برسمیت شناخته و قانونی که حاکمان سرمایه به نام " قانون کار" برای به بردگی کشاندن اکثریت تولیدگران جامعه تدوین کرده اند، نیز محروم هستند.
🔹کولبران به عنوان بخشی از کارگران زحمتکش جامعه نیاز به حمایت، پشتیبانی و اعلام همبستگی همه ما دارند. این زحمتکشان بیدفاع و بدون سلاح را نباید به گلوله بست. هر انسان شریف و آزاده ای باید به شعار " نه به کشتار کولبران " بپیوندد. خواست فوری " کار یا بیمه بیکاری برای بیکاران " باید شامل کولبران نیز گردد.
🔹 مناسبات سرمایه سالار حاکم بر جهان، عامل و بانی تمام مصائب و رنج بشریت در جامعه کنونی است. امروز سرمایه داری در قرن بیست و یکم با نابرابری، فقر و گرسنگی، جنگ و تروریسم و نظامی گری، نسل کشی و کشتارهای قومی و مذهبی، بیکاری و سیه روزی و مبارزه برای امرار معاش،... ساکنان کره زمین را به لبه پرتگاه کشانده است. راه برون رفت نهایی از این شرایط فلاکت بار، پایان دادن به سیطره سرمایه به کار و جان و مال انسان امروز است.

شهریور۱۳۹٦

***************

گزارشی از تجمع امروز در اعتراض به زندانی کردن رضا شهابی

بر اساس گزارش دریافتی صبح امروز جمعی از کارگران اتوبوسرانی واحد تهرانبه همراه شمار زیادی از دیگر کارگران، دانشجوبان و بازنشستگان، در اعتراض به زندانی کردن رضا شهابی از اعضای هیئت مدیره سندیکای واحد در مقابل مجلس تجمع کردند.
از همان ابتدای تجمع، نیروهای انتظامی می خواستند از ادامه این حرکت اعتراضی در مقابل مجلس جلوگیری کنند و می گفتند که امروز نمایندگان نیستند و باید بروید. اما شرکت کنندگان، متحدانه ایستادند و مقاومت کردند و چند بار میخواستند که شرکت کنندگان از جمله دانشجویان را دستگیر کنند که حاضرین مانع شدند و آنها را از دست مامورین بیرون می کشیدند.
اما وقتی که نیروهای انتظامی مانع از تجمع در مقابل مجلس شدند، در ادامه تجمع کنندگان به سمت مترو راهپیمایی کردند که مامورین با فشار، مانع می شدند. تجمع کنندگان با شعارهای " کارگر زندانی آزاد باید گردد" و " آزادی شهابی خواسته ماست "می خواستند به سمت سازمان برنامه و بودجه بروند که از حرکت آنها نیزجلوگیری کردند.
درگیری باعث شد که تجمع به سمت پیاده رو کشیده شود و مامورین حاضرین را ایزوله کردند و درگیری و کشمکش بین آنها و مامورین پیش آمد که در حین این تنش ها، شعارها ادامه پیدا کرد: کارگر زندانی آزاد باید گردد - کارگر، معلم اتحاد - کارگر، دانشجو اتحاد - کارگر می میرد، ذلت نمی پذیرد - آزادی شهابی خواسته فوری ماست و... در ادامه تجمع کنندگان را ناچار کردند که وارد مترو بشوند که در آنجا هم شعارها ادامه داشت و توجه جمعیت حاضر به آنها جلب شده بود.
این تجمع که در حمایت از آزادی رضا شهابی برگزار گردید، تجمعی مسالمت آمیز بود که برخورد خشن نیروی انتظامی باعث درگیری شد و آنها با حمله به تجمع کنندگان، پلاکاردها را از دست جمعیت می گرفتند و پاره می کردند. حتی یک کارگر اغذیه فروشی که در حال فیلم گرفتن بود، توسط مامورین ضرب و شتم شد و دوربین اش را توقیف کردند. این تجمع حدود یک ساعت ادامه داشت ومعترضین مانع از دستگیری شرکت کنندگان توسط مامورین شدند.

۱۴ شهریور۱۳۹٦

***************

با نور و گرمی اش مفهوم بی ریای رفاقت بود با تابناکی اش مفهوم بی فریب صداقت بود

برگزاری مراسم یکمین سال درگذشت زنده یاد عمر شاکری

امروز یکمین سال درگذشت رفیق عزیزمان زنده یاد عمر شاکری بود. او از فعالین کارگری شهر سقز و از اعضای قدیمی کمیته هماهنگی بود که سال گذشته در چنین روزی دچار ایست قلبی شد و متاسفانه برای همیشه از میان ما رفت. نام و یاد عمر شاکری برای همه ما یادآور یک رفیق صمیمی و با صداقت، خوش اخلاق و دوست داشتنی و دارای اندیشه های بزرگ است. او بخشی از مردمی بود که در کنارشان می آمد و می رفت و می زیست و از آروزها و مطالبات شان می گفت. عمر شاکری از داشتن یک زندگی شایسته، برای کارگران و مردم زحمتکش صحبت می کرد و اینکه شرط داشتن چنین زندگی ایی آگاه بودن است. به همین دلیل بود که همواره از شیوه های مختلف تلاش می کرد تا سطح آگاهی و دانش خود و اطرافیان اش را بالا ببرد.
امروز يکشنبه ٢٢ مرداد ٩٦ به مناسبت یکمین سال درگذشت زنده یاد عمر شاکری جمعی از فعالین کارگری شهرهای سقز و بوکان بر سر مزارش قبرستان " آیچی " شهر سقز حضور یافتند و یادش را گرامی داشتند. در این مراسم محمد عبدی پور پس از اعلام یک دقیقه سکوت؛ در باره زندگی کارگری عمر شاکری سخنانی ایراد کرد. در ادامه هم "عزیز سلامت " یکی دیگر از فعالین کارگرى قطعه شعری قرائت کرد. یاد و خاطره عمر شاکری گرامی و جاوادنه است.

***************

در محکومیت بازگرداندن رضا شهابی به زندان
 

  بر اساس اطلاعیه سندیکای واحد اتوبوسرانی تهران، روز چهارشنبه، هیجدهم مرداد، رضا شهابی عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با اصرار دادستانی تهران به زندان رجایی شهر بازگردانده شد. اطلاعیه اضافه می کند:
" شهابی ۲۲ خردادماه ۱۳٨۹ هنگام رانندگی با اتوبوس و جابجای مسافران توسط نیروهای امنیتی بازگشت و پس از ۱۹ ماه فشار در انفرادی ۲۰۹ اوین به شش سال حبس و پرداخت مبلغ هفت  میلیون و پانصد هزار تومان جریمه نقدی و پنج سال محرومیت از فعالیت های سندیکایی از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب محکوم گردید. "
" این کارگر زندانی عضو سندیکا که به دلیل دو مرحله عمل جراحی سنگین در ناحیه گردن و کمر با گذاردن وثیقه دویست میلیون تومانی به مرخصی آمده بودبیش از یکسال بود از سوی دادستانی تهران تهدید می شد که در صورت عدم مراجعت به زندان ملک وثیقه گذار ضبط خواهد شد و اخیرا هم دستور ضبط وثیقه صادر شده بود. اصرار دادستانی تهران برای بازگرداندن شهابی در حالی صورت می گرفت که پزشکی قانونی با مرخصی پزشکی باقیمانده حبس ایشان موافقت کرده بود. "
اما رضا شهابی کیست و چرا باید به زندان بازگردانده شود؟ رضا کارگر آگاهی است که به همراه جمعی از همکاران اش و با اراده و نیروی صدها کارگر دیگر در سال ۱۳٨۴، برای دفاع و مطالبه خواسته های خود، در "سندیکای واحد تهران" متشکل شدند. این قدم مهمی در این دوره مبارزاتی طبقه کارگر بود و مورد حمایت گسترده قرار گرفت. اما سازمان یابی این بخش از کارگران، برای سرمایه داری ایران و نهادهای مختلف حکومتی اش، پذیرفتنی نبود. به این خاطر از همان ابتدای فعالیت سندیکای واحد، با روش های مختلف به این تشکل نو پا هجوم آوردند؛ از دستگیری های شبانه اعضاء و پرونده سازی های بیشمار امنیتی بر علیه آنها گرفته تا هجوم عناصر خانه کارگر به دفتر سندیکا.
جرم رضا شهابی مانند دیگر کارگران و فعالین کارگری که در سال های اخیر بازداشت و زندانی شده اند، چیزی جز دفاع از مطالبات و حقوق پایمال شده آنها نیست. رضا همواره در مقابل تعرض صاحبان ثروت و قدرت به کار و معیشت کارگران و تحمیل ریاضت کشی به آنها، تلاش کرده که در کنارشان باشد و آنها را تنها نگذارد.جرم رضا شهابی دفاع از متشکل شدن کارگران و تقویت روحیه خودباوری در آنها و اتکاء به نیروی خودشان است.
البته این فقط رضا شهابی این کارگر زحمتکش و فعال کارگری نیست که روز چهارشنبه زندانی شد؛ در هفته های اخیر اسماعیل عبدی از اعضای هیئت مدیره کانون صنفی معلمان تهران و محسن عمرانی از فعالین معلمان بوشهر با اتمام مرخصی به زندان باز گردانده شدند. علاوه بر این، رضا مسلمی از اعضای کانون صنفی معلمان همدان به خاطر فعالیت های اش به یک سال حبس تعلیقی محکوم شده است. این معلمان دلسوز که در سال های اخیر همیشه در صف مقدم اعتراض های معلمان ایران برای مطالبات شان بوده اند، به جای حضور در کلاس درس دانش آموزان، امروز محکوم به زندان شده اند.
از سوی دیگر در روزهای گذشته دهها نفر از کارگران معترض مجتمع نیشکر هفت تپه به دادگستری شوش احضار و پس از بازجویی با قرار وثیقه آزاد شدند. این کارگران در اعتراض به بی حقوقی شرایط کار و وضعیت سخت معیشت خود، دست به اعتصاب زده و تجمع کرده بودند. رضا شهابی، اسماعیل عبدی، محسن عمرانی، رضا مسلمی و کارگران نیشکر هفت تپه و بسیاری دیگر از کارگران و معلمان، بازداشت و محاکمه و زندانی می شوند تا از این طریق جنبش مطالباتی و اعتراضی مزدبگیران را به سکوت و سکون وا دارند.
در چنین شرایطی حمایت و پشتیبانی همه مزدبگیران از کارگران و معلمانی که زندانی می شوند، امری ضروری و فوری است. با همبستگی و اتحاد خود، خواستار منع تعقیب قضایی و آزادی بدون قید و شرط همه کارگران و معلمان در بند شویم.
ما محکومیت و زندانی کردن اسماعیل عبدی، محسن عمرانی و رضا مسلمی از فعالین کانون صنفی معلمان و رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای واحد تهران و بازداشت و احضار جمع زیادی از کارگران نیشکر هفت تپه را محکوم می کنیم و خواستار آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم. جای هیچ کارگر و معلمی و هیچ انسانی آزاد اندیشی در زندان نیست. هیچکس را نباید به خاطر فکر وعقیده و باورهای سیاسی و یا صنفی اش محاکمه و به بند کشید.  

۲۰ مرداد ۱۳۹٦

***************

مرگ کارگر کارخانه داروسازی بهداشت کار رشت درحین کار
 

   غروب روزسوم مرداد ماه، یکی از کارگران کارخانه بهداشت کار رشت، هنگامی که درپایان شیفت کاری و در ساعت اضافه کاری مشغول نظافت و شستشوی خطوط تولید بوده، دچار مسمومیت دارویی می شود. دو نفر دیگر از کارگران هنگامی که متوجه بدحالی همکارشان می شوند، برای نجات او اقدام نموده و وارد محوطه مربوطه شده که آنها نیز دچار مسمومیت دارویی شدید، گردیده اند. این سه نفر توسط آتش نشانی از آن مکان خارج و به بیمارستان منتقل می شوند، اما متاسفانه یکی از کارگران به علت شدت مسمومیت دارویی جان خود را ازدست می دهد. "مهدی بذرکار"، کارگری که جان خود را در اثر این حادثه ازدست داد، تنها ۳۴ سال سنداشت. مسلما" مهدی بذرکار اولین قربانی حوادثی از این دست نبوده و آخرین آن نیزنخواهد بود و روزی نیست که ما خبری از مجروح و مصدوم شدن یا مرگ کارگران بر اثر حوادث کاری را نشنویم.
بدیهی است مسئولیت مستقیم این حادثه و حوادثی از این دست به عهده کارفرما و سرمایه داران و مدیریت شرکت می باشد. چرا که همه کارخانه ها و بخصوص شرکت های داروسازی که با مواد دارویی و شیمیایی خطرناک سر و کاردارند، می بایست در درجه اول ایمنی کارگران را چه از نظر ایمن سازی خطوط تولید و تهویه هوا و تهیه ماسک و لباس ایمنی و چه از لحاظ آموزش کارگران، تامین نمایند. کمیته های بهداشت و ایمنی موجود که در حال حاضر در کارخانه ها مسئولیت بهداشت و ایمنی کارگران را به عهده دارند، کمیته هایی فرمالیته و تحت فرمان کارفرمایان می باشند. مسئولیت نظارت بر ایمنی کار، تنها ازنمایندگان واقعی و منتخب کارگران بر می آید و تنها آنان می توانند دلسوزانه بهاین امر مهم کمک کنند.
لازم به توضیح است شرکت داروسازی بهداشت کار، واقع در شهر صنعتی رشت، از شرکت های بسیار سود آوراست که علاوه بر تولید مواد اولیه داروسازی، به تولید شیر خشک نوزاد تحت لیسانس شرکت فاسبل بلژیک نیز مشغول است.

هفتم مرداد ۹٦

***************

گزارش دریافتی: بازهم بدقولی کارفرما؛

بازهم اعتراض درنیشکر هفت تپه / نبرد برای حق ادامه دارد
 

  به خاطر معوقات فراوان پرسنل و بازنشسته ها و پیمانکاران، باید تعجب کرد که اگر روزی در این شرکت اعتراض، اعتصاب یا توقیف اموال و غیره در کار نباشد.
صبح امروز نیز طبق معمول تجمع اعتراضی صورت گرفت. درحالی که چند روزپیش اعلام شد که مشکل پرداخت ۴ درصد سهم کارفرما به تامین اجتماعی تعداد۳۴۱ نفر بازنشسته های اسفند ماه حل شده است و قائم مقام شرکت به همراه مدیره کارخانه و مسئول حسابداری با دردست داشتن یک نامه چند خطی با چهره ای خندان و گرفتن عکس سلفی اعلام کردند که مشکل این کارگران بلاتکلیف را حل کردند. کارگران بازنشسته نیز با خیالی راحت دست از اعتصابات روزانه کشیدند.
اما پس از چند روز و مراجعه این کارگران به تامین اجتماعی جهت پیگیری پایان کار خود، متوجه شدند که ۴ درصد ۱۶۰ نفر از۳۴۱ نفر واریز نشده است. این بد عهدی مجدد کارفرما به کرار در ۱۵ ماه گذشته اتفاق افتاده است. این افراد جهت پیگیری به شرکت مراجعه کردند. چون قائم مقام شرکت از دادن قول های سرخرمنی حنایش دیگر رنگ ندارد و کارگران به صحبت های ایشان اعتقاد ندارند.
مدتی است مدیر کارخانه فرشید مومن غریب به همراه مسئول حراست عباسخنیفر که بازنشسته نیروهای مسلح و دو شغله محسوب می شود و به دلیل بیتوجهی سازمان بازرسی مشغول به کار است و این روزها طرف مذاکره  افرادناراضی قرارمی گیرند. مسئول حراست در حالی در این منصب غیر قانونیقرار دارد که این روزها نهایت برخورد را با کارگرانی داشته که بدنبال حقوق قانونیو معوق خود هستند و اگر منصفانه و قانونی موضوع بررسی شود، کسی بایدممنوع الورود به شرکت شود که برخلاف مصوبه مجلس از دو محل حقوق دریافت میکند. زمانی که کارگران به دفاع از حقوق حداقلی یک میلیونی معوق و مزایایبر حق خود به ناچار اقدام به تجمع اعتراضی  می کنند، این موضوع را اغتشاشدانسته و بر خلاف قانون مانع ورود این افراد به شرکت می شود.
چرا و طبق چه قانونی کارگران باید از داشتن حتی یک شغل با حقوق حداقلی ومعوق محروم شوند و کسی مانع رسیدن آنها به حقوق شان شود که خود از دو محل حقوق می گیرد.!!!؟
هنوزحقوق اردیبهشت شاغلین این شرکت پرداخت نشده و کارگران تا سه شنبه به کارفرما درخصوص پرداخت حقوق خود مهلت داده اند. تنها امید کارگران بیداری مسئولین منطقه ازخواب زمستانی است.

***************

هشدار در باره یک توطئه ضد کارگری دیگر!
 

  بسیار دیده شده که بخشنامه ها و دستورالعمل هایی که اساسا" مغایر با قانون کارهستند، توسط اداره کار یا سازمان تامین اجتماعی برای مدتی در یک یا چند شهرصادر می گردند و بی سرو صدا به مرحله اجرا در می آیند. بعد از اینکه مدتی از اجرای این بخشنامه ها گذشت و به اصطلاح جا افتاد، به آن ها صورت قانونی داده شده و به تصویب می رسند. (بخشنامه غیرقانونی عدم رسیدگی به شکایات کارگران مشمول خدمت نظام وظیفه و همچنین اجرای غیرقانونی طرح کارورزی در بعضی ازشهرها با هدف بیگاری کشیدن از فارغ التحصیلان دانشگاهی، نمونه هایی از این دست می باشند.) بدتر از آن اینکه، مشاهده شده حتی بدون وجود همان دستورالعمل و آیین نامه خلاف قانون و با استفاده از ناآگاهی کارگران نسبت به حقوق قانونی خودشان، چنین اقدامات ضد کارگری صورت گرفته است. توطئه جدیدی که درحال شکل گیری است، مربوط به مسئله اثبات سوابق کاری و اشتغال کارگر در مراکز کاری، در صورت بروز اختلاف میان کارگر و کارفرما می باشد که اخیرا" در بعضی از مراکز اداره کار به جریان افتاده است.
می دانیم اولین شرط برای اینکه کارگر تحت پوشش قانون کار قرار گیرد و از مزایای موجود درآن استفاده کند، این است که بتواند اثبات نماید که در یکی از مراکز کار (شرکتی یا کارگاهی و یا ...)، اشتغال داشته و در رابطه کارگری ـ کارفرمایی بوده است. یعنی می بایست بتواند ادعای خود را مبنی براشتغال و میزان سابقه کار در شرکت مفروض اثبات کند. این موضوع در قانون کار به این صورت بیان گردیده است:
ماده ٨٧ آیین دادرسی کار- "ارائه دلایل و مدارک دال بر وجود رابطه کاری فیمابین طرفین ومیزان مزد و مزایای بالاتر از حداقل قانونی و میزان سابقه کار در کارگاه* به عهده کارگر وارائه دلایل و مدارک دال بر تایید حقوق مذکور و یا عدم شمول مقررات قانون کار به روابط طرفین به عهده کارفرما است.".
ماده ٨٢ آیین دادرسی کار- "ادله اثبات دعوا در مراجع حل اختلاف کار به ترتیب شامل اقرار، اسناد و امارات است. گواهی خواهان می تواند با رعایت شرایط، اماره محسوب شود."
ماده ٨۹ آیین دادرسی کار- "مرجع رسیدگی کننده می تواند به تشخیص خود یا به درخواست هریک از طرفین دعوا، قرار تحقیق محلی صادر نماید."
ماده ۹۴ آیین دادرسی کار- "تحقیق کننده با مراجعه به محل کار و درصورت لزوم سایر محل های مرتبط و با استماع اظهارات و اطلاعات افرادی که از سوی طرفین معرفی می شوند یا افرادی که خود تشخیص می دهد و با بررسی مدارک و دفاتری که بتواند در امر تحقیق موثر واقع شوند در مورد موضوعات مذکور در قرار صادره مرجع، بررسی لازم را به عمل آورده و تحقیقات انجام شده را با ذکر منابع وافراد مورد مراجعه به طور کتبی به مرجع گزارش می نماید."
به زبان ساده تر در صورت بروز اختلاف میان کارگر و کارفرما، کارگر برای احقاق حقوق خود می بایست یا با استفاده از اسناد و مدارکی از قبیل فیش حقوقی، برگه مرخصی، دفترچه بیمه، کارت حضور و غیاب و ... و یا اقرار کارفرما و یا از طریق اماره به معنای بررسی و تحقیق، اشتغال خود را در کارگاه اثبات نماید.
طبق ماده ٨٢ قانون کار، کارگر می تواند از اداره کار درخواست بررسی کارشناسانه بنماید. یعنی تقاضا کند که کارشناس اداره کار به محل اعزام و از راه های مختلف از قبیل گواهی شاهدان یا همکاران، تحقیقات محلی وغیره، اشتغال کارگر در آن واحد کاری را تایید نماید.
اخیرا" مشاهده شده که هنگام مراجعه کارگر به اداره کار جهت اعزام کارشناس، اعلام گردیده که طبق یک دستورالعمل جدید؟!! از این به بعد کارشناسی از طرف اداره کار جهت تحقیقات محلی در زمینه اثبات اشتغال و سابقه کار کارگر اعزام نخواهد شد و کارگر ملزم است تنها از طریق مدارک و مستندات معتبر ادعای خود را ثابت نماید! 
بر همگان آشکار است که با توجه به عدم دسترسی کارگران به مدارکی از قبیل لیست حقوقی و مدارک حضور و غیاب و غیره، عملا" چنین چیزی امکان پذیر نبوده و کارگر در صورت اختلاف با کارفرما، در یکی از مهمترین مسائل مرتبط با احقاق حقوق خود، خلع سلاح می شود. همانطور که دیدیم طبق ماده ٨٢ در صورتی که کارگر امکان دسترسی به اسناد و مدارک جهت اثبات سابقه کار را نداشته باشد، می تواند از اداره کار درخواست اعزام کارشناس نماید تا از طریق افرادی که توسط کارگر به وی معرفی گردیده و یا سایر گواهان، موضوع مورد ادعای خود را در ارتباط با اشتغال اثبات نماید.
در مورد میزان اهمیت این توطئه که در خفا در جریان است باید گفت درواقع عدم احراز سابقه کاری وعدم اثبات وجود رابطه کارگری ـ کارفرمایی، به معنای از بین رفتن کلیه حقوق قانونی کارگر و مشابه اهمیت عدم اثبات رابطه فرزندی در مسئله ارث استکه بدون اثبات چنین رابطه ای اساسا" مسئله ارث منتفی می باشد.
با توجه به میزان اهمیت این توطئه و عواقب عظیمی که می تواند دامنگیر کارگران سازد، تنها راه مقابله با آن این است که یکدیگر را نسبت به موضوع آگاه نماییم ودرصورتی که به چنین موردی برخورد نمودیم، به راحتی زیر بار نرویم و نشان دهیم که به حقوق قانونی خود واقف هستیم. لذا ضروری است در صورتی که هنگام مراجعه به اداره کار جهت پیگیری شکایت به چنین دستورالعملی اشاره شد، درخواست کنیم که آن دستورالعمل را به ما نشان دهند. در این صورت از دو حالت خارج نیست؛ یا اساسا" چنین دستورالعملی وجود نداشته و یا اگر وجود داشته باشد، کاملا" غیر قانونی می باشد که در هر دو حالت کارگران می بایست در این خصوص شکایتی تنظیم و پیگیرانه تمامی مراحل رسیدگی به شکایت را (حتی تا دیوان عدالت اداری) دنبال نمایند.
اطلاع رسانی و اقدام جدی ما کارگران درسطح وسیع می تواند مانع اجرای چنین توطئه های ضد کارگری گردیده و این قبیل پروژه های موذیانه و ضد کارگری را از ابتدا متوقف ساخته و آن ها را در نطفه خفه نماید.
____________

 
* هرجا در قانون کار از کارگاه نام برده شده، به معنای محل کار اعم از کارگاه، کارخانه، رستوران و یا هر محل کار دیگر می باشد. 

۲۰/۰۴/۱۳۹٦

***************

گزارش کوتاه از وضعیت زنان کارگر قالی باف شهر کامیاران
 

تا روزِ مرگ‌
فرش‌ بافت‌ و گُل‌ کاشت‌
اما هرگز
نه‌ فرشی‌ زیرِ پا داشت‌
نه‌ کسی‌
گُلی‌ بَر مَزارَش‌ گذاشت.

                          «شیرکو بیکس»  

زنان کارگر قالی باف مجبور هستند در کنار کارهای منزل، ساعت ها وقت خود راصرف قالی بافتن کنند تا شاید بتوانند لقمه نانی بر روی سفره خانواده بیاورند. این یکی از شکل های استثمار است که امروزه به وضوح دیده می شود. این کارگران بعد از ماه ها گره زدن و قالی بافتن دستمزدی دریافت می کنند که نه تنها نمی توانند با آن نیازهای اولیه زندگی خود را تامین کنند، بلکه دچار انواع بیماری ها از قبیل کمر درد و مشکلات بینایی و غیره می شوند. زندگی این کارگران اکثرن در یک سطح و به یک شیوه است. قالی باف های زیادی مشغول گره زدن و خلق قالی ها و تابلو فرش های زیبایی هستند، اما فقط تعداد مشخصی از آنها بصورت شغل اول به آن می پردازند.
هرچند که مردها نیز به این کار مشغول هستند، اما تعدادی از زن های قالی بافب صورت پاره وقت فرش می بافند و همزمان کار منزل را نیز انجام می دهند. ساعت کار مشخصی ندارند و وقتی که کار منزل و بچه داری به آنها مجال بدهد به سراغ دار قالی می روند. بصورت نسبی اگر کسی ٨ ساعت در روز کار کند، با فروش قالی اش ماهی ٨۰۰ هزار تومان بدست می آورد. (البته این مبلغ متناسب باکیفیت کار و سرعت عمل کارگران فرش باف متغییر است.)
فرش بافها می توانند با پرداخت ماهیانه ٧۰ هزار تومان خودشان را بیمه کنند. اکثریت آنها از بخش فقیر و زحمتکش جامعه هستند که برای گذراندن امورات زندگی پر از مصیبت شان به اجبار و یا بصورت پاره وقت یا تمام وقت مشغول قالی بافتن هستند.
ادامه این گزارش را از زبان " سارا " یکی از این کارگران قالی باف بخوانید:
" نوزده سال داشتم که در یکی از شب های سرد زمستانی پسری بیست و هشت ساله همراه با خانواده ای که هیچ آشنایی قبلی با هم نداشتیم، برای خواستگاری من آمده بودند.الان پنج سال است که زندگی مشترک را با فواد شروع کرده ایم و حاصل این زندگی دختر چهار ساله ام پریا است. در همان اوایل زندگی مشترک، یعنی چهار سال پیش به ناچار شغلی را شروع کردم که بسیار طاقت فرسا است و دست مزد بسیار پایینی هم برای این کار دریافت می کنم. شاید شما تجربه قالی بافتن را نداشته باشید، اما تصور کنید ساعتها پای دارِ قالی بنشینید، گره بزنید و قالی ببافید، سر زانوها، کمر، گردن و تمام ستون فقرات انسان انگار زیر فشار چند تن وزن قرار می گیرد.
فاطمه یکی از آشناهای مان است که در این کار خیلی ماهر است و بیشترتجربیات اش را در اختیارم گذاشته است. او کارگر قالی بافی بود که نزدیک به پانزده سال از عمر خود را به صورت متوالی مشغول و صرف این کار کرد. امامتاسفانه الان مدت دو سال است که دیگر توان قالی بافتن را ندارد و از شدت زانو درد به سختی می تواند کارهای شخصی خود را هم انجام دهد. فاطمه بعد ازمراجعه به پزشک متوجه می شود که دلیل زانو دردش، همان پانزده سال نشستن پایدارِ قالی بوده است. متاسفانه فاطمه بدلیل فقر شدید نتوانسته خود را بیمه کند وتحت پوشش هیچ نوع بیمه ای نیست و کل هزینه های درمانی را هم باید خود پرداخت کند.
از چهار سال پیش که قالی بافی را یاد گرفتم هر چند وقت یکبار، قالی با طرح واندازه های متفاوتی را از نمایندگی های شهر کامیاران می گیرم و بعد از اتمامآن، دستمزدی دریافت می کنم. الان هم این تابلو فرشی که می بینید، چند ده گره به اتمام آن باقی مانده است؛ اندازه ۱ در ۱/۵ متر دارد. اما این مدت به دلایلی نتوانستم در وقت معمول که چهار ماه است آن را تکمیل کنم و تقریبا هشت ماه استکه هنوز چند گره به اتمام آن باقی مانده است. برای چنین تابلو فرشی بعد از چند ماه زحمت کشیدن تنها ۴۴۰۰۰۰ تومان دستمزد می گیرم.
شوهرم کارگر نانوایی است. فواد هر روز کله سحر به نانوایی می رود و تا ساعت ۲ بعد از ظهر مشغول پختن نان است. کارگر نانوایی هم تکلیف اش مشخص است، باید روبروی گرمای کوره، سرخ شود تا شاید روزی ۲۵ هزار تومان پول بدست بیاورد. ازچین های پیشانی فواد که بیشتر اوقات از فرط خستگی نهار نخورده خوابش میبرد، می توان هزار درد و رنج را احساس کرد. من و فواد دو نفری با هزار تقلا و کارطاقت فرسا زندگی بخور و نمیری  را فراهم کرده ایم. تنها امید به آینده است که زندگی ما را به هم بسط داده است. فقر، نه فکری و نه وقتی برای توجه کردن بهم دیگر را برای مان باقی نگذاشته است. آخر هر ماه چیزی که گیرمان می آید، درد و رنجی است که هر روز با آن دست و پنجه نرم می کنیم. چندی پیش برای اینکه بتوانم خودم نخ قالی بافی را بخرم تا شاید پول بیشتری گیرم بیاید، مدرک قالی بافی را گرفتم و از طریق این مدرک اقدام و درخواست وام قالی بافی را دادیم. اما در جواب گفتند که اگر سرپرست خانواده باشی یاشوهرت علیل باشد ۵ میلیون تومان وام بهت تعلق می گیرد. من هم خوشبختانه این شرایط را نداشتم!
چند مدت پیش هم بعد از یک ماه پرس و جو، توانستیم سری به دفتر آقای علوی نماینده مجلس استان کردستان بزنیم که شاید بتوانیم از طریق ادارات کمک مالی یا معرفی نامه ای برای یکی از بانک ها بنویسد تا شاید شرایط دریافت وام را هموارتر کند. منشی دفتر که هدف از آمدن ما را متوجه شده بود، می گفت که شما برای دریافت وام می توانید به بانک قرض الحسنه مهر ایران مراجعه و حسابی باز کنید و بعد از چهار ماه به اندازه پولی که توی حساب تان هست میتوانید وام دریافت کنید! در شرایطی که ما یک شاهی هم ته جیب مان نداشتیم، راهنمایی خنده داری بود. خیلی خنده دار، اما مگر می شد توی این شرایط با دل پر و جیب خالی خندید!
بعد از چند دقیقه نشستن، منشی ما را به سمت در راهنمایی نمود و ما هم بدون هیچ اتلاف وقتی زود وارد اتاق شدیم. آقای علوی بعد از امیدوار و دلگرم کردن ما، معرفی نامه ای برای بانک مهر امام رضا نوشت و ما هم با خوشحالی به کامیاران برگشتیم و نامه را تسلیم این بانک معرفی شده کردیم. اما در جواب گفتند: بودجه نداریم تازه اگر بودجه داشته باشیم باید سرپرست خانواده باشی. "بازهمان داستان قدیمی".
خلاصه شرایط زندگی هر روز دشوارتر و رو به زوال است، صاحب خانه صدایش درآمده که اگر اجاره خانه را سر وقت پرداخت نکنیم، باید خانه را تخلیه کنید. هربار شرایط کاری و زندگی را برای کارفرما توضیح می دهیم که شاید دستمزدمان را بیشتر کند، اما جواب بدرد بخوری نمی شنویم.
از الان معلوم است که آینده ای مثل فاطمه دارم. من هم بدلیل ناتوانی در پرداخت پول بیمه، تحت پوشش هیچ بیمه ای نیستم. کمر درد شدید امان ام را بریده ومدت یک سال است که چشم ام ضعیف شده است به حدی که برای خودم به راحتی تشخیص داده می شود. دستمزد قالی قبلی را به صاحب خانه دادم و نتوانستم به چشم پزشک مراجعه کنم و عینک بگذارم. من برای آینده دخترم خیلی نگران هستم. واقعا که زندگی خسته کننده ای است. به احتمال قوی زندگی دخترم نیز همانند منپر از مشقت باشد.
وقتی از سارا پرسیدم که چه خواسته ای دارد، با این جمله جواب ام داد: " خواسته ام این هست که خودم و شوهرم کار مناسبی همراه با یک خانه داشته باشیم ".

تیر ۱۳۹٦
 

***************

دیدار با محمد جراحی!
 

به گزارش رسیده روز پنجشنبه ۱ تیر ۱۳۹٦ چند تن از کارگران با "محمد جراحی"، کارگر نقاش و از اعضای کمیته پیگیری دیدار کردند. محمد جراحی به تازگی در پی مشکلات جسمی در بیمارستان بستری شده و پس از انجام آزمایشات و بررسی های پزشکی، مشخص گردید که دچار ناراحتی کبد است و بایستی شیمی درمانی شود.
این کارگر مبارز، در خرداد ۱۳۹٠ به همراه زنده یاد شاهرخ زمانی دستگیر شده و پس از دادگاهی فرمایشی به پنج سال حبس تعزیری محکوم گردید. جراحی دوران زندان خود را بدون یک روز مرخصی سپری کرده و در تاریخ ۱۹ مرداد ٩۵ از زندان آزاد گردید. وی در دوران زندان دچار مشکلات جسمانی گردید و پزشکان تشخیص سرطان تیروئید دادند.
علیرغم وضعیت بد جسمانی، مقامات امنیتی از دادن مرخصی به وی خودداری کردند و پس از جراحی دوباره به زندان بازگردانده شد. بعد از آزادی مشخص شد که بخشی از داروها برای او به اشتباه تجویز شده  بود که در وخیم تر شدن اوضاع جراحی نقش داشت.
بسیاری از عوارضی که امروزه محمد جراحی از آن رنج می برد، ناشی از عدم درمان به موقع وی در دوران زندان می باشد و ارمغانی از شرایط بد زندان برای این کارگر پیشرو می باشد. با وجود اینکه بیماری به شدت وی را نحیف و لاغر نموده، اما او همچنان روحیه بالا و رزمنده ای دارد.

۳ تیر ۱۳۹٦
 

***************

گزارشی از تجمع تعدادی از اعضای تعاونی مسکن نهضت سواد آموزی سنندج

بر اساس خبر دریافتی در تاریخ٩٦/٣/٢٠ تعدادی از اعضای تعاونی مسكن نهضت سوادآموزی سنندج در جلوی درب مسجد قبا گرد هم آمدند تا نسبت به ناتمام ماندنپروژه تعاونی مسكن اعتراض کنند. این پروژه در تاریخ ٨۵/٧/٢۵ كلید خورده و هنوزتكمیل نشده و اعضاء، مسکن خود را تحویل نگرفته اند.
حاضرین در این تجمع می گویند که بیشتر از١۵میلیارد تومان پول أعضا كه پرداختكرده اند، صرف ساخت و ساز نشده و آنها خواهان حسابرسی مجدد شدند. اماهیئت مدیره به جای پاسخگویی، به اعضای تعاونی مسکن اطلاع داده كه پولپاركینگ، انباری،... را هم باید واریز كنند. این در حالی است كه واریزی هریك ازاعضا حدوداً ٦٠میلیون تومان بوده و با ٣٠میلیون تومان وأم بانکی، جمعاً نزدیك به ٩٠ میلیون می شود که بدون احتساب سود مشاركت و سود بانكی پرداخت شده و هنوزهمبه اعضا می گویند باید پول واریز كنید! درصورتی كه پروژه ۵٠٪‏ پیشرفت داشته وبدون آب و برق و گاز و آسانسور و...است. لازم به ذکر است که تعداد زیادی ازاعضامستاجر هستند و در بلاتكلیفی به سرمی برند. اعضای تعاونی مسکن پس از تجمع در جلوی مسجد قبا به سمت سایت اداریتعاونی مسكن واقع در شهرك اندیشه حركت کردند. اما با این جواب روبرو شدند كهاعضا بروند شكایت كنند و با هزینه خودشان وكیل استخدام كنند و پیگیر كارهای شانباشند!
در جریان این تجمع، اعضای این تعاونی متوجه شدند که هیئت مدیره می خواهدجواب سر بالا بدهد و مسئولیت هیچ چیز را به عهده نمی گیرد. درنهایت تصمیم براینشد كه هم چنان به اعتراض خود ادامه داده و  سه نفر از اعضای شاكی به نیابت ازدیگر اعضاء، وكیل گرفته و پیگیركارها شوند كه البته این اقدام، زمان بر می باشد.
در جریان تجمع اعضای تعاونی مسکن نهضت سوادآموزی سنندج، اعضای هیئتمدیره یكی از افراد دست نشانده خود را به میان معترضین فرستاده بود كه  شناساییشده و مورد بی توجهی اعضاء قرار گرفت و از محل دور شد.
این گزارش کوتاه سرنوشت اعضای تعاونی مسکن ای است که قرار بود با مبلغچهارده میلیون تومان صاحب خانه شوند، اما اکنون که یازده سال طول کشیده،قیمت به نود میلیون تومان رسیده است! و هنوز هم برای نصب آب، برق، گاز وساخت پارکینگ از اعضا درخواست پول می کنند!

۲۱ خرداد ۱۳۹٦
 

***************

«دست تروریست های جانی و مرتجع از سر مردم کوتاه باد»

مردم ایران روز گذشته، چهارشنبه ۱٧ خرداد ۹٦، همزمان شاهد دو حمله مسلحانه سازمان یافته و برنامه ریزی شده در دو نقطه از تهران توسط دو تیم از تروریست ها بودند. بر اساس خبرهای منتشر شده این عملیات، تاکنون ۱٧ کشته و بیش از ۴۰ نفر مجروح بر جای گذاشته است. بسیاری از جان باخته گان کسانی هستند که به دلایل مختلف برای بیان دردها و حل مشکلات شان به نمایندگان مجلس مراجعه کرده بودند. طبق گزارشات ضد و نقیضی که برخی از مقامات امنیتی اعلام کرده اند، تروریست ها نیز که تعداد آن ها در هر دو عملیات ٦ نفر بوده است، تماماً کشته شده اند. قابل توجه اینکه هنوز عملیات تروریستی به پایان نرسیده بود که جریان تا مغز استخوان فاسد و مرتجع داعش باارسال ویدئو ـ کلیپی کوتاه، از شبکه خبررسانی "اعماق"، مسئولیت عملیات را بر عهده گرفت. عملیاتی که منجر به کشته و زخمی شدن عدهای از مردم بی گناه، از باغبان گرفته تا عابرین پیاده و همچنین سه نفر ازمعلمان و فرهنگیان کشور به نام های "حسین جلالی"، "حسین بنی اردلان" و خانم "هانیه اکبریانی" گردید. فرهنگیانی که برای پیگیری مطالبات خود و همکاران شان از استان خراسان شمالی وشهرستان نور به تهران آمده بودند.
جدا از این که چنین اعمال جنایتکارانه ای را چه افراد، جریانات و یا گروه هایی انجام داده باشند، باید اذعان نمود که این قبیل اقدامات تروریستی - که به طور قطع سرنخ آن در دست دولت های هار و قدرتمند سرمایه داری جهانی و عوامل آن ها در سرتاسر دنیا قرار دارد - درنهایت مردم را آماج تهاجمات کور و ضد انسانی خویش قرار می دهد. ضمن اینکه به نوبه خود می تواند به بهانه های مختلف مورد بهره برداری و سوء استفاده حاکمان و حافظان سرمایه قرار گرفته و دست صاحبان سرمایه و عوامل آنان را برای سرکوب جنبش های اجتماعی و مبارزات حق طلبانه کارگران و قشرهای مختلف مردم باز بگذارند.
جنگ ها و عملیات تروریستی که در سال های اخیر از جانب دولت هاوگروه های واپسگرا و مرتجع در مناطق مختلف جهان به راه افتاده را بایددر زمره سیاست ها و راه حل های سرمایه جهانی و ایادی شان برای بهکجراهه کشاندن مبارزات طبقاتی کارگران و توده های محروم و کاهش بحران های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی به حساب آورد. بدیهی است که کارگران آگاهی که راه نجات خود از جهنم سرمایه را اتکا به نیروی جمعی و مبارزات مستقل و طبقاتی خویش می دانند، جنگ های ویران گر و ضد مردمی و تروریسم کور و جنایتکارانه مشتی جانی و مرتجع راتحت هر عنوان و بهانه ای محکوم نموده و آن را مانعی بزرگ بر سر راه رشد و گسترش مبارزات آزادی خواهانه و عدالت طلبانه خویش می دانند. از نظر کارگران آگاه این قبیل اقدامات نه تنها آرامش و امنیت جامعه رابه خطر می اندازند، بلکه به زیان کارگران و مبارزات حق طلبانه آنان تمام شده و به سهم خود موجبات سوء استفاده صاحبان سرمایه و دولت های حامی آنان برای اعمال سرکوب و اختناق در جامعه می گردند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، ضمن تسلیت به بستگان و بازماندگان مردمی که به ناحق جان خود را در این حادثه تروریستی و جنایتکارانه از دست داده اند؛ هرگونه عملیات جنگ طلبانه و از جمله عملیات تروریستی تهران را به شدت محکوم نموده؛ وآن را در راستای خدمت به اربابان سرمایه و دولت های ساخته و پرداخته ی آن ها می داند. و تاکید می نماید که راه کسب حقوق پایمال شده کارگران و اقشار مختلف مردم، تنها از طریق گسترش مبارزات جمعی ومتشکل آنان و با اتکا به توان و نیروی اراده خود کارگران امکان پذیرخواهد بود.

۰۳/۱٨/۱۳۹٦

***************

قصه زنده‌گی "بهاره" کارگر توت‌فرنگی چین

و گزارشی از شرایط کار زنان کارگر در مزرعه توت فرنگی در منطقه کامیاران

بهاره تقریبا" ۲۵ سال دارد. او اندامی لاغر و استخوانی دارد. روسری هم‌راه با مچ‌بند به سر و دست خود زده، یعنی موی سر و دست او کاملا" پوشیده است. اگر ازنزدیک با او هم صحبت نشوید، فکر می‌کنید که او از نظر مذهبی بسیار متعصب است؛ اما برعکس او بی‌نهایت شوخ طبع و خوش‌رو است. فرزند اول خانواده است وبه جز خودش، سه خواهر قدونیم قد دارد که کوچک‌ترین آن‌ها "شیلان" ۳ ساله است. "روناک" ٨ سال و "کیژان" ۱۱ سال دارد.
بهاره قبلا" آرایش‌گری می‌کرده. دو سال پیش خواستگاری برای اش پیدا می شود واو تمایلی به این ازدواج ندارد. اما پدر و مادرش می ‌خواستند که به اجبار شوهرش دهند. بهاره با ریختن نفت بر روی خودش، بدن اش را به آتش می کشد و بعد از یکماه دست و پنجه نرم کردن با مرگ، زنده می ماند.
درصد سوخته‌گی پیکر نحیف‌ش‌ زیاد بوده و در هنگام ترمیم، گوشت اضافه‌ی زیادی روی بدنش می ماند. به همین دلیل، بهاره دچار افسرده‌گی شدید می گردد. درچنین شرایطی او همیشه برای سه خواهرش مثل مادر است و کارهای آن‌ها را هم انجام می دهد.
پدرش بیمار است و نارحتی قلبی دارد. در جریان خودسوزی و بهبودی بهاره خیلی هم بدهکار مردم شده است. او مجبور بوده که تمام هزینه‌های بیمارستان را خود پرداخت نماید. به این خاطر جهت مداوای دخترش از افرادی، پول قرض کرده است. چندی پیش هم یکی از طلب‌کارها به خاطر عدم پرداخت پولش از پدر بهاره شکایت می‌کند و او را به زندان می‌اندازد.
نیمه های یک شب پدر را به دلیل ناراحتی قلبی از زندان به بیمارستان منتقل می ‌کنند و دخترش بهاره برای اینکه رضایت طلب‌کار را جلب کند به او قول می دهد که بدهی پدرش را پرداخت کند و او از زندان آزاد می شود.
بهاره در حال حاضر هر روز صبح ساعت شش و نیم به همراه پدر و مادر و ۱٨ نفردیگر برای چیدن توت فرنگی روانه روستاهای اطراف شهر کامیاران می ‌شوند و هرکدام در قبال ۱۰ساعت کار روزانه،۴۰ هزار تومان دستمزد می گیرند.
در طول روز و در هنگام کار، کارفرما، همیشه نظاره‌گره کارگران است تا مبادا برای استراحت چند دقیقه‌ای مکث کنند. بهاره میگوید: "صاحب کارمان همیشه به ماگوش‌زد می کند که "رعایت کنید"، البته منظورش از این حرف این است که توت فرنگی‌ها را نخورید! حتا چند نفر از زنان و دختران را به همین دلیل جواب کرده، یعنی ازکار بی‌کار کرده است. یکی از آن‌ها زنی ۴۰ ساله بود که شوهرش در هنگام راننده‌گی، تصادف کرده و ستون فقراتش آسیب دیده است و او مجبور بود که برای تامین مخارج اعضاء خانواده‌ی چهار نفره‌اش کار کند."
به دلیل بیکاری و گرانی، خانواده‌ها بدون‌استثناء همراه کودکان به این کار مشغول هستند، البته با حقوق‌های بسیار کم. در کار چیدن توت فرنگی، خبری از بیمه وجودندارد و کارگران روز مزد هستند. دستمزد مردها نسبت به زن‌ها ۱۰هزار تومان بیش‌تراست.
بهاره می‌گوید: "فاطمه زن ۴۵ ساله‌ای است که زمین‌های زیر کشت توت فرنگی رابه صورت پیمان‌کاری از مالکان زمین اجاره نموده است و به جز ما، ۲۱ نفر دیگر نیزدر روستاهای اطراف کامیاران برای او کار می کنند. فاطمه همیشه سعی می ‌کند میان کارگران رقابت ایجاد نماید و کار را به صورت کنتراتی به کارگران واگذار کند. فاطمه از هر نفری که برای چیدن توت فرنگی همراه خودش می ‌برد، تقریبا" ۱۰ هزارتومان کسر می ‌کند و اکثرا" هم دستمزدها عقب می افتد. فاطمه اکثر کارگران را اززنان و دختران و زنان مطلقه انتخاب می کند؛ به خاطر این‌که پول کم‌تری به آن‌ها می‌دهد و اگر پول‌شان را هم دیرتر بپردازد، آن‌ها زیاد اعتراض نمی کنند.
مالک اصلی زمین در ازای هر کارگر به فاطمه ۵۰ هزار تومان پول می دهد، اما فاطمه به کارگرها ۴۰ هزار تومان پرداخت می کند. خودش هم کار نمی ‌کند و مابه‌تفاوت آن، که برای هر نفر ۱۰ هزار تومان می‌شود به جیب خود می‌ریزد. او با این پول‌ها سال گذشته یک خانه خرید.
محل کار این کارگران، اکثرا" سرویس بهداشتی ندارند و کارگران به خاطر دستشویی رفتن مشکل جدی دارند. البته حوادث جاده‌ای همیشه جان آن‌ها را تهدید می ‌کند.
بهاره می ‌گوید:"تحت پوشش بهزیستی هستم، ولی پول بهزیستی کمک چندانی بهمن نمی کند و تنها ماهی ۱۰۰هزار تومان می دهند که با این مبلغ حتا نمی توانم داروهایم را تهیه کنم." او سپس ادامه می دهد: "ما زنده‌گی نمی کنیم بل‌که داریم کم کم شکنجه می ‌شویم، پدرم همیشه مادرم را به خاطر نداشتن پسر، سرزنش می ‌کند و ما چهار دختر همیشه نظاره‌گر کتک‌کاری مادرم توسط پدرم هستیم."
قسمت‌های زیادی از صورت و اندام بهاره در اثر سوخته‌گی، دارای گوشت اضافه وچین و چروک است. دیگر کسی به خواستگاری او نمی ‌آید و کابوس تنهایی مدام به سراغش می ‌آید. از آن شوخ طبعی قبل از خودسوزی ‌اش دیگر خبری نیست. کاملا" از زنده‌گی ناامید شده است و می ‌گوید تا به حال چند بار دیگر نیز به فکر خودکشی افتاده است، اما از آینده سه خواهرش می ترسد!

خرداد ۱۳۹٦

***************

کارگران بازنشسته نیشکرهفت تپه بخاطر مطالبات خود جاده بین المللی اندیمشک- اهواز رابستند!

بر اساس خبر دریافتی صبح امروز (شنبه) حدود ۵۰۰ کارگربازنشسته نیشکرهفت تپه بدلیل تاخیر و بدقولی کارفرما در انجام تعهداتش، ابتدا در مقابل دفتر مدیریت شرکت تجمع کردند که در پی این تجمع کارفرما فقط حاضربه پرداخت بخشی ازمطالبات بازنشستگان سال۹۴ و ۹۵ شد. همین موضوع باعث اعتراض بازنشستگان اسفندماه ۹۵ شد که ۳۴۱نفرهستند. این کارگران دراعتراض به سیاستهای دولت درخصوص واگذاری شرکت به بخش خصوصی ناکارآمد که توان مالی لازم جهت اداره این شرکت را ندارد از محوطه شرکت خارج واقدام به بستن جاده بین المللی اهواز اندیمشک نمودند که باعث ترافیک سنگین این مسیرشد. پس از مدتی با مداخله نیروهای انتظامی جاده باز شد و این افراد به داخل شرکت جهت مذاکره مجدد فراخوانده شدند. در پی این اعتراض هیچ کدام از اعضای هیئت مدیره شرکت حاضربه حضور درجمع کارگران نشدند.
لازم به ذکراست حقوق فروردین واردیبهشت کارکنان شاغل هنوز پرداخت نشده و کارفرمای شرکت هنوز بیمه ماهیانه کارکنان شاغل را از اسفند ماه به سازمان تامین اجتماعی پرداخت نکرده است. این موضوع باعث شده تامین اجتماعی هفت تپه دفترچه های درمانی پرسنل این شرکت را حدود ۲ ماه است تعویض و تمدید نمی کند. لازم به توضیح است این شرکت یک هزارمیلیارد تومانی را فقط با پرداخت ٦ میلیارد تومان پول خریداری نموده اند.

۱۳ خرداد ۱۳۹٦

***************

گفتگو با یک " سبزی فروش " شهرستان کامیاران در باره وضعیت کار و معیشت این کارگر

اسم‌ش "حبیب" است. پیرمرد ۵٦ ساله‌ای که بدنی نحیف و کمر خمیده‌اش نشان از روزهای سخت و پر مشقتی دارد که او گذرانده است. چند دقیقه‌ای کنارش می‌نشینم و با او گفتگوی کوتاهی را ترتیب می دهم.
از کاک حبیب درباره وضعیت کار و معیشت خود و خانواده ‌می پرسم، انگار کبریت به انبار باروت زده باشی، شروع می‌کند از شرایط اسفناکش برایم می ‌گوید:
"سی و دو سال پیش از روستای محل تولدم به شهر کامیارن آمده‌ام، ۹ سال امورات زندگی ‌ام را با کارگری ساختمان گذرانده‌ام. مابقی را به دست‌فروشی مشغول بوده‌ام. صبح زود می روم سبزی خوراکی می ‌خرم و به منزل می ‌آورم و به کمک همسر و فرزندان، سبزی ها را پاک و تمیز می ‌کنیم، سپس آن را در پیاده‌رو‌های شهر کامیاران به فروش می ‌رسانم.
"چهار فرزند دارم با همسرم خانواده‌ی شش نفره‌ای را تشکیل می ‌دهیم که برای گذراندن امورات زنده‌گی از صبح ساعت پنج تا ساعت ۹ شب جلوی گرما (تابستان) و سرما (زمستان) باید بنشینم تا با فروش سبزی های خوراکی بتوانم مقداری پول به دست آورم تا بتوانم شکم خود و اعضای خانواده را سیر کنم. به طور متوسط روزی ۳۰ هزار تومان درآمد روزانه‌ام است. البته اگر مامورین شهرداری بساطم را جمع نکنند و با خود ببرند.
"مامورین شهرداری می ‌گویند: "بنا به دستور شهردار و بقیه‌ ی نهادهای دولتی ما را موظف کرده‌اند تا نگذاریم شماها سد معبر کنید! چون شماها وجهه‌ی شهر را خراب کرده‌اید!!" "آن‌ها به ما یعنی همه‌ ی دست‌فروش‌ها، حمله می کنند و با انواع و اقسام کلمات رکیک و زننده ما را متفرق می ‌کنند و یا ترازوی ما را می برند و باید برای پس گرفتن‌ش به شهرداری برویم و جریمه پرداخت کنیم. آنها دستفروشی را شغل محسوب نمی کنند، همانند مجرم ها با ما رفتار می کنند.
"خود و اعضای خانواده‌ام از هیچ نوع بیمه‌ای برخوردار نیستیم و چون دست‌فروشی تحت پوشش هیچ نوع بیمه‌ای نیست.
"هیچ شغل و کار دیگری در این شهر وجود ندارد، در این شهر شما یک کارگاه تولیدی پیدا نمی کنید که بیست نفر کارگر داشته باشد، شغل تعداد زیادی از مردم کارگری ساختمان یا دست‌فروشی است. دولت اصلا" به فکر وضعیت اقتصادی مردم نیست تنها به فکر پولدارهاست. از این زنده‌گی بیزارم اما به اجبار دارم ادامه می دهم. آن هم فقط به خاطر این‌که فرزندانم از گرسنه‌گی نمیرند.
"دولت برای ما کار فراهم نمی ‌کند پیشکش، حداقل بگذارد ما کار دست‌فروشی مان را انجام دهیم.
"این مدت هم که همه‌اش انتخابات بود و ستادها و طرفداران کاندیداها شهر را روی سرشان گذاشته بودند و جلوه‌ ی شهر را زشت کرده بودند. اما شهردار و بقیه نهادهای دولتی کاری به آن‌ها نداشتند. آن‌ها حتا سد معبر هم می کردند اما هیچ نهادی آن‌ها را جریمه نمی ‌کرد و یا کسی آن‌ها را مخل نظم شهر نمی ‌دانست."
بعد از نیم ساعت که پای صحبت‌های کاک "حبیب" نشستم، یک‌دفعه از جایش برخاست و سبزی ‌هایش را که روی یک فرغون بود برداشت و به آن سمت خیابان که مکان پر ازدحامی بود رفت، بل‌که بتواند سبزی ‌هایش را بفروشد.

۹ خرداد ۱۳۹٦

***************

ادامه تجمع کارگران بازنشسته مجتمع نیشکر هفت تپه

بر اساس خبر دریافتی صبح امروز حدود ۲۰۰ نفر ازکارگران بازنشسته اسفندماه نیشکر هفت تپه بدلیل پرداخت نشدن حق بیمه ۴ درصد سهم کارفرما به تامین اجتماعی برای ۳۴۰ نفر که شرایط بازنشستگی از طریق طرح زیان آور را دارند، تجمع کردند. این اعتراض پس از آن صورت گرفت که پیگیری آنها ازطریق مدیریت شرکت نتیجه نداد. همچنین کارگران به نحوه واگذاری شرکت به بخش خصوصی که در پرداخت کردن و انجام دادن تعهداتش ناتوان است، معترض بوده و از سیاست های دولت در واگذاری شرکت انتقاد کردند.
شرکت نیشکرهفت تپه بزرگترین شرکت و کارفرمای بدهکار به تامین اجتماعی درکشور است. همین موضوع باعث شده که سازمان تامین اجتماعی از تعویض و تمدید دفترچه های درمانی پرسنل این شرکت اجتناب کرده و کارگران از نظر درمانی با مشکلات زیادی دچار شده اند.

۹ خرداد ۱۳۹٦

***************

احضار و بازجویی از "واحد سیده" از اعضای کمیته هماهنگی مهاباد

بر اساس خبر دریافتی روز گذشته "واحد سیده" فعال کارگری شهر مهاباد و عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری توسط اداره اطلاعات به این نهاد امنیتی در شهر مهاباد احضار گردید و از او خواسته شد که امروز سه شنبه ساعت ۱۰ صبح خود را به آن اداره معرفی نماید.
واحد سیده نیز صبح امروز از ساعت ۱۰صبح در محل آن اداره حاضر گردید و تا ساعت ۳ بعدازظهر مورد بازجویی قرار گرفت.
لازم به ذکر است که واحد سیده در دی ماه سال ۱۳۹۱ نیز همراه با یوسف آبخرابات و محمد مولانایی توسط نیروهای امنیتی مهاباد بازداشت گردید. دادگاه انقلاب شهرستان مهاباد او را در تاریخ ۱٨ شهریور ۹۲ به اتهام عضویت در کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری و برگزاری مراسم های اول ماه مه (روز جهانی کارگر) و ٨ مارس (روز جهانی زن) در شهر مهاباد به دو سال زندان تعزیری محکوم کرد. واحد سیده پس از گذراندن ۲ سال حبس در تاریخ ۱۲ آذر ماه ۹۴ از زندان مرکزی شهرستان مهاباد آزاد شد. ما احضار و بازجویی از واحد سیده را محکوم می کنیم و خواستار آزادی و منع پیگرد امنیتی و قضایی از همه فعالین کارگری هستیم. جای کارگران و فعالین کارگری در زندان نیست!

۹ خرداد ۱۳۹٦

***************

توطئه ای دیگر علیه کارگران

عوامل سرمایه هربار ترفندی جدید جهت پایمال کردن هرچه بیشتر حقوق کارگران و تامین روز افزون منافع سرمایه ابداع می کنند.
در همین راستا، اخیرا اداره کار تغییری در فرم دادخواست کارگران داده است که در خور توجه است. کارگران هنگامی که در روابط کار به هر دلیل دچار مشکل می شوند و جهت احقاق حق به اداره کار محل مراجعه می کنند، خواسته ها و موارد مورد نظر خود را که خواهان پی گیری آنها هستند در فرمی که از طرف اداره کار دراختیار آنها قرار داده می شود می نویسند.
اخیرا تغییراتی در این فرم صورت گرفته که کاملا به ضرر کارگر و به نفع کارفرمایان می باشد. در فرم قبلی در قسمت مربوط به خواسته، موارد مختلفی که می توانست مورد شکایت کارگر باشد نوشته شده بود و کارگر از بین آنها مورد یا موارد موردنظر خود را علامت می زد این موارد عبارت بودند از:
بازگشت به کار- حقوق و مزایا- عیدی و پاداش - مزد مرخصی - مابه التفاوت مزد - سنوات خدمت - مابه التفاوت طرح طبقه بندی- بن کارگری - فوق العاده اضافه کاری - و موارد دیگر که در این صورت کارگر بهتر می توانست ازبین موارد مختلف، مورد شکایت خود را پیدا نموده و علامت بزند.
اما اخیرا فرمی به نام "برگ دادخواست بدوی"، جایگزین فرم قبلی شده که در قسمت موارد خواسته انتخاب های فوق الذکر حذف شده و کارگر باید در این قسمت که کاملا سفید است خواسته خود را بنویسد، که با توجه به پیچیدگی مسائل حقوقی، کارگر را جهت پی گیری مسائل خود دچاردردسر و مشکل می کند. در تصاویر پایین، هر دو فرم آمده است.

***************

آخرین گزارش از وضعیت فعلی معدن زمستان یورت

بنا به گزارش رسیده به کمیته هماهنگی با پیدا شدن آخرین جسد از اجساد کارگران مدفون شده از زیر آوار، معدن زمستان یورت آزاد شهر جهت ادامه تحقیقات تا اطلاع ثانوی تعطیل و پلمپ گردید.
کارگران معدن جسته و گریخته مطلع شده اند که تمایل دولت به تعطیلی دایم معدن و معرفی کارگران به سازمان تامین اجتماعی جهت دریافت بیمه بیکاری می باشد. این موضوع اعتراض کارگران را در اینجا و آنجا برانگیخته و آنها مترصد فرصت جهت وادار کردن حاکمیت به بازگشایی مجدد معدن پس از انجام تعمیرات لازم و اصلاح موارد ایمنی از قبیل نصب تجهیزات هشدار دهنده خطر هستند.
لازم به ذکر است اکثریت سهام معدن فوق متعلق به شرکت صنایع روی ایران وابسته به یکی از نهاد های نظامی و امنیتی می باشد و تمامی مدیران و مسئولین معدن از میان فرماندهان و سرداران نظامی انتخاب می شوند.
واحد ایمنی معدن پیش از این بارها نسبت به خطرات موجود هشدار داده ولی با توجه به افزایش فروش زغال سنگ در سال جاری و سود سرشارآن، مسئولین به هیچ عنوان خواهان لحظه ای تاخیر و یا توقف در بهره برداری از این معدن و تعمیر سیستم های تهویه و نصب تجهیزات ایمنی در آن نبودند. این مسئله موجب تجمع گاز در فضای معدن و نتیجتاً انفجار آن شده است.
در حال حاضر با توجه به فضای انتخاباتی و رقابت جناح های مختلف با یکدیگر ،به ویژه فشار کارگران در هنگام بازدید روحانی از معدن زمستان یورت، بخش هایی از حقوق و مزایای معوقه کارگران که چندین ماه به تعویق افتاده بود،با کمک ده میلیاردی دولت پرداخت گردیده و مبلغ شانزده میلیون تومان به خانواده های داغدیده پرداخت شده است. آن چه بدیهی است سود پرستی صاحبان معدن در کنار ناکارامدی بازرسان اداره کار موجب بی توجهی به هشدار کارگران زحمتکش معدن گردیده و ان چه در این میان بی اهمیت می باشد، همانا جان های عزیزی است که پر پر گردیده اند.

۲۵ اردیبهشت ۱۳۹٦

***************

اعتصاب ۶۰۰ کارگر نیشکر هفت تپه

براساس خبر دریافتی صبح امروز (پنجشنبه ۲۱ اردیبهشت) ٦۰۰ نفر از کارگران بخش صنعت شرکت نیشکر هفت تپه دست به اعتصاب زدند. این اعتراض بدلیل ایجاد فضای امنیتی توسط کارفرمای شرکت برای پرسنل؛ اخراج و یا تعلیق حدود ۳۰ نفر از کارگران؛ پرداخت نشدن پاداش بهره برداری سال های ۹۴ و ۹۵؛ تعدیل قراردادکارگران قراردادی از یک ساله به ٦ ماهه و تمدید و تعویض نشدن دفترچه های بیمه توسط سازمان تامین اجتماعی بدلیل بدهی شرکت به بیمه و مشکل بیمه تکمیلی، انجام گرفت. کارگران اعتصابی نیشکر هفت تپه درمقابل کارخانه تولیدشکر دست به تجمع اعتراضی زدند و اعلام کردند تا زمانی که این موضوع ها حل نشوند، دست ازاعتصاب نخواهندکشید.

۲۱ اردیبهشت ۱۳۹٦

***************

برگزاری گلگشت کارگری درسنندج به مناسبت جان باختن جمعی از کارگران در معدن مستان یورت

روز چهارشنبه ۹٦/۲/۲۰ جمعی از خانواده ها و فعالین کارگری، اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری و اتحادیه آزاد کارگران ایران، رأس ساعت ٦:۳۰ در یک حرکت مشترک اقدام به برگزاری گلگشتی در گرامی داشت یاد کارگران جان باخته ی معدن زغال سنگ" زمستان یورت" آزاد شهر نموده، و نهایت تأسف و همدردی خود را با خانواده ها و بازماندگان فاجعه ی غم انگیز حادثه ی مذکور اعلام نمودند.
مراسم ابتدا با خوشآمد گویی و ارائه ی توضیحاتی در ارتباط با درد و رنج طبقه ی کارگر توسط مجری برنامه و با یک دقیقه سکوت به یاد کارگران جان باخته ی معدن زغال سنگ یورت و تمامی جان باختگان راه رهائی طبقه ی کارگر از قید و بند نظام سرمایه داری آغاز گردید و با سرود انترناسیونال شکسته شد. سپس یکی از کارگران با قرائت شعری در ارتباط با درد و رنج طبقه ی کارگر، شور و شوق خاصی به برنامه بخشید. در ادامه یکی دیگر از حاضرین بیانیه ی کارگران و خانواده های کارگری را قرائت نمود. در پایان حاضرین با محکوم نمودن تمامی سطوح ظلم و ستم سیستم سرمایه داری در بغرنج تر کردن زندگی و معیشت طبقه ی کارگر، عمق کینه و نفرت خود را نسبت به تمامی مظالم موجود ابراز نموده و حمایت همه جانبه ی خود را از تمامی بازماندگان و خانواده های جان باخته ی معدن زغال سنگ یورت اعلام داشتند.

۲۱ اردیبهشت ۱۳۹٦

***************

مرگ دلخراش معدنچیان در معدن زمستان یورت آزادشهر گلستان

پیش از ظهر روز گذشته چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت، خبر انفجار معدن ذغال سنگ " زمستان یورت " آزاد شهر و محبوس شدن دهها کارگر، دل هر انسان شرافتمندی را به درد آورد و همه ما را در بهت و ماتم فرو برد. محبوس شده گانی که در عمق ۱٨۰۰ متری و در تونل ها، گرفتار خروارها خاک و گاز متان و منواکسید کربن شده بودند. همه چشم ها و نگاه ها دنبال خبر امیدوار کننده از زنده بودن این کارگران زحمتکش بود، اما ساعت های بعد، تصاویر و خبرهای منتشر شده، پایانی بود بر انتظار همه چشم هایی که به دنبال خبرهای مسرت بخش می گشت. آخرین خبرهای شب گذشته و امروز نشان از جان باختن ۳۵ نفر از شریف ترین انسان هایی داشت که زندگی آنها چیزی جز درد و رنج و زحمت و کار برای امرار معاش خود و خانواده های شان نبود. تصاویر اما دردناک تر از خبرها بود و نیازی به شرح و تفسیر نداشت و گویای واقعیت مصائب ابن بخش از طبقه کارگر زیر سیطره مناسبات سرمایه داری است. چهره رنجور زنانی که در سوگ عزیزان شان مویه کنان بر روی تلی از خاک بر سر و روی خود می زنند و تصویر کارگرانی که در سوگ همکاران شان، آنقدر گریسته بودند که دیگر اشک های شان خشک شده بود.
همه آن تصویرهایی از معدنچیان "زمستان یورت" که همه ما دیروز و امروز با غم و اندوه نظاره کردیم، بخش کوچکی از فاجعه ای است که کارگران در مناسبات سرمایه داری با آن دست به گریبانند. مرگ دلخراش معدنچیان البته چیز تازه ای نیست و تلاش صاحبان سرمایه برای کسب سود بیشتر و بی توجهی به نیازهای ایمنی کار، بارها منجر به جان باختن کارگران شده است. همه ما جان باختن کارگران معدن "باب نیزو" در استان کرمان در سالهای ٨۴ و ٨٨ را فراموش نکرده ایم. به گفته "ابوطالب سوسرایی" یکی از معدنچیان حاضر در حادثه معدن آزادشهر؛ " معدن یورت آزادشهر سنسور تشخیص نشت گاز ندارد و علت اصلی این حادثه هم انفجار گاز به دلیل نشت آن بود. " وی در این مصاحبه اضافه کرده که "زمانی که لوکوموتیو معدن خاموش می شود، آن را برای روشن کردن به بیرون منتقل می کنند تا با باتری روشن شود. هنگام روشن کردن لوکوموتیو با باتری، انفجار به دلیل نشت گاز رخ می دهد و متاسفانه شاهد حادثه بزرگ و دلخراشی بودیم. " او ادامه داده که " هیچ گاه نکات ایمنی در این معدن رعایت نمی شد و این یکی از دلایلی بود که منجر به این حادثه شد."
همه شواهد و قرائن نشان می دهد که آنچه باعث این فاجعه دلخراش در معدن یورت آزادشهر شده، نداشتن امکانات ایمنی بوده است. بدون تردید مسئولیت این انفجار دردناک بر عهده سرمایه داران و حاکمیت آنهاست. این در حالی است که علی ربیعی وزیر کار علت انفجار را " سهل انگاری نیروی کار " اعلام کرده، تا از همین روز اول شانه از زیر بار مسئولیت ها خالی کرده و جای شاکی و متهم را عوض کند. کارگرانی که در سخت ترین شرایط کاری و در تونل های زیر زمینی معادن برای حداقل دستمزد زیر خط فقر مطلق، کار می کنند، باید از سوی نهادهای رسمی متهم این فاجعه معرفی شوند تا سرمایه داران و حاکمیت شان بتوانند نظم سرمایه شان را حفظ کنند.
در شرایطی کارگران معدن با شرایط سخت در معادن کار می کنند و دستمزد ناچیز می گیرند که آنها نیز مانند دیگر بخش های کارگران ایران از حق ایجاد تشکل های مستقل و خودساخته منع شده اند. از سوی دیگر هر گونه اعتصاب و اعتراض به وضعیت وخیم کار در معادن با بازداشت و سرکوب مامورین امنیتی و انتظامی مواجه می شود. همه ما کشتار کارگران در خاتون آباد در سال ۱۳٨۲ و دستگیری نماینده گان کارگران معترض معادن بافق در سال ۱۳۹۳ و صدور حکم شلاق و زندان برای آنها را به یاد داریم.
مرگ جمعی از انسان های شریف و زحمتکشی که برای امرار معاش، ناچار می‌شوند با وجود خطرات فراوان به درون تونل‌های نا امن بروند، نشان دهنده این است که صاحبان معادن می خواهند برای دست یافتن به سود و انباشت هر چه بیشتر سرمایه، از روی اجساد کارگران بگذرند. سرمایه داران و کسانی که از منافع آنها دفاع می‌کنند، باید پاسخگوی چنین فجایعی باشند و برای جلوگیری از تکرار چنین حوادث تلخی، اقدامات لازم را انجام دهند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری جان باختن کارگران معدن یورت آزادشهر را به خانواده و همکاران آنها تسلیت می گوید. به باور ما آنچه که می تواند مانع از کشتار کارگران معدن و دستیابی آنان به مطالبات شان شود، مبارزه و تلاش برای ایجاد تشکل های معدنچیان و سراسری بودن آن است. تشکل های خود ساخته و مستقلی که بتواند با اتکا به نیروی خود کارگران ایجاد شود و در همبستگی و اتحاد با دیگر بخش های کارگران ایران به سازماندهی مبارزات کارگران بپردازد.

۱۴ اردیبهشت ۱۳۹٦

***************

پمپ بنزین دو منظوره سه راهی تپه قاضی مهاباد کلیه کارگران خود را اخراج کرد

بر اساس خبر دریافتی به دنبال واگذاری پمپ بنزین دو منظوره بنزین و سی ان جی "تپه قاضی" مهاباد به بخش خصوصی، کارگران این جایگاه از گرفتن حقوق پیشنهادی ۸۰۰ هزار تومان کارفرمای جدید، امتناع کردند. این اقدام کارگران منجر به اخراج آنها گردید.
کارگران جایگاه دو منظوره "تپه قاضی" مهاباد، پیش از این طبق قانون کار دستمزد دریافت می نمودند و با واگذاری به بخش خصوصی، کارفرمای جدید به آنها اعلام کرده که بیش از ۸۰۰ هزار حقوق پرداخت نخواهد کرد. این در حالی بود که با مدیریت دولتی بر این جایگاه، دریافتی آنها با مزایا و عیدی حدود یک میلیون و ٧٠٠ هزار تومان بود.
کارگران این جایگاه نیز صبح امروز پس از مخالفت با کاهش دستمزد های شان ابتدا در محل دفتر کارفرما تجمع کردند و سپس در محل دفتر نماینده مهاباد تجمع کرده و خواستار حل مشکلات خود شدند.

۱۴ اردیبهشت ۱۳۹٦

***************

گزارشی از اعتصاب کارگران کارخانه نوشابه سازی زمزم - کرمانشاه در دفاع از کارگران بخش پیمانکار

امروز چهارشنبه ٩٦/٢/١٣ کارگران پیمانکار بخش بسته بندی و تخلیه و بارگیری شرکت زمزم کرمانشاه،با هماهنگی و برنامه ریزی از قبل و درموقعیت معینی، در اعتراض به دستمزد بسیار پایین و ناچیز ماهانه و ۴ ماه مطالبات معوقه خود و شرایط سخت وطاقت فرسا کار، دست به اعتصاب زدند.
تقریبا ازحدود ده سال پیش شرکت زمزم در راستای کوچک کردن مسئولیت خود و تعدیل نیرو و اخراج سازی ها، این قسمت از کار را به پیمانکار واگدار نمود. کارگرانی که دراین قسمت کار می کنند توسط شرکت های پیمانکاری به کار گمارده می شوند و هر یکی دو سال یک بار پیمانکار عوض می شود. پیمانکار جدیدی که در مناقصه پایین ترین قیمت را بدهد،کار را به او واگذار می کند. در نتیجه پیمانکار با بی حقوقی ترین قرارداد در نوع خود، با کار قطعه ای و یا بسته ای، در مناقصه برنده می شود. این قرارداد بدون در نظر گرفتن مزایای قانونی کارگران، از جمله مرخصی سالیانه، عیدی، اضافه کاری های هر روزه به میزان ۵ ساعت ،تعطیلات رسمی، و سرویس ایاب و زهاب وغیره... بسته می شود. کارگران در این بخش با سابقه کار یک الی ده سال مشغول به کارند و مجبور به کارسخت و پر مشقت با ساعت کاری ١٠الی ١٢ساعته و متناسب با تولید شرکت، درشیفت های کاری شب و روز هستند. دستمزد ماهیانه هر کدام از این کارگران در فصل های سال از ٢۵٠ هزار تا ۴۵٠ هزار تومان تجاوز نمی کند. این وضعیت باعث شده که بعضی از کارگران که نیاز مالی بیشتری دارند، در طول ماه، چند روزی را به صورت دو شیفت کار کنند.
اعتصاب کارگران پیمانی کارخانه زمزم کرمانشاه با خواست پرداخت حداقل دستمزد اعلام شده از طرف دولت و قانون کار و اعتراض به عدم پرداخت مطالبات معوقه ۴ ماه گذشته و ندادن عیدی سالیانه انجام گرفت. و البته اعتراضی به پیمانکار بود که درجواب خواست کارگران معترض، گفته بود که "شماها همین اندازه کار کردین، پول گرفتین! "یعنی درطی این ۴ ماه یک میلیون الی یک میلیون و دویست هزار تومان! به عبارتی ۴ ماه برابر یک ماه پایه حقوق!
تجمع کارگران زمزم که از ساعات اولیه صبح آعاز شد، بر تمامی خط های تولید شرکت که شامل ۳ خط تولید نوشابه جهت بازار داخلی و صادرات می باشد، تاثیر گذاشت و همه خطوط تعطیل شدند و از کار افتادند. درهمان ساعات اول صبح مدیران و مسئولان شرکت با پیمانکار مربوطه در محل تجمع حاضر شدند و باحضور شورای اسلامی کار زمزم ، مسئولان شرکت شروع به تهدید اخراج و ایجاد رعب وحشت و ترس کردند. به کارگران گفتند که " این کار اغتشاش و کارشکنی است و سیاسی محسوب می شود و در این شرایط نباید چنین کاری بکنید، در میان کارگران کسانی هستند که شمارا تهیج می کنند، آنها دوست تان نیستند،اینها اخلال گرند،و ...، ما امروز از تهران بازدید کننده داریم، چرا این روز را انتخاب کردین؟ اقای (نیری) پیمانکار،اگر نمی توانید کار را اداره کنید،جمع کنید بروید ! " اما کارگران به این صحبت ها توجهی نکردند و گفتند "تا خواسته ی ما که بسیار هم ناچیز می باشد، یعنی همان حداقل حقوق اعلام شده با موارد درج شده در قانون کار و مطالبات معوقه ۴ ماه گذشته پرداخت نشود و جواب نگیریم، کار را شروع نخواهیم کرد."
این اعتصاب که با هماهنگی و همفکری و برنامه ریزی و در شرایط معین تصمیم گیری شده بودو با استقبال و حمایت و دل گرمی کارگران قرار داد دائم و رسمی شرکت زمزم روبرو شده بود، باعث جسارت و روحیه قوی کارگران پیمانکار شده و مصرانه بر محقق شدن خواسته های خود ایستادگی کردند.
از سوی دیگر دو نفر از اداره کار کرمانشاه هم که توسط شورای اسلامی کار زمزم، در جریان گذاشته شده بودند به محل تجمع کارگران آمدند. آنها هم با صحبت های از قبیل "کار شماها غیرقانونی می باشد،اعتصاب یعنی چه؟ شماباید به ما اطلاع می دادید، ما بررسی می کردیم و... ". کارگران معترض از اینکه اداره کار به شرکت آمده بود، جسورتر شده و در جواب مامورین اداره کار با صدای بلند و رسا تمامی مشکلاتی که در این چند سال توسط شرکت و پیمانکاران پیش آمده بود را تشریح کرده و برخواسته خود پافشاری کردند. بالاخره با مداخله اداره کار کرمانشاه، مدیریت شرکت زمزم ، پیمانکار مربوطه موظف شد که از این تاریخ، طبق قانون کار سال ۹٦ این بخش ازکارگران پیمانکاری را بر پایه حقوق ٩٣٠ هزار تومان و تمام موارد درج شده در قانون کار پرداخت نمایند. این موارد را دریک صورتجلسه تنظیم شده و به امضا نمایندگان شرکت زمزم و پیمانکار و شورا اسلامی رسید.
به این ترتیب کارگران پیمانکاری کارخانه نوشابه سازی زمزم کرمانشاه، بعد از 5 ساعت اعتصاب به موقع به خواسته های خود رسیدند و با خوشحالی از نتیجه ای که از این همدلی و اتحاد گرفته بودند، به سر کار بازگشتند.

۱۳ اردیبهشت ۱۳۹٦

***************

آزادی بهنام ابراهیم زاده را تبریک می گوییم

روز گذشته، ١١ اردیبهشت ۹٦، بهنام ابراهیم زاده پس از تحمل حدود ٧ سال حبس، از زندان آزاد شد. او عضو کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری بود که در خرداد سال 89 بازداشت شد. بهنام ابراهیم زاده در حکم بدوی به ٩ سال زندان محکوم شد، اما در دادگاه تجدید نظر به ٧ سال و ١٠ ماه زندان محکوم گردید.
بر اساس خبر منتشره، در مورخه ۹٦/۲/۹ از دادگاه مستقر در زندان اوین با همسر بهنام ابراهیم زاده تماس گرفته شده و از وی خواستند که برای آزادی همسرش، با مبلغ ۶ میلیون ریال جریمه، همراه با مدارک مورد نیاز به دادگاه مراجعه نماید و بعد از پایان مراحل اداری، شب گذشته این فعال کارگری از زندان گوهردشت آزاد شد.
ما آزادی بهنام ابراهیم زاده را به خانواده و دوستان اش تبریک می گوییم و خواستار آزادی تمامی زندانیان سیاسی هستیم که در زندان به خاطر باورها و اعتقادات شان زندانی شده اند.

۱۲ اردیبهشت ۱۳۹٦

***************

ناامن بودن محیط کار در کارخانه تراکتورسازی کردستان

طبق گزارش دریافتی از شرکت تراکتور سازی کردستان، کارگران این شرکت بدلیل فرسوده شدن ابزار کار و کم توجهی مدیران و صاحبان کارخانه به بازسازی ابزار کار، دچار مصدومیت می شوند. بر اساس این خبر درتاریخ ۹٦/۲/۹ کارگری به نام "رحمت چراغی "بر اثر سقوط آچار بادی بر روی پاهای اش، به شدت دچار مصدومیت شده و روانه بیمارستان گردید. همچنین در تاریخ ٧/۲/۹٦ در فاز دوم این شرکت، یکی دیگر از کارگرا ن به نام "سیروان پیکریان" به علت فرسوده بودن ابزار و در رفتن آچاربادی، به شدت از ناحیه صورت مجروح گردید و روانه بیمارستان شد. کارگران این شرکت می گویند که چنین مواردی به دلیل بی توجهی مدیران کارخانه، اتفاق می افتد.

۱۲ اردیبهشت ۱۳۹٦

***************

آزادی محمدرضا آهنگر و آخرین خبر از سعید یوزی و صالح امانی

بر اساس خبر دریافتی روز گذشته محمدرضا آهنگر از کارگران و فعالین کارگری کامیاران آزاد شد و از اتهامات وارده تبرئه گردید. محمدرضا آهنگر در آخرین روزهای اسفند ۹۵ در شهر کامیاران بازداشت گردید.
اما قاضی دادگاه برای آزادی دو نفر دیگر از فعالین کارگری، سعید یوزی و صالح امانی، تقاضای وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی نموده است. بر اساس این خبر سعید یوزی در دادگاه از تاسیس سندیکای کارگران مهاجر در کردستان عراق دفاع کرد و گفته این وظیفه دولت است که از حق و حقوق این کارگران در عراق حمایت کند و حالا که ما مستقل، چنین کاری کردیم، جرم تلقی نمی شود و این اتهام واهی است!
لازم به ذکر است که در اسفند سال گذشته سعید یوزی در شهر کامیاران دستگیر شد و صالح امانی نیز در حسن آباد منطقه سنندج بازداشت گردید.
ما آزادی محمدرضا آهنگر از کارگران و فعالین کارگری کامیاران را به خانواده و دوستان اش تبریک می گوییم و خواستار آزادی بدون قید و شرط همه فعالین کارگری از جمله سعید یوزی و صالح امانی هستیم. آنها نه اختلاس کرده اند و نه رانت خوار بوده اند و هیچ جرمی، جز دفاع از حقوق و مطالبات کارگران ندارند. جای کارگران و فعالین کارگری در زندان نیست!

۳۱ فروردین ۱۳۹٦

***************

جان باختن جمعی از ساکنین مناطق مختلف کشور بر اثر سیلاب را تسلیت می گوییم

بر اساس آخرین خبرها جان سیلاب در هفت استان خسارات مالی و جانی فراوانی به بار آورده است. این سیل از ۲۵ فروردین در پی بارش باران‌های شدید آغاز شد و هفت استان کشور را فرا گرفت. سیل و آب‌گرفتگی استان‌های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه، قزوین، زنجان و مازندران را درگیر کرده است.
رسانه‌ها آخرین شمار کشته‌شدگان را ۴۳ تن اعلام کرده‌اند. در مورد مفقودشدگان نیز آمار مختلفی اعلام شده که دست کم شامل ۵ نفر می‌شود.
سیلاب از ۲۵ فروردین در پی بارش باران‌های شدید آغاز شد و استان‌های یادشده را فرا گرفت. مناطقی مانند مراغه، چاراویماق، هریس، بستان‌‌آباد و شهرستان‌های ورزقان، شبستر، تبریز، عجب‌شیر، آذرشهر، ملکان، سراب، ارومیه، اشنویه، نقده، پیرانشهر، سقز و زنجان از سوانح اخیر آسیب دیده‌اند.
واقعیت این است قربانیان اصلی این حوادث، کارگران و مردم تهیدست شهرها و روستاهای ایران هستند. اینها کسانی هستند که با حداقل امکانات زندگی را می گذرانند و در خانه هایی از خشت و گل، سکونت دارند. داشتن نیازهای اولیه زندگی امروزی از قبیل مسکن مناسب و جاده ها و پل های استاندارد حق هر انسانی است.
ما جان باختن جمع زیادی از ساکنین استان های غرب و شمال غرب را به خانواده و بستگان آنها تسلیت می گوییم.

۲٨ فروردین ۱۳۹٦

***************

دور تازه احضار و بازداشت فعالین کارگری در آستانه اول ماه مه، روز جهانی کارگر

خبرهای منتشره در روزهای اخیر حاکی از این است که در آخرین روزهای اسفند سال ۹۵، سه نفر از کارگران و فعالین کارگری بازداشت شده اند. محمد رضا آهنگر از کارگران بازداشتی شهر کامیاران است که علی رغم تهیه سند ازسوی خانواده اش، این فعال کارگری هنوز در زندان مرکزی سنندج بسر می برد. همچنین روز۲۶ اسفند ۹۵ سعید یوزی از فعالین کارگری ازسوی نیروهای لباس شخصی در شهر کامیاران بازداشت شده و تاکنون خبری از وضعیت او منتشر نشده است. علاوه بر این صالح امانی فعال کارگری نیز ازسوی نیروهای امنیتی بازداشت شده و  به زندان مرکزی شهرسنندج انتقال یافته است.
از سوی دیگر شنبه پنجم فروردین سال جاری نیز خالد حسینی از فعالین کارگری سنندج و عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری به اداره اطلاعات نیروی انتظامی این شهر احضار و چند ساعت مورد سئوال های مختلف قرار گرفت. چگونگی برگزاری اول ماه مه، ۱۱ اردیبهشت ٩٦ توسط کارگران و فعالین کارگری از جمله این پرسش ها بوده است.
در حالی که حدود یک ماه به روز جهانی کارگر مانده است، به نظر می رسد آمادگی نیروهای امنیتی و انتظامی بیشتر از خود کارگرانی است که این روز متعلق به آنهاست.
واقعیت این است که اول ماه مه عید جهانی کارگران است و این روز به یک نماد همبستگی بین المللی و اعلام کیفرخواست طبقه کارگر در برابر مناسبات ناعادلانه و سراسر از تبعیض سرمایه داری تبدیل شده است. و همین نماد اتحاد طبقاتی کارگران بدون در نظر گرفتن جنسیت، رنگ، نژاد و مذهب، باعث شده که صاحبان سرمایه و حاکمیت های آنها در سراسر جهان، در آستانه این روز به هراس بیفتند و پیشاپیش به فکر چاره جویی باشند. امروز با گذشت یکصد و سی سال پس از اول ماه مه ۱٨٨٦ شیکاگو و سپس جهانی شدن این روز به نام روز بین المللی کارگران، دولت های سرمایه داری در هیچ کجای دنیا، قادر به باز پس گرفتن این روز از کارگران نیستند. اول ماه مه روز اعتراض به نابرابری سیستم سرمایه داری است.
ما دور تازه بازداشت کارگران و فعالین کارگری محمدرضا آهنگر، سعید یوزی، صالح امانی و احضار خالد حسینی را در آستانه اول ماه مه را محکوم می کنیم و خواستار آزادی بی قید و شرط این کارگران هستیم. جای کارگران و فعالین کارگری در زندان نیست!

٨ فروردین ۱۳۹٦

***************

فرا رسیدن سال ١٣٩٦ و آغاز بهار و نوروزی دیگر؛ خجسته باد!

باز هم بهار از راه رسید و زمین بار دیگر نفس کشید و مژده داد که زمستان شکست و نوید می دهد که سالی تازه و نوروز می آید. اینک صدای پای بهار، نزدیک و نزدیک تر شده است؛ چلچله ها و پرستوها بازگشتند و نغمه فرح بخش و شاد آنها از دشت ها و سبزه زارها به گوش می رسد. طبیعت با هوایی تازه طراوت می یابد و براستی که بهار، فصل دوباره ساختن است.
با آمدن سال تازه و نوروز، بار دیگر پیام های انسان دوستی، عشق و امید به زندگی و داشتن روزها و سال های بهتر، پیام آور این روزها بوده و بر دل و جان می نشیند.
آرزوی ما هم در آستانه سال ١٣٩٦، چیزی جز داشتن دنیایی عاری از تبعیض و نابرابری، جهانی بدون فقر و جهالت و بدون جنگ و گرسنگی نیست. دنیایی که در آن استثمار انسان از انسان برچیده شود و دیگر کسی به خاطر امرار معاش، برده مزدی کس دیگری نباشد. دنیایی که در آن هیچ کس به خاطر باورها و اعتقادات اش محاکمه و زندانی نشود و با خطر مرگ مواجه نگردد.
فرا رسیدن نوروز و بهار و آغاز سال ١٣٩٦ را شادباش می گوییم و آرزوی تندرستی و شادکامی برای همگان داریم. امیدواریم که سال پیش رو، سالی پر از موفقیت برای کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشسته گان و همه زحمتکشان جامعه در دستیابی به مطالبات انسانی شان باشد. و با امید به اینکه دیگر هیچ کارگر و معلمی، و هیچ دانشجو و روزنامه نگار و انسان آزاد اندیشی به خاطر باورهای اش، زندانی نشود.

بهاران خجسته باد!

یکشنبه ۲٩ اسفند ١٣٩۵

***************

دستگیری محمدرضا آهنگر را محکوم می کنیم!

بر اساس خبرها، در این روزهای پایان سال و روز دوشنبه ٩۵/۱۲/۲٣ ، محمدرضا آهنگر، توسط مامورین امنیتی در یکی از خیابان های شهرستان کامیاران دستگیر شده است. او در این مدت فقط طی یک تماس تلفنی با خانواده، اعلام کرده که در بازداشت اداره اطلاعات این شهر است. این در حالی است که تاکنون جواب مشخصی در باره دلیل بازداشت محمدرضا آهنگر به خانواده اش نداده اند.
محمدرضا آهنگر کارگر ساختمانی و عضو انجمن کارگران ساختمانی کامیاران بوده و یکی از فعالین کارگری خوشنام این شهر می باشد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری بازداشت محمدرضا آهنگر را محکوم می کند و خواستار آزادی این #کارگر و فعال کارگری می باشد.

١٣٩۵/۱۲/۲٩

***************

سال ١٣٩۵ در یک نگاه

در سال ۱۳۹۵ که ساعت های پایانی آن را پشت سر می گذاریم، میلیون ها خانواده مزدبگیر با دستمزدها و حقوق های زیر خط فقر امرار معاش کردند. بسیاری نیز از این حداقل، محروم بوده و در حاشیه شهرها با کارتون خوابی و زندگی در خرابه ها، زندگی فلاکت بار را تجربه می کنند. علاوه بر این، همچنان روزانه چند نفر بر اثر ناامنی محیط کار جان خود را از دست دادند و خودکشی ناشی از فقر و بیکاری و خودسوزی دختران و زنان بر اثر تبعیض جنسیتی، همچنان قربانی می گیرد. این در حالی است که حقوق های نجومی و سودهای کلان سرمایه داران سر به فلک کشیده و روز به روز بر ثروت آنها افزوده می شود.
سال ۱۳۹۵ اما سال اعتراض و مبارزه گسترده و رو به رشد بخش های مختلف کارگران، معلمان، پرستاران و بازنشسته گان و به عبارتی مزدبگیران برای داشتن زندگی و معیشت بهتر بود. اعتراض ها، اعتصاب ها و تجمع های این سال نشان داد که بدون شک راه تغییر شرایط و بهبود معیشت زندگی فقط از طریق خود آحاد مختلف طبقه کارگر و با اتکا به نیروی آنها، محقق می شود.

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

۱۳۹۵/۱۲/۲٨

________________

افق روشن: برای دسترسی به مطالب قبلی کمیته هماهنگی برای کمک ... اینجا   و اینجا کلیک کنید.